Hij is er weer, ons maatje Broer. 

Ditmaal in gezelschap van Edith.

Natuurlijk gaan we weer op pad. Dit keer hebben we een rondje van bijna 4000 km uit gezet.

Van Tucson gaan we naar San Diego, langs de kust via de A1A naar Los Angeles, Santa Barbara, Carmel naar San Francisco, vandaar naar de 3 Nationale parken waaronder Yosimite, dan naar Death Valley, naar Las Vegas, de Grand Canyon een stuk Route 66 om weer richting huis te gaan.

Ook nu weer een dagelijks verslag van onze avonturen.

Woensdag 23 feb.

Broer en Edith zijn in Amerika.

Gisteravond hebben wij ze opgehaald in Phoenix. Beiden waren nog behoorlijk "fris". Terwijl ze wel 24 uur onderweg waren geweest.

De site wordt elke dag bijgewerkt, houd er wel rekening mee dat het hier 8 uur vroegeris dan in Nederland en Belgie.

Deze ochtend gaan we naar de Tucson Rodeo Parade, meer hierover vanavond.

Donderdag 24 feb.

Deze ochtend hebben we Broer en Edith vroeg wakker gemaakt. Ten minste, wij vonden 6 uur wel heel erg vroeg. Wij hadden kaarten gekocht voor de Tucson Rodeo Parade, en dachten dat deze s middag gehouden werd. Helaas, het was in de ochtend uren.

De Tucson Rodeo Parade is de grootste ongemotoriseerde optocht in Arizona. Honderden mensen nemen deel aan dit kleurrijke geheel. Ook dit jaar waren er al meer dan 100 door paarden getrokken, uit de cowboy tijd stammende buggys en koetsen.

Na de Parade werd het tijd voor een ontbijt. En hoe kun je de dag beter beginnen. Juist met spek en eieren. Wij zijn bij de IHOP (International House Of Pancakes) gestopt.

We hebben daar ons lekker laten verwennen met zoals gezegd eitjes, spek en pancakes.

Nu we toch nog de hele middag hadden hebben we nog een rondje gemaakt in het Saquaro Park. Meer over dit park kunt U lezen op de pagina die ik hierover gemaakt heb.

Morgen doen we het rustig aan, maar ook dan weer een verslag.

Vrijdag 25 feb.

Deze middag zijn we naar de Rodeo geweest. Iets wat je mee moet maken, want laten we eerlijk zijn waar kun je in Nederland of Belgi naar de Rodeo

De rodeo is een spektakel, alleen al om daar rond te lopen is mooi. Je ziet groot en klein gekleed in cowboykleding. Natuurlijk de grote hoeden, maar ook de prachtige riemen met veel zilverwerk, en wat is een cowboy zonder laarzen.

De Tucson rodeo duurt een week. De Nationale top van de rodeowereld is hier aanwezig.

Hier kunnen de winnaars een behoorlijke cent verdienen en niet te vergeten, punten halen voor de ranking.

De dag hebben we in style afgesloten, vlak bij waar Ton en Wilma
wonen is een prima steak restaurant, en je mag wel zeggen dat we daar heel goed gegeten hebben. Nieuw voor Edith was de Baked Patato.

Voor morgen hebben we nog geen plannen, we zien wel wat de dag brengt.

Tucson is een stad in het zuidelijke deel van Arizona. De stad heeft 486.699 inwoners (2000) en de bevolking van de agglomeratie bedraagt in hetzelfde jaar 843.746 mensen.

De naam van de stad stamt af van het Oodham woord Cuk on, dat zwarte basis betekent, een verwijzing naar de vulkanische bergen ten westen van de stad.

In 1700 stichtte de Spaanse jezuet Eusebio Kino een missie in de streek die al eeuwen werd bewoond door verschillende indianen-stammen. De Spanjaarden bouwden er in 1776 een fort en de stad er omheen werd Tucson genoemd. Tucson werd een Mexicaanse stad nadat Mexico onafhankelijk werd van Spanje in 1821. Na de Gadsdenaankoop van 1853 kwam de stad in Amerikaans bezit.

Na het ontbijt hebben we bij Starbucks een kopje koffie gehaald en zijn naar het oude centrum van Tucson gereden.

In de Old Pueblo zoals ze dit noemen, is het El Presido historisch district. In de 150 jaar oude adobe gebouwen zitten een aantal kunstenaars, die hun spulletjes daar verkopen.

Werk van lokale artiesten, maar ook veel kunst gemaakt door Indianen, zoals juwelen, Hopis en aardewerk.

Tot morgen.

Zondag 27 feb.

Groot was de schrik deze ochtend, het landschap was bedekt met een witte deken. Paniek, wat is dat witte spul, want dat kennen we hier niet. Na nader onderzoek bleek het sneeuw te zijn. Het duurde nog geen 2 uur en alles was hier weer normaal.

Vandaag was het een rustige dag. Het begint al een ritueel te worden want ook deze ochtend zijn we weer begonnen bij Starbucks, voor een kopje koffie.

Het was wat frisser vandaag, dus wat doe je dan, naar de Mall.

Shop Till You Drop, zeggen de Amerikanen. Wij zijn naar de Tucson Mall geweest, een overdekt winkelcentrum met 200 winkels. Terwijl de dames plezier hadden, winkeltje in winkeltje uit, hadden Broer en ik het eigenlijk naar de 4de winkel al gezien.

De hele middag gewinkeld en niet meer gekocht dan 2 truitjes. Dan doe je het goed.

Morgenvroeg gaan we rijden, het is dan richting San Diego.

Tot morgen

Maandag 28 feb.

De eerste 650 kilometer hebben we achter de rug.

We zijnin San Diego. Onderweg zijn we een paar keer gestopt, een van de stops was bij een shoppingcenter,waar we de Tommy Hilfiger winkel leeg hebben gekocht.

In San Diego hebben we voornamelijk rond gereden, even naar het strand geweest aan de Stille Oceaan, Coronado eiland, Old Town en het Gaslamp district waar we heerlijk hebben gegeten.

Morgen gaan we wederom naar Old Town en gaan wenaar het vliegkampschip de USS Midway. Tot morgen.

Dinsdag1 mrt.

Het was vandaag een erg mooie dag. Het weer was perfect, niet te warm maar wel aangenaam lekker.

De eerste stop deze ochtend was bij het Cabrillo National Monument.

Het was in 1542 dat de Portugese ontdekkingsreiziger Juan Rodriguez Gabrillo hier voet aan wal zette. Buiten het feit om dat het een mooi park is, heb je er ook een prachtig uitzicht over de stad San Diego. Met veel geluk kun vanaf dit punt zelfs walvissen zien.

De tweede stop was in het centrum van de stad, een kopje koffie gehaald, en natuurlijk nog even gewinkeld. Dit keer hebben de dames het netjes gehouden, het was maar 1 winkel waar we in zijn geweest.

Zoals gisteren al geschreven zijn we terug gegaan naar Old Town San Diego. De historische gebouwen stammen uit de periode 1820-1870. Het was de eerste Europese nederzetting aan de westkust van de Verenigde Staten.

Broer en Edith weten nu ook wat taco's en burritos zijn, we hebben in een van de Mexicaanse restaurantjes heerlijk geluncht. Alleen die worteltjes, die smaken wel heel anders dan in Belgie.

Na al ditlekkers was het richting de USS Midway.

Het bijna 300 meter lange vliegkampschip is nu een museum in de haven van San Diego.

Wij hadden nog bijna 2 uur om het schip te bezichtigenen dat iste weinig. Op het drijvende museum, is zoveel te zien dat je er rustig een ochtend of middag voor nodig hebt.

De dag hebben we afgesloten met een diner op de pier van San Diego. En Edithwas bijzonder in haar sas. Bij haar tilapia filet werden namelijk frietjes geserveerd.

Morgen gaan we richting Los Angeles. Tot morgen.

Woensdag2 mrt.

Door dat we geen internet verbinding hadden, is de up-date van deze dag wat later te lezen.

Wie was het ook al weer, o ja de Albert Hammond. It never rains in Southern California. Nou dat is niet helemaal waar, tegen de avond was er een regenbui.

Gelukkig hebben we er niet veel last van gehad. Tijdens de rit van San Diego naar LA was het prima weer, we hebben zelfs 22 graden op de thermometer zien staan. Van San Diego, hebben we de historic route 101 gevolgd, deze loopt lang de kust. En in het welbekende Venice Beach zijn we gestopt voor de lunch.

Vandaar zijn we op zoek gegaan naar Hollywood Boulevard, en Rodeo Drive. Op de eerste hebben we alleen maar een foto gemaakt van de sterren in het beton. En langs Rodeo drive hebben we lekker geslenterd en al de chique winkels aan de buitenkant bekeken. Broer heeft de eer van de Nederlanders hoog gehouden en de hand stijf op de portemonnee gehouden.

Het is leuk om daar rond te wandelen, maar iets kopen is een ander verhaal. De prijzen zijn extreem hoog. Het was wel grappig de Chrysler Town & Country van Ton en Wilma stond geparkeerd tussen een Bentley en een Rolls Royce. De blikvanger was een Bugatti DB3, die iets verder op in de straat stond. Ook in Amerika is dit een dure auto. Filmsterren zijn we niet tegen gekomen.

We zitten nu in de buurt van de Universial Film Studios. Morgen gaan we een tour maken door de studios. Daarna is het richting Santa Barbara. Tot morgen.

Donderdag3 mrt.

Vandaag hebben we veel gezien, gedaan en gelopen. Het was meer dan de moeite waard. De Universial Stuidios zijn leuk, een bezoek kunnen we aanraden.

Wij stonden om 10 uur, toenhet park openging aan de poort. De entree is niet goedkoop, pp ben je minimaal 74 dollar kwijt. Maar eerlijkheid gebied te zeggen dat verder je voor alle attracties geen geld meer hoeft te betalen. Wij waren begonnen met de Studio Tour. En rondrit over het gedeelte van het park waar daadwerkelijk films worden opgenomen. Ook gaat het treintje door een aantal hallen waar een show wordt opgevoerd. Wij hebben King Kong (3D), Jaws, en nog een aantal filmsets gezien.

Universal Studios (ook wel Universal Pictures en voluit Universal City Studios LLLP) is een van de tien grootste filmmaatschappijen ter wereld. De studio is in het bezit van NBC Universal, een onderdeel van General Electric. De studiofaciliteiten liggen in Universal City, een studiogebied dichtbij Los Angeles dat zij al sinds 1914 gebruiken voor het filmen van hun films.

De studio is opgericht door de Duitse immigrant Carl Laemmle op 8 juni 1912 als Universal Film Manufacturing Company in New York. In maart 1914 kocht Universal bij Los Angeles een 100 hectare groot kavel, om daar het "Wereldwijde Centrum van de Entertainment" op te zetten: Universal City. In 1929 nam zijn zoon, Carl Laemmle Jr., de studio over en probeerde de reputatie van de low-budget-studio op te krikken door flink te investeren in productie en talent. De horror-klassiekers Frankenstein, Dracula en The Mummy werden door deze stap gecreerd.

Na drie decennia van succes, met sommige grote Steven Spielberg-hits als Jaws en E.T. the Extra-Terrestrial (in samenwerking met het filmproductiehuis van Steven Spielberg, Amblin Entertainment), leek het alsof het nooit meer slecht zou kunnen gaan met Universal. Echter, het tijdperk van de fusies in de mediawereld in de jaren '80 en '90 zorgde voor een grote druk op de studio. Wasserman zocht naar een nieuw en stabiel moederbedrijf en vond zichzelf uiteindelijk in gesprek zijnde met Matsushita Electric (het grootste elektronicaconcern ter wereld en voornamelijk bekend van Panasonic en JVC). Het kapitaal dat Matsushita mee bracht, was handig voor de studio, maar de ingewikkelde structuur van het Japanse concern werkte niet soepel samen met de ideen die de Hollywood-veteraan allemaal had. Matsushita werd uiteindelijk moe van het bekvechten met Universal en verkocht in 1995 een meerderheidsaandeel aan Seagram (The Seagram Company) en uiteindelijk nam Seagram alle aandelen over van Matsushita.

Op 1 juni 2008 brak een grote brand uit in een loods die voornamelijk gebruikt werd voor de opslag van decors. Veel decorstukken, waaronder een complete nagebouwde buurt waar scnes die spelen in New York opgenomen worden en de decors van King Kong en Back to the Future, zijn verloren gegaan.

De brand werd veroorzaakt door medewerkers van Universal Studios die, die nacht nog, alles aan het klaar maken was voor een opname van een film (onbekend) die plaatsvond op de vroege ochtend. Een van de grote windblazers vatte vlam en aangezien de medewerkers op dat ogenblik in pauze waren werd dit niet opgemerkt tot het te laat was

We zitten nu in Santa Barbara, in het Ala Mar Motel. Aan de pier hebben we heerlijk kunnen genieten vanSea Food. Morgen gaan we via de 101, langs de kust richting San Fransico.

Tot morgen.

Vrijdag4 mrt.

We zijn qua kilometers vandaag niet veel opgeschoten. Maar dat komt
door dat we de oude Route 1 genomen hebben. Deze loopt langs de kust en is een van de mooiste wegen in Amerika. Je rijdt door dorpjes aan het strand en dan weer zit je hoog in de bergen.

Ook grappig is dat je op sommige stukken in de wolken zit. Dit komt door het hoogte verschil, de wolken drijven van zee naar kust in de dalen.

We hebben ook een stop gemaakt bij het Hearst castle net buite San Simeon. Het werd gebouwd in werd gebouwd in opdracht van de Amerikaanse krantenmagnaat William Randolph Hearst. De bouw heeft jaren geduurd, alles kon en mag, als voorbeeld de tegeltjes voor het zwembad komen uit Italie en zijn ingelegd met 22 karaat goud.

Het complex bestaat uit vier gebouwen. In totaal beschikt het over een vloeroppervlak van 8.300 m. Het heeft:

• 56 slaapkamers
• 61 badkamers
• 19 zitkamers
• Een gotische bibliotheek
• Een bioscoop
• Tennisbanen
• Een tuin, met daarin een dierentuin.
• Een eigen vliegveld.

De totale grond waar dit alles opligt is 80.000 acres.

In 1957 werd het complex gedoneerd aan de staat Californi, de grond is nog in bezit van de familie.

Wehaddenal zeehonden gezien, maar we zijn gestoptbijhetElephant Seal outlook point.

Tientallen zeeolifanten lagen op het strand te zonnen. Volwassen mannetjes ("bullen") kunnen wel drie tot zeven keer zo groot worden dan de vrouwtjes. Zewegen,met een lengte van zes meter, meer dan 3000 kilogram. De vrouwtjes kunnen 3 meter groot en zo'n650 kg zwaar worden.

De neus van volwassen mannetjes is sterk uitgegroeid tot een slurf, die over de bek heen hangt. Zij kunnen hiermee brulgeluiden produceren, vooral bij competitie om vrouwtjes. Mannetjes hebben meerdere vrouwtjes, waarbij een succesvol mannetjes wel 50 vrouwtjes per seizoen kan bevruchten

We zitten nu in Carmel, een plaats dat bekendheid kreeg omdat Clint Eastwood hier burgemeester is geweest. Buiten dat om, is het hier erg gezellig en leuk. Morgen gaan we via Montery naar San Fransisco.

Tot morgen

Zaterdag5 mrt.

Ook deze dag was er weer een om in te lijsten. Deze morgen wisten wede enige Starbucks in Carmel te vinden, en dat is gelijk al een goede start van de dag.

Carmel is leuk, mooie winkeltjes, wel moet ik toegegeven dat de meeste wel erg duur zijn, maar kijken kost nog steeds niets.

Ook nu weer hebben we de kustlijn gevolgd, de1 is en blijft mooi.

De eerste stop was bij Pigeon Point. Een vuurtoren uit 1871, die tevens met zijn 35 meter, de hoogste is aan de de westkust.

Als je de 1 maar blijft volgen kom je vanzelf in San Fransisco, en het leuke is dat dat via de Golden Gate brug is.

De brug is 2737 m lang, en overspant 1280 m water. De brug hangt aan kabels van ongeveer 1m (92,7cm) diameter.

Ik weet niet waar Broer een foto van maakt, maar in ieder geval niet van de brug.

De brug is ontworpen door Joseph B. Strauss en geopend op 28 mei 1937. Het is in n richting een tolbrug; er wordt alleen tol geheven naar San Francisco toe. Aangezien de brug reeds meer dan 70 jaar oud is, moet deze continu onderhouden worden. Dit verklaart de vele steigers net onder de brug.

Voor dat je de brug opgaat en als je er af gaat zijn er afslagen, waar je de auto kunt parkeren en foto's kunt maken. Wij hebben dit aan de Noordkant gedaan. Ook kun je onder de brug door om op een heuvel te komen waar ik de bovenstaande foto heb gemaakt. Ja, als je er toch bent moet je het ook goed doen.

We slapen de komende nachten op Travis Air Force Base.Dewacht aan de poort,keek eens naar het Belgische paspoort, en wij kregen al snelde indruk dat hij eigenlijk niet wist waar hij moest kijken. Zonder vragen te stellen konden we de basis oprijden.

Zou Edith hier eerder geweest zijn?.

Morgen gaan we de stad in. We gaan dan naar Pier 39 en kijken of we naar Alcatraz kunnen. Tot morgen.

Zondag6 mrt.

De dag begon niet zo leuk. Bij het wakker worden kwam de regen met bakken uit de lucht, daarna kregen we een telefoontje van onze makelaar Sophia, dat er waarschijnlijk ingebroken was in ons huis.

We zijn maar naar Starbucks gegaan voor een bakkie troost. Gelukkig kregen we een uur later weer een telefoontje, Sophia was met de politie, in ons huis geweest en er waren geen sporen van inbraak. Alleen in de garage was het een puinhoop, dit hadden de Javalinas waarschijnlijkgedaan. Hoe het mogelijk is dat de garagedeur openstond is nog de grote vraag. Wij weten zeker dat hij bij vertrek gesloten was.Ook de regen werd minder, het miezerde nog wel flink, maar het was te doen.

We hadden kaarten besteld voor de boot die naar Alcatrez vaart, mocht je hier ooit komen dan moet je de kaarten zeker in het toeristenseizoen ver van te voren bestellen. Koop ze niet bij de commerciele rederijen maar bij NPS, National Park Service. Deze zitten aan Pier 33 en ze zijn stukken goedkoper.

Alcatrazis een eiland in de Baai van San Francisco. Van 1934 tot 1963 was het in gebruik als zwaar beveiligde gevangenis. Maar liefst 1545 gevangenen hebben het eiland als standplaats gehad. De beroemdste gevangene was Alphonse "Al" Capone. Voordien was op het eiland eerst een militair fort (1850-1907) en daarna (vanaf 1907-1933) een militaire gevangenis gevestigd. Tegenwoordig is het eiland een natuurgebied, beheerd door de National Park Service.

De naam Alcatraz werd aan het eiland gegeven door Juan Manuel de Ayala, de eerste Spanjaard die het eiland ontdekte, in 1775. Hij bracht de baai van San Francisco in kaart, en noemde het eiland "La Isla de los Alcatraces," wat te vertalen is als "het eiland van de pelikanen."

De beslissing om van Alcatraz een gevangenis te maken kwam vanwege de afgelegen ligging en de sterke stromingen in de baai, die het zo goed als onmogelijk zouden maken om te ontsnappen.

Nog voordat het eiland officieel een gevangenis werd, werd het al gebruikt voor detentie. In 1867 werd reeds een bakstenen gevangenishuis gebouwd op het eiland, zodat het eiland vanaf 1868 al dienst kon doen als militaire gevangenis. Tijdens de Amerikaanse burgeroorlog en vooral tijdens de Spaans-Amerikaanse Oorlog zaten er veel militaire gevangenen op het eiland.

Op 21 maart 1907 werd Alcatraz officieel door de Amerikaanse overheid ingesteld als militaire gevangenis. In 1909 begonnen de werkzaamheden om het eiland van militair fort om te bouwen tot gevangenis. Er kwamen celblokken, die grotendeels waren ontworpen door Reuben Turner. In 1912 waren de werkzaamheden voltooid. Tijdens de Eerste Wereldoorlog zaten in de gevangenis onder andere dienstweigeraars.

In de nasleep van de Aardbeving van San Francisco in 1906 werden ook tijdelijk niet-militaire gevangenen naar Alcatraz gebracht voor bewaring. Op 12 oktober 1933 kwam de gevangenis in handen van de United States Department of Justice, en werd het een federale gevangenis. De gevangenis had een zeer streng regime. In de begin jaren was het zelfs niet toegestaan om onderling te praten. Nadat er door middel van het doorspoelen van het toilet een primitieve communicatie op gang kwam is het spreekverbod opgeheven.

Tijdens de 29 jaar dat Alcatraz in gebruik was als federale gevangenis, zaten er enkele bekende criminelen opgesloten, waaronder Al Capone, Robert Franklin Stroud, Machine Gun Kelly, James J. Bulger en Alvin Karpis (die langer in Alcatraz zat dan elke andere gevangene).

Er zijn verschillende ontsnappingspogingen gedaan, maar officieel is het nooit iemand gelukt om te ontsnappen. In totaal waren er 36 gevangenen betrokken bij 14 ontsnappingspogingen. Daarvan werden er 23 weer gearresteerd, zes doodgeschoten en twee zijn vermoedelijk verdronken. De gewelddadigste uitbraakpoging vond plaats op 2 mei 1946 en leidde tot de Slag om Alcatraz.

Op 11 juni 1962 zou er echter toch een succesvolle ontsnapping plaats hebben gevonden. Frank Morris en de broers John en Clarence Anglin ontsnapten volgens de verhalen in een opblaasbaar vlot gemaakt van aan elkaar gelijmde regenjassen. Frank Morris, de leider van de groep, had een bijzonder hoog IQ, en wellicht hebben ze het getij van de San Francisco Bay gebruikt om te ontsnappen. Enkele van hun spullen zijn teruggevonden op Angel Island, maar sommigen gaan er van uit dat ze bij de Golden Gate Bridge aan land zijn gegaan en hun spullen via het getij naar Angel Island hebben laten drijven om de politie op een dwaalspoor te zetten. Van de mannen heeft niemand meer iets vernomen. Men is ervan uit gegaan dat ze verdronken waren, maar dat is niet helemaal zeker. Van deze ontsnappingspoging is een film gemaakt; Escape from Alcatraz genaamd.

Nog geen jaar na de ontsnapping werd op 21 maart 1963 Alcatraz officieel gesloten.

In 1969 bezette een groep van indianen de rots in de baai. Ze verbleven 2 jaar lang op het eiland, en trachtten op deze wijze hun eis voor een Indiaans Cultureel Centrum kracht bij te zetten.

Deze groep verloor in de ogen van de gemeenschap hun geloofwaardigheid door de hoeveelheid van beschadigingen, zoals graffiti, vandalisme en een brand die het huis van de oppasser van het Lighthouse verwoestte. In juni 1971 verwijderden Federal Marshalls de indianen van het eiland.

Sinds 1972 is Alcatraz n van de vele nationale parken onder beheer van de National Park Service en sinds 1973 is het eiland opengesteld voor publiek. Op Alcatraz staat de oudste nog werkende vuurtoren van de Amerikaanse Westkust.

Als je alles rustig wilt zien en bekijken, moet je toch al gauw op een uur of 3 rekenen.

Nadat we weer terug waren zijn we naar de welbekende Fishermans Wharf gelopen. Van oorsprong is dit de oude zeelieden buurt die veranderd is in een bezienswaardigheid. Er zijn veel authentieke visrestaurants en hedendaagse trendy cafs.

Op Pier 39 van Fisherman's Wharf is altijd een grote groep van Californische zeeleeuwente vinden. De zeeleeuwen komen hier al 21 jaar.

We blijven hier nog 1 dag, morgen gaan we weer naar "Down Town" want er is nog veel meer te zien.

Tot morgen.

Maandag7 mrt.

Ook vandaag was het weer een prima dag, de regen was vertrokken en een zacht zonnetje maakte het geheel aangenaam.

De eerste stop, was Lombard Street.

Lombard Street is een oost-west straat in San Francisco. De straat staat bekend als de meest bochtige straat van de wereld, hoewel dit slecht een klein stukje van de gehele straat betreft. Hetis slechts n huizenblok lang, maar telt acht scherpe haarspeldbochten. Dit bochtige stukje van Lombard Street loopt over Russian Hilll, waar je de meeste motels van San Francisco vindt. Achter Lombard Street ligt Chestnut Street waar veel restaurantszijn.

Met zijn acht scherpe bochten heeft de straat de bijnaam gekregen van de meest kromme en bochtige straat in heel Amerika. De Powell-Hyde Cable Car-lijn rijdt langs de top van Lombard Street. Het bochtige ontwerp is het eerst voorgesteld door de eigenaar van het stuk grond, Carl Henry, en gerealiseerd in 1922. Het is eigenlijk ontstaan uit de noodzaak om de natuurlijke helling van 27 graden te overbruggen, daar deze te steil was om er met voertuigen te rijden.

Op het bochtige stuk van Lombard Street is enkel eenrichtingsverkeer toegelaten, in oostwaartse (heuvelafwaartse) richting. De zigzag formatie werd in 1923 gebouwd.

In 1999 werd er een studiebureau opgericht om de verkeersproblemen op te lossen in de buurt van de bochtige sectie van Lombard Street. In 2001 kwam men tot de conclusie dat het niet wettelijk mogelijk was om het straatblok permanent af te sluiten voor al het verkeer. In plaats daarvan kwam er een parkeerverbod in de buurt gedurende de zomerperiodes, omde grote verkeers toename gedurende de vakantieperiodes, te voorkomen. Wie er toch parkeert kan rekenen op een boete.

De tweede stop was in Chinatown San Francisco, hetis na Chinatown New York de grootste Chinatown in Noord-Amerika. Er wonen ongeveer 100.000 mensen.

De ingang van dit stadsdeel (of beter "stad in de stad") wordt duidelijk gemarkeerd door een Chinese toegangspoort. Overigens staan er twee leeuwen geposteerd aan weerskanten van de poort die je verwelkomen in deze (zeer groot uitgevallen) Chinese wijk. Het straatbeeld wordt gekenmerkt door Chinese straatverlichting, vlaggen en gebouwen die versierd zijn met pagodedaken. Zover het oog reikt kan men Chinese karakters zien die uitgestald zijn op affiches, uithangborden, vlaggen en neonverlichting. Het kan op iemand overkomen alsof men zich in een van de drukste steden in China bevindt.

Honderden Chinese restaurantjes (het zou in deze restaurants zijn dat de traditie van de typische gelukskoekjes is uitgevonden en dus niet in China), antiekwinkels en dergelijke vind je terug in deze wijk. Andere opmerkelijke bezienswaardigheden zijn onder meer een boeddhistische tempel en de "Bank of Canton", een gebouw dat volledig in Aziatische stijl is gebouwd.

Chinatownin San Francisco is, zeker vergeleken met de Chinese buurtvan Amsterdam en de Van Wesenbekestraat in Antwerpen, gigantisch. Het is dan ook een grote toeristische attractie.

In een van de straten werd gefilmd, het was een reclamefilm voor Capitol One, een credit cardbank. De filmpjes zijn leuk, de hoofdrol spelers zijn een stel Noormannen die Amerika verkennen, en natuurlijk overal met hun credit card betalen.

We hebben geluncht, in het Precideo Park, dit ligt aan de baai met zicht op de Golden Gate Bridge. Edith weet nu ook dat een Croque Monsieur hier heel anders smaakt dan die in Belgie.Hier smaken ze zelfs veel beter volgens haar.

We gaan morgen de stad verlaten en gaan in de richting van het Yosimite Park, we moeten nog even kijken of, en hoe ver we het park in kunnen, gedeeltes zijn dicht, vanwege de sneeuw.

Tot morgen.

Dinsdag8 mrt.

De rit van deze dag stond in het teken van weg van de snelweg, via lokale en binnenwegen zijn we naar het Yosemite Park gereden.

Het Yosemite National Park is een nationaal park in Californi, zo'n 250 kilometer ten oosten van San Francisco in de Sierra Nevada. Mede dankzij de inzet van John Muir is het al sinds 1 oktober 1890 een nationaal park.

Yosemite is door de jaren heen gegroeid tot zijn huidige omvang van 3080,73 km. Het park staat bekend om zijn hoge watervallen, mammoetbomen, alpenweiden en wilde rivieren.

Yosemite Valley is ontstaan door glaciale erosie. Miljoenen jaren geleden waren hier grote gletsjers die de vallei 900 tot 1200 meter diep uitsleten. Toen de gletsjers zich terugtrokken bleef de vallei over.

Door het park rijden gratis shuttlebussen met een frequentie van vier per uur langs elke halte. Een tweewekelijkse krant beschrijft alle georganiseerde wandelingen, activiteiten en gebeurtenissen. In Yosemite Village is een klein ziekenhuis en er zijn meerdere kerken. Voor gehandicapten zijn er speciale voorzieningen zoals paden voor rolstoelen en brede ingangen. Er zijn babysitters en er is een kennel. Het park biedt de mogelijkheid om fietsen te huren, aan rafting te doen en te golfen. Campings zijn er zowel in Yosemite Village zelf als daarbuiten en ook in de directe omgeving van het park. Hoog boven Yosemite Valley is het uitzicht punt Glacier Point met een fantastisch uitzicht over de vallei en op de Half Dome.

Yosemite Edith zag deze coyote lopen.

Woensdag9 mrt.

Het motel van gisteravond was laten we zeggen een verrassing. Het eten en het restaurant waren goed en gezellig. Het bier was koud, alle maal goed.De kamer was klein, erg klein en het bed was een ramp. Een veren matras, dat zijn beste tijd gehad had. Maar we hadden geen keus, en vandaag hebben we er nog een paar keer om kunnen lachen.

Het eerste park waar we inreden was het het Kings Canyon National
Park, een nationaal park in in het zuidelijk deel van de Sierra Nevada, oostelijk van Fresno. Het park werd in 1940 opgericht en beslaat een gebied van and 1873 km. Het omvat het General Grant National Park, dat in 1890 werd opgericht ter bescherming van de General Grant Grove. Aan de zuidzijde grenst het aan Sequoia National Park, waarmee het door de National Park Service als geheel wordt beheerd.

Kings Canyon was reeds in het midden van de 18e eeuw bekend bij blanke kolonisten, maar pas toen de geoloog John Muir in 1873 de kloof beschreef begon deze enige aandacht te krijgen. Muir was vooral enthousiast over de gelijkenis met Yosemite Valley, omdat het zijn theorie bevestigde over het ontstaan van beide valleien. Hoewel zijn theorie strijdig was met de op dat moment geaccepteerde theorie van Josiah Whitney, de toenmalige geoloog van de staat Californi, die stelde dat de dalen van de Sierra Nevada waren gevormd door aardbevingen, bleek Muirs theorie later correcter: beide canyons waren voornamelijk gevormd door enorme gletsjers tijdens de laatste ijstijd.

Op de foto het Visitor center, dat nog onder een dik pak sneeuw ligt. Het was wel open. Over "open" gesproken, we hadden geluk gehad, toen we uit Tucson vertrokken waren er nog een flink aantal wegen gesloten. In het park werd ons verteld dat deze winter er 208 inch sneeuw was gevallen. Wie niet zo snel is met het omrekenen dit is 5.28 meter. Op sommige plaatsten stond wel een bord dat sneeuwkettingen verplicht waren, maar dat bord hebben we over het hoofd gezien.

Op de foto een van de giganten, de foto op zich zegt niet veel. Je kunt niet zien hoe groot deze is. Maar als je een foto maakt met iemand ervoor dan wordt hetanders.De grootste mammoetboom is de General Sherman Tree.Dehoogte is 83 meter en de omtrek bij de bodem is 31 meter en de omtrek op borsthoogte 26 meter.

Gedurende bijna 50 jaar was de toekomst van Kings Canyon onzeker. Er waren plannen een dam te bouwen aan het westelijke uiteinde van de vallei, hoewel er stemmen opgingen de canyon te behouden als park. De discussie werd beslist in 1965, toen de vallei, samen met de Tehipite Valley werd toegevoegd aan het reeds bestaande General Grant National Park.

Van het Kings Canyon Park kom je vanzelf in het Sequoia National Park.Het is opgericht in 1890, als tweede nationale park in de Verenigde Staten, na Yellowstone National Park. Het park grenst aan de noordzijde aan Kings Canyon National Park, en wordt door de National Park Service als geheel beheerd. In het park ligt Mount Whitney, die met 4417 meter de hoogste berg is van de 48 aan elkaar grenzende staten van de Verenigde Het park dankt zijn naam aan de mammoetbomen of sequoia's die er groeien. Ook de boom met het grootste volume ter wereld staat er: de General Shermanboom. In 2002 is het volume geschat op 1.486 m. De boom zou 2200 jaar oud zijn en is 84 m hoog. Naast deze boom staan nog vier van de tien grootste bomen ter wereld in het Giant Forest (reuzenbos).

De Sierra Nevada is een relatief jong gebergte en is tijdens haar 10-miljoenjarig bestaan minstens vier keer bedekt met gletsjers. Deze hebben diepe valleien uitgesleten, waarvan Kings Canyon de voornaamste is. Dankzij de hoogteverschillen van bijna vier kilometer wordt het landschap verder gekenmerkt door steile pieken, watervallen en bergmeren. Nog steeds worden de Sierra Nevada hoger door aardbevingen. Daarnaast speelt erosie door sneeuw en wind een rol. De nabijgelegen Central Valley is honderden meters opgehoogd dankzij sediment dat vanuit de Sierra Nevada is gestroomd.

In de marmeren ondergrond van het gebied hebben zich grotten gevormd. In Sequoia en Kings Canyon bevinden zich er meer dan 200, waarvan de grootste, Lilburn Cave, zich over meer dan 25 km uitstrekt. Crystal Cave is toegankelijk voor bezoekers. Paden lopen door grote kamers met bijzondere rotsformaties en marmer in verschillende tinten. In de grotten leven zeldzame ongewervelde dieren.Helaas zijn de grotten alleen in het zomerseizoen open.

We zijn de parken uit, en zitten nu in het plaatsje Mojave. Dit ligt op ongeveer4 uur rijden van onze volgende stop; Death Valley.

Tot morgen.

Donderdag10 mrt.

Death Valley is een dal, in de staat Californi. Het gebied is omringd door bergen en maakt deel uit van het Grote Bekken en de Mojavewoestijn. Het dal is onderdeel van het iets grotere Nationale Park met dezelfde naam.

Op de foto hierboven de wegnaarDeath Valley,het witte streepjein het midden is het vervolg van de weg, de 180.

In Death Valley National Park zijn naast woestijn ook zoutvlakten, rotsformaties, canyons, zandduinen en bergen.

De foto beneden is gemaakt door een Duitse jongen, het grappige is dat we dit stel uit Frankfurt am Main al 4 keer tegen gekomen zijn.

Het dal kreeg zijn naam in 1849 tijdens de Gold rush. De naam werd gegeven door immigranten die de vallei wilden oversteken op weg naar het goud. Volgens het verhaal zou men proberen door de vallei te trekken met een grote groep om naar het goud te komen. Men raakte de weg kwijt en was bang dat men zou omkomen. Er werd besloten om in twee groepen verder te gaan. En groep zou daarbij geheel omgekomen zijn, de andere groep zal het gehaald hebben. Wanneer men de vallei uitliep, zou een vrouw zich hebben omgedraaid en hebben gezegd: "Goodbye, Death Valley". Hier zou de vallei zijn naam aan te danken hebben.

In de jaren 1850 werd er ook goud en zilver in Death Valley aangetroffen. In 1880 werd borax aangetroffen en gewonnen. Het werd uit het gebied vervoerd met wagens getrokken door muilezels. Al snel bleek deze manier van vervoer onrendabel en werd de boraxwinning beindigd.

Death Valley is de op n na heetste plek op aarde en de droogste plek van Noord-Amerika. De hoogste temperatuur die hier ooit gemeten is 56,7 C, in Furnace Creek, een woestijndorp, op 10 juli 1913. Het gebied is zo droog omdat er een aantal bergruggen ligt tussen de vallei en de Stille Oceaan. Wolken regenen leeg op deze bergruggen, waardoor er in Death Valley vrijwel nooit regen valt, minder dan 50 mm per jaar. Bovendien ligt het gebied zeer laag, in Death Valley bevindt zich het laagste punt van de Verenigde Staten. Dit laagste punt bestaat uit een zoutmeer, Badwater genoemd, en ligt 86 m onder de zeespiegel. In de maanden juli en augustus worden extreem hoge temperaturen gemeten, oplopend tot 55 graden Celsius of hoger. De hoogste gemiddelde maximumtemperatuur bedraagt 46,6 C in de maand juli. Vanaf mei tot september overschrijdt het kwik geregeld de 50 graden grens.

In Death Valley wonen de Timbisha-indianen, sinds tenminste 1000 jaar. Een nederzetting bevindt zich bij Furnace Creek. De naam Death Valley is niet door deze indianen aan de vallei gegeven; in hun taal heet de vallei tmpisa, wat rotsverf betekent. Dit verwijst naar de rode oker die in Death Valley aangetroffen wordt.

Vrijdag11 mrt.

We zitten nuin Las Vegas, de komende 3 nachten slapen we in Treasure Island. Een prachtig hotel dat ongeveer in het midden van de Strip ligt.

Gisteravond hebben we ons gelijk maar in het nachtleven gestort, dit is de reden dat de up-date van de site iets later is dan dat U gewend bent.

Edith kijkt haar ogen uit. Er gaat een hele nieuwe wereld voor haar open. Ze zat al vol met indrukken van Amerika, maar dit is een hele nieuwe ervaring. Las Vegas is ook niet te vergelijken met iets anders. Het is een prachtig gekkenhuis waar voor iedereen wel wat te doen is. Waar kun je "binnen"op het San Marco plein lopen, gondola varen rond dit plein en door het casino. Gisteravond hebben we 2 casino's bekeken, de Venetian en Cesars Palace. Vandaag gaan we langs de strip slenteren en alles eens rustig bekijken.

Morgen meer over de stad Las Vegas.

Zaterdag12 mrt.

We hebben weer een aantal casino's bezocht, de Belaggio heeft toch wel een van de mooiste shows

Het thema van het hotel is de Italiaanse plaats Bellagio dat aan het Comomeer ligt. Voor het hotel ligt het "Comomeer", het is 3 hectare grooten er zijneen groot aantal fonteinenin gemonteerd. De aanleg van deze fonteinen, die tot 70 meter hoog spuiten, heeft 53 miljoen dollar gekost. De "Fountains of Bellagio" dansen synchroon op de muziek.

Las Vegas wat in het Spaans "De Weilanden" betekend werd gesticht in 1905, en werd officieel benoemd tot stad in 1911. Het is vooral bekend vanwege zijn extravagante casino's.

De Las Vegas Strip is een 6,4 km (4 mijl) lang stuk van Las Vegas. De Strip wordt steeds maar verder de woestijn in gebouwd. Er wordt steeds groter gebouwd. Oude casino's worden gesloopt voor grotere casino's. Er wordt veel moeite gedaan om klanten de casino's binnen te krijgen: er zijn rolpaden vanuit de straat die de mensen de casino's binnen brengen. Van de tien grootste hotels ter wereld zijn er acht aan de Strip gevestigd.

We blijven nog 1 dag in Vegas. Deze ochtend gaan we even een klein rondje rijden, net buiten de stad ligt Red Rock Canyon. De avond brengen we door in het "oude" Las Vegas dit is Freemont Street.

Tot morgen.

Zaterdag12 mrt.

Zoals U mischien wel is opgevallen heb ik de dagen aangepast, ik was al een dag te ver. Als je zo op reisbent raak je het besef van datum entijd kwijt.

Deze ochtend zijn we in de auto gestapt om even een klein rondje te rijden. Net buiten Las Vegas ligthet National Park Red Rock Canyon.

Het Park doet zijnnaam eer aan, de rotsen zijn felrood en erg grillig. Berg en rots beklimmers komen hier aan hun trekken, enkele wanden zijnmeer dan 900 meter hoog, ook vandaag weer, hebben we velen een poging zien wagen om boven te komen. Het hoogste punt van het park, La Madera Mountain, ligt op 2485 meter. Door het park loopt een mooie eenrichtingswegdie 21 kilometer lang is.

In het park lopen Burro's, dit zijn wilde ezels en wilde dikhoorn -schapen, wij hadden geluk en hebben beide gezien.

In het dorpje Bonnie Springs heeft Edith een nieuw liefje gevonden, exclusief voor de site de eerste foto.

De laatste avond in Las Vegas hebben we afgesloten in Freemont Street en de Stratosphere. Freemont Street is waar Las Vegas is begonnen. Door het ontstaan van de strip kwamen er minder toeristen naar het oude gedeelte. Om daar weer verandering in te brengen hebben ze de straat overdekt met een 460 meter lange canopy die bestaat uit miljoenen lampen. Hier wordt elk uur een show op geprojecteerd.

De Stratosphere is een bekend hotel en casino.Het hotel heeft 2.444 kamers. Het gebouw werd op 30 april 1996 geopend en was een project van de in 2009 overleden ondernemer Bob Stupak. Voorheen stond op dezelfde plek het Vegas World hotel, ook van dezelfde eigenaar.

Aan het gebouw zit tevens de hoogste toren van de stad, die 356 meter hoog is. Het is tevens de hoogste vrijstaande toren van de VS ten westen van de Mississippi.

Morgen gaan we via de Hooverdam naar Williams, dit dorp ligt aan de rand van de Grand Canyon.

Tot morgen.

Zondag13 mrt.

De eerste stop nadat we de smelkroes Las Vegas achter ons hadden gelaten was de Hooverdam. De Hooverdam is een betonnen boogdam op de grens van Nevada en Arizona. Het heeft 4 jaar geduurd voordat dit kunststuk klaar was. De hoogte van de dam is 221 meter, aan de voet is hij 200 meter en aan de top 15 meter breed. Beton is veel gebruikt,heel veel nl. 3.33 miljoen m3.

De naam is een eerbetoon aan de de toenmalige president Herbert Hoover. Sinds een jaar of twee is er een nieuwe brug over de Colorado rivier, dit ontlast dedam van al het vrachtverkeer.

Op weg naar de Grand Canyon hebben een stuk van de oude Route 66 gereden.

Een van de dorpen aan deze route is Oatman. Het dorp is een oud mijnstadje, in 1915 werd er goud gevonden. Het dorp heeft de naam gekregen nadat een jong meisje Olive Oatman ontvoerd was door de Yavapai indianen.

Na het sluiten van de mijn in 1924 was het dorp gedoemd om uit te sterven, was het niet dat toen de Route 66 door dit dorp kwam te lopen. Tot op de dag van vandaag, teren zij nog steeds op het Route 66 gevoel. Dit heeft nog steeds een grote aantrekkingskracht. In het dorpje zijn 2 twee restaurantjes een een aantal winkeltjes die 66 souveniers verkopen. Maar de grootste attractie zijn de Burros, deze wilde ezels leven en wonen al jaren in het dorp. Op straat, op de houten sidewalks, en ze lopen zelfs de winkeltjes binnen.

We zijn in de Grand Canyon, maar niet zonder eerst een kopje koffie bij de Starbucks gehaald te hebben.De eerste Europeaan die de canyon zag was de Spanjaard Garcia Lopez de Cardenas die het gebied in 1540 verkende. Lang voor die tijd was het gebied reeds bewoond door Indianen, waarvan sommigen hun nederzettingen bouwden in de wanden van de Canyon. Momenteel leven nog steeds zo'n 500 indianen in de Grand Canyon.

Het Park was een van de eerste nationale parken in de Verenigde Staten. President Roosvelt was een groot voorvechter voor het behoud van het gebied en kwam er vele malen om er op poema's te jagen en te genieten van het overweldigende uitzicht.

De Grand Canyon is een grote toeristische attractie, vooral op de bekende uitzichtpunten langs de South Rim en in wat mindere mate langs de North Rim, maar er zijn ook bijzonder rustige plekken te vinden. De canyon is meer dan 1600 meter diep. Het is mogelijk er in af te dalen maar dit vergt, vanwege de grote diepte en de enorme hitte, een goede conditie en nog betere voorbereiding. Hoe lager men komt, des te hoger de temperatuur wordt

De Grand Canyon is een zeer brede en diepe kloof in het noorden van destaat Arizona. In de loop van miljoenen jaren heeft het water van de Colorado deze kloof in het landschap doen ontstaan. Deze extreme erosie werd mogelijk doordat het gebied waarin de kloof ligt steeds verder omhoog rees. De Colorado erodeert ongeveer 16 cm per 1000 jaar. De canyon is ongeveer 435 kilometer lang en heeft een breedte die varieert tussen 15 en 29 kilometer.

Ondanks de grote breedte is de overkant van de Canyon vanaf vrijwel elk punt goed te zien. Dit komt door de extreem lage luchtvochtigheid in het woestijnachtige gebied waardoor de lichtabsorptie hier uitermate gering is.

De wanden van de Grand Canyon zijn roodachtig gestreept, door de verschillende samenstelling van de lagen in de successie. Het rode gesteente van de Grand Canyon is op haar mooist vlak na zonsopkomst en even voor zonsondergang. Het verdient dan ook aanbeveling om rond deze tijden de Canyon te bezoeken.

We zitten nu in Sedona, morgen meer over dit prachtig stukje Amerika.

Dinsdag15 mrt.

Sedona is een plaats in het noorden van Arizona. Het was aanvankelijk niet meer dan een boerendorp. Vanaf de jaren '50 en '60 van de vorige eeuw vestigden zich er steeds meer kunstenaars.

In de jaren '80 werd Sedona een belangrijk centrum voor new-age-aanhangers en mensen die in spiritualiteit genteresseerd zijn. Volgens kenners komen krachten uit de aarde hier bij elkaar.

Wij hebben er weinig van gevoeld, wel waren we onder de indruk van de omgeving waarin deze gezellige stad ligt. Aan alle kanten zijn het prachtige bergketens en rotsformaties.

Het zandsteen kleurt in het zonlicht dieprood en met het ondergaan van de zon worden ze oranje.

Ook opvallend is de Chapel of the Holy Cross de in 1956 gebouwde kerk was voor die tijd nogal opvallend. De kerk staat tegen een rots en is 75 meter hoog. De kerk is zo gebouwd dat het zonlicht dat aan de voorkant naar binnen valt de kerk binnen verlicht.

Morgen gaan we richting Tucson, op de weg naar huis maken we een stop bij het Montezuma Castle.

Tot morgen

Woensdag16 mrt.

Vandaag is de laatste dag van onze rondreis. Op weg naar huis maken we nog een laatste stop bij Montezuma Castle. Een nationaal monument datbestaat uit klifwoningen. Deze zijn gebouwd door de Sinagua Indianen rond het jaar 1400. Toen Europese Amerikanen de klifwoningen in de jaren 1850 ontdekten, beschreven ze dat de woningen waren gebouwd door de mythologische held Montezuma, niet te verwarren met de Azteekse heerser van Mexico. Al in 1694 wordt in Spaanse geschriften gesproken over de "Casas de Montezuma".

In de kalkstenen rotswand is een gebouw van steen en mortel van vijf verdiepingen hoog gebouwd. Er zijn 20 kamers waar 50 mensen konden wonen. De overhangende rotswand beschermt het gebouw tegen de regen. In een ander deel van de rotswand zijn de resten van een nog grotere woning gevonden.

De klifwoningen en het terrein eromheen zijn op 8 december 1906 uitgeroepen tot nationaal monument in de Verenigde Staten. Op 15 oktober 1966 werd het toegevoegd aan het National Register of Historic Places. Per jaar bezoeken 350.000 mensen Montezuma Castle. Vanaf het bezoekerscentrum loopt een pad langs de voet van de rotswand. Vanwege de kwetsbaarheid van kalksteen zijn de kamers zelf sinds 1951 niet meer toegankelijk voor publiek.

Op de foto onder, een indruk hoe het toen die tijd geweest moet zijn.

Montezuma Well is een ander gedeelte van het monument, 18 kilometer ten noordoosten van Montezuma Castle. Dit waterreservoir is ontstaan doordat een kalkstenen grot instortte. Nu stromen er het hele jaar door miljoenen liters water in de Well. Sinds de achtste eeuw wordt het water gebruikt voor irrigatie.

We zijn weer terug in Oro Valley. Het rondje was 3284 mijl, dit is omgerekend 5825 kilometer.Toegegeven het zijn er nog al wat, maar als je hier wat wilt zien moet je rijden. Wij hebben in ieder geval genoten van alle mooie, vreemde en bijzondere dingen die we onderweg zijn tegen gekomen.

De eerste 2 dagen doen we het kalm aan, even bijkomen en de wasmachine eens flink laten draaien. Nu we thuis zijn, betekend dit niet dat er geen verslag meer komt. We gaan lokaal nog heel wat dingen doen en bekijken. Elke dag is er wederom een up-date.

Tot morgen.

Donderdag 17 mrt.

Vandaag zijn we, toen iedereen uitgeslapen was, naar Mount Lemmon geweest. Mount Lemmon is de hoogste berg van de Santa Catalina Bergen. De bergtop ligt op 2791 meter. Het leuke is dat wij hier elke dag vanuit onze tuin tegen aankijken.

Op de top ligt het dorp Summerhaven, dit dorp werd bijna volledig verwoest dooreen grote bosbrand in 2003. De sporen van de brand zijn nog duidelijk aanwezig.

Op het hoogste punt van de berg staat een observatorium, de radars werden in het verleden gebruikt om in geval van nood de Space Shuttle te kunnen laten landen op de White Sands Missile Range in New Mexico. Tegenwoordig is het een studieruimte voor de universiteit van Arizona.

Op de route naar boven zijn tientallen mogelijkheden om de auto aan de kant te zetten en te wandelen of te genieten van het uitzicht. Het uitzicht punt Windy Point is aangelegd door gevangenen.

De weg naar boven is ook populair bij fietsers en motorrijders, het team van Radioshack gebruikte de berg voor training als voorbereiding op de Tour de France.

Voor morgen zijn er een aantal plannen, wij zijn er nog niet uit wat we precies gaan doen, wat het gaat worden leest U morgen wel.

Tot morgen

Vrijdag 18 mrt.

Vandaag zijn we naar het Tohono Chul Park geweest. Dit park ligt net om de hoek bij waar wij wonen. Het is ontstaan in de jaren 20. toen werd werd de Tucson area gezien als de plaatst om vorstgevoelige planten en bomen zoals de citrus, de grapefruit en diverse soorten palmen te laten groeien.

Het park is een paradijs voor vogels. Op de fotohiernaast de rodekardinaal. Onder een van de vele kolibrie's die in het park te vinden zijn.

In de jaren 70tig werden diverse aanbiedingen van bouwontwikkelaars van de hand gewezen, de Wilsons begonnen met het maken van trails, en het plaatsten van bordjes bij de diverse bomen en struiken die zij hadden geplant in het park. In 1980 kregen ze toestemming om het park te openen voor het publiek.

Het uit 1937 oude adobe huis werd gerenoveerd en tot museum, winkel en kantoor omgebouwd.

Het park heeft door de jaren heen de erkenning gekregen als een van de mooiste botanische tuinen van de wereld.

Er zijn 3 museum winkeltjes en een Tea Room waar je binnen en buiten iets kunt eten en drinken.

Bijna elke dag is er wel een thema, zoals bv op de zaterdagmorgen onder begeleiding van een gids de vogeltoer. Elke dag lopen in het park vrijwilligers die antwoorden kunnen geven op eventuele vragen die je hebt.

De reden dat de up-date van de site iets later is komt omdat we de heleavond hebben doorgebracht in een van de betere restaurants hier in de buurt The Keg. Het was Wilma's verjaardag en deze hebben we uitgebreid gevierd.

Morgen als iedereen wakker is, wordt het natuurlijk eerst koffie halen en dan gaan we naar Tubac. Een dorpje bijna aan de grens met Mexico. We gaan niet de grens over, dit wordt helaas afgeraden. De rivaliseerde drugbendes zijn dagelijks onderling aan het vechten, en op wie ze schieten komt niet zo precies.

Tot morgen.

Zaterdag 19 mrt.

De eerste stop was bij de Mission San Xavier del Bac. Dit is een historische Spaanse Missie post, de kerk wordt beschouwd als een van de mooiste en belangrijkste in Spaanse architectuur in Amerika.

Het was de Jesuit Eusebio Kino die daar zijn missiewerk in 1692 begon. De originele kerk lag een 3 kilometer verderop maar deze is door de Apache indianen verwoest.

In 1783 werd begonnen met de bouw van de nieuwe kerk. In de kerk wonen nu nog Franciscanen, deze geven in een de naast gelegen schoolgebouwen les aan de kinderen van de Indiaanse gemeenschap.

Door de vele aanvallen van de Apache Indianen in 1840, werd het dorp noodgedwongen verlaten. Een jaar nadat het weer bewoond werd, dit was in 1961, was het 4 dagen lang in gevecht met wederom de Apache Indianen, deze keer werd er stand gehouden, dit kwam voornamelijk door de aanwezigheid van de Confederate Militia die in het dorp was.

Nu wonen en leven in het dorpvoornamelijk kunstenaars en
galeriehouders.

Tientallen galerien zorgen ervoor dat Tubac een toeristische attractie is geworden.

De temperaturen hier in Tucson zijn hoog, sinds we terug zijn hebben we de thermometer niet lager zien komen dan 26 graden, rond een uur of 4 is het, het warmst dan wordt het makkelijk 32 graden.

Een reden voor Broer om even af te koelen in ons zwembad.

Tot morgen.

Maandag21 mrt.

Het Dessert museum hebben we bewaard voor morgen, de reden was dat er vandaag een harde wind was. Het meeste van het museum, is buiten te doen en te zien.Als het hard waaitheb je teveel last van stof en zand.

Wat wewel hebben gedaan is Shoppen. Edith heeft nog enkele kledingstukken kunnen vinden.

Totmorgen.

Links van leuke dingen waar we geweest zijn:

Tucson Rodeo:                  http://www.tucsonrodeo.com/

Tucson Artisiants:             http://www.oldtownartisans.com/

Elephant seals:           http://www.elephantseal.org/Rookery/walkway.htm

Hearst castle:                          http://www.hearstcastle.org/