Ton en Wilma in Ohio - Broer On Tour Last-update: daily

Ton en Wilma in Ohio en Arizona

Broer On Tour Last-update: daily

In september komt ons maatje Broer weer op vakantie bij ons.

We vliegen van Dayton naar Tucson, Arizona. Daar blijven we een paar dagen en gaan o.a. naar het Saguaro National Park, de San Xavier Missonpost, Old Tucson de filmstudio's en het Organ Pipe Cactus National Monument. Dan gaan we via de Sonaran woestijn naar Las Vegas.

Ook hier blijven we een paar dagen. Overdag gaan we naar Red Rock Canyon, Brice Canyon, Valley Off Fire en de Hooverdam. In de avond uren gaan op de Strip de casino's bekijken.

Dan is het richting Flagstaff naar de Grand Canyon, we gaan naar zowel de South als de North Rim. Van daar is het naar Monument Valley en Mesa Verde. Dan pakken we een stuk van de Apache Trail en gaan zuidwaarts naar Sedona. We rijden met de auto via Santa Fe, waar een stop van een paar dagen is gepland terug naar Beavercreek.

Dit rondje is ongeveer 4750 kilometer.

De vakantie is begonnen.

Zaterdag 20 sept.

Op dit moment zitten we Tucson Arizona. Vanuit Dayton zijn we via Dever naar Tucson gevlogen.

Het weer is hier schitterend, de temperaturen vandaag waren in de ochtend een graad of 28 maar dit veranderde al snel in hoge temperaturen, deze middag was het 36 graden.

Zondag 21 sept.

Vandaag zijn we naar de filmstudio's in Old Tucson geweest. We hebben in de voetsporen van Clint Eastwood, John Wayne en Elizabeth Taylor gelopen. Meer dan 300 films zijn hier opgenomen, waaronder de Western Klassieker Rio Bravo, The Outlaw Josey Wales en Tombstone.

De ouderenonder ons kennen vast nog wel de serie "High Chapperal"ook die is hier opgenomen. Hieronder een foto van het winkeltje van de Olson familie uit de serie "Het kleine huis op de prairie"Per dag worden er 4 shows gegeven dit varieert van een gunfight tot een CanCan revue.

In de middag zijn we naar het Saguaro National Park gereden. De Saguaro is een cactus die een lengte van 15 meter kan bereiken, maar daar doet hij wel 150 jaar over. Pas na 75 jaar komen de armen aan de cactus.

Het is warmin de woestijn, erg warm. De temperaturen liggen zo rond de 39 graden.

Belangrijk is het water drinken, zeker als je een wandeling gaat maken.

In de woestijn leven veel dieren, wij hadden het geluk dat we een cayote hebben gezien. Ratelslangen zijn er volop, maar deze laten zich overdag niet zien. Ook de bobcat leeft in deze omgeving maar als je deze ziet is het een lot uit de loterij.

Als de zon ondergaat en de hele luchtprachtig rood orange kleurd is dit een bijzonder mooi gezicht.

Maandag 22 sept.

De Gunfight at the O.K. Corral is een legendarische gebeurtenis uit de Amerikaansegeschiedenis. Het is een vuurgevecht dat plaatsvond op 26 okt.1881 in het stadje Tombstone, nabij de O.K. Corral (een corral was een soort stal die verhuurd kon worden, waar cowboys hun paard konden verzorgen of laten verzorgen, of waar ook wel kleine kuddes vee ondergebracht konden worden).

Het vuurgevecht ging tussen twee groepen mannen, aan de ene zijde Wyatt Earp, zijn broers Morgan en Virgil en Doc Hollday, en aan de andere zijde Frank McLaury, Tom McLaury, Billy Clanton, Ike Clanton en Billy Claiborne. De laatstgenoemde groep werden de cowboys genoemd, maar volgens Earp en zijn medestanders waren het niets meer of minder dan veedieven en moordenaars. Critici van Earp beweren overigens dat hijzelf ook een bandiet was die alleen maar deed alsof hij de wet handhaafde.

In het gevecht, dat niet langer duurde dan ongeveer 30 seconden, werden Frank McLaury, Tom McLaury en Billy Clanton gedood. Ike Clanton en Billy Claiborne overleefden zonder verwondingen, maar werden wel gearresteerd. De aanleiding voor het gevecht was de beroving van een postkoets op 15 maart van hetzelfde jaar, waarbij twee doden vielen en waarvan Earp beweerde dat McLaury en zijn maten de daders waren.

Vanuit Tombstone, zijn we naar de Mission San Xavier del Bac gereden. De kerk dateert uit 1699, de Spaanse Jesuit missionaris Francisco Kino liet zijn kerk midden in Apache gebied bouwen. In 1960 werd dit een Nationaal monument.

Eerder schreef ik al dat de ondergaande zon een prachtig gezicht is. Oordeeld u zelf maar.

Dinsdag 23 sept.

Het Dessert museum, de naam zegt het al is midden in de woestijn en het is mooi. Mocht u ooit hier in de buurt komen dan is het zeker de moeite waard.

raccoon

leguaan cactus

Later op de dag zijn we nog een keer naar de San Xavier kerk gegaan dit om hem van binnen te zien. Broertje in de kerk, ja dat gebeurd niet vaak.

san xavier binnen

Woensdag 24 sept.

Vandaag zijn we richtingLas Vegas gereden. Een mooie rit door een woestijnachtig landschap. De temperaturen lagen zo rond de 40 graden. Maar het is goed te doen de lucht is erg droog. Veel drinken en op tijd de benen strekken.

Via de Hooverdam zijn we Las Vegas binnen gekomen. Morgen gaan we terug naar de dam voor een rondleiding.

Donderdag 26 sept.

welkom to las vegas

We zijn in Las Vegas. Gisteravond zijn we over de "Strip"gereden en hebben het casino de Venetian bekeken. Het is een groot hotel met 4049 kamers. Door het gebouw loopt een kanaal waar men met een Gondel kan rondvaren.

treasere island

Red Rock Canyon is een State Park met een oppervlakte van 801 vierkantekilometer, en ligt ongeveer 15 mile west van Las Vegas. Het hoogste punt is de "La Madra Mountain"met een hoogte van 2485 meter. Door het park loopt een 21 km. lange Loop Road. Voor hikers en rotsklimmers is dit park een paradijs.

Door de snelle uitbreiding van de stadLas Vegas is er een wet in leven geroepen, die een stop brengt aan die uitbreiding van de stad aan de kant van het park.

In het park lopen wat een stuk is van de Mojave Desert, Wild Burros, dit zijn wilde ezels ook lopen er de zgn. Bighorn schapen. Ratelslangen zittener ook maar deze laten zich overdag niet zien. red rock 2

Veel mensen uit het drukke Las Vegas komen naar het park om te genieten van de natuur maar vooral de rust.

Later op de avond zijn we de Stratosphere op gegaan. Het is een hotel, casino. Er zijn 2444 kamers, de toren zelf is 356 meter hoog.

Boven op het obvervatie deck heb je een prachtig uitzicht over de stad. 3 zgn Trill ride's zijn er op de top van de toren. De eerste heet de Big Shot. Op de foto hieronder zie net nog het puntje van de mast, hierom heen zitten aan de 4 zijde's stoelen. Een maal plaatst genomen wordt je met grof geweld de lucht in geschoten. De tweede heet Insanity, het is een soort slee waar je in gaat zitten, waar na je vervolgens met 40 kilometer per uur in een 60 graden hoek naar benedenover de rand vliegt.

Als laatste is er de XSCREAM dit is een kraan, met aan de arm stoeltjes. De arm draait naar buiten om vervolgens hard links en rechts om te draaien. Om het nog spannerder te maken gebeurd dit ook weer onder eenhoek zodat het net lijkt dat je er elk moment 264 meter naar benedenkunt vallen.

Broer op de 110de verdieping.

Freemond Street is het oude Las Vegas hier is het allemaal begonnen, om toch weer toeristen te trekken, iedereen ging naar het "nieuwe Las Vegas" hebben ze de straat met 12 miljoen lampjes overdekt. De overkapping is meer dan 300 meter lang het geluid dat je hoort wat bij de show hoort komt uit 220 speakers die samen 550.000 watt kunnen produceren.Op elk heel uur, wordt een showgeprojecteerd. Veel bekende films vonden hier hun decor zoals James Bond in Diamonds are Forever.

Las Vegas, is Spaans voor weilanden en werd in 1905 gesticht, het kreeg in 1911 stadsrechten. Het is vooral bekend vanwege zijn extravagante casino's. Het is tevens de grootste stad van Nevada en het wordt nog steeds groter,per maand komener 5000 gezinnen bij. In 2005 was het inwoners aantal meer dan 2 miljoen.

Vrijdag 26 sept.

Valley of Fire is een State Park 55 mijl noordoost van Las Vegas. Het is het oudste en grootste park van Nevada. Het heeft een oppervlakte van 141 vierkante kilometer. valley off fire1

Bijna elk automerk heeft hier wel een reclamespotje opgenomen.En hier ishet moment opgenomen dat captainJames T. Kirk werd vermoord in de serie Star Trek.Ook In de woestijn kunnen de temperaturen behoorlijk oplopen. vandaag hebben 42 graden op de meter gezien.

Het laatste gedeelte van de dag was voor de Hooverdam.

De Hooverdam is een betonnen boogdam op de grens van Nevada en Arizona. Het heeft 4 jaar geduurd voordat dit kunststuk klaar was. De hoogte van de dam is 221 meter, aan de voet is hij 200 meter en aan de top 15 meter breed. Beton is veel gebruikt,heel veel nl. 3.33 miljoen m3.

De naam is een eerbetoon aan de de toenmalige president Herbert Hoover.

Zaterdag 27 sept.

Vandaag hebben we een rondje casino's gedaan. Niet allemaal want dat zijn er te veel. De eerste keuze was gevallen op Caesars Palace, de grootste en zeker een van de mooiste. Het heeft 3348 luxe kamers die verspreid zijn over 5 torens. Elton John en Bette Midler hebben hier hun eigen show.

Het 2de casino die we bekeken hebben was de Ballagio. Dit is een 5 sterren hotel, de bouw heeft 1.6 miljard dollar gekost. Het hotel heeft 3000 kamers, het hotel-casino heeft 10.000 werknemers.

Het thema van het hotel is de Italiaanse plaats Bellagio langs het Comomeer gelegen. Voor het hotel ligt het "Comomeer", met een grootte van 3 hectare en waarin een groot aantal fonteinen zijn gemonteerd. De aanleg van deze fonteinen, die tot 70 meter hoog spuiten, heeft 53 miljoen dollar gekost. De "Fountains of Bellagio" dansen synchroon op de muziek. Het in 1993 gebouwde hotel heeft in 2006 een grondige renovatie ondergaan.

Als laatste zijn we in het Luxor hotel geweest, ook deze is groot. 4407 kamers zijn er, allen in Egyptische stijl. De sphinx die voor de ingang ligt is 110 meter hoog. In de punt van de piramide zit de sterkstelaserstraal van de wereld, deze kun je 's nachts op een afstand van 440 kilometer al zien.

Zondag 28 sept.

Vandaag hebben we nog een rondje langs de casino's gemaakt, de een is nog mooier dan de andere, maar zeker het vermelden waard is de Wynn.

Wynn

Het vlaggeschip van de Wynn Resorts Group heeft 2.7 miljard dollar gekost. Achter het hotel ligt een golfbaan, een rondje golfen kost 500 dollar. Wie een auto wil kopen kan terecht bij deFerrari en Maserati dealer in het hotel. Op de achtergrond is in aanbouw casino Encore, het tweede gedeelte van de Wynn Resorts Group.

Wie dit hotel beter wil bekijken is hier onder de link naar hun website,goedkoop is het niet de luxe moet duur betaald worden.

http://www.wynnlasvegas.com/#homepage/

Maandag 29 sept.

Vandaag zijn we naarde Grand Canyon West geweest. Dit was niet de bedoeling maar onderweg zagen we een reclamebord van de Skywalk. De Grand Canyon Skywalk, is een wandeling over een 75 centimeter dikke glasplaat, je kunt dan tussende 300 en 400 meter naar beneden de Canyon in kijken.Het geheel wordt beheerd door de Hualapai Indianen en deze verdienen volgens mij een aardig zakcentje. Het parkeren kost 20 dollar, je moet wel, want met de auto mag je niet verder. Dan maar de bus, Oja dit kost 30 dollar wie denkt dat hij dan ookde Skywalk op mag heeft het mis. Dit kost nog eens 30 dollar. Als alternatief is er een helicoptervlucht, maar die is 160 dollar voor 7 minuten vliegen. Voor alle duidelijkheid alles is per persoon en zonder tax.

broer op het randje

Via de wereldberoemde Route 66 zijn we naar Williams gereden.
Onderweg zagen we nog wat vergane glorie van deze moeder van alle wegen.

Route 66 (US66) was een historische autoweg, die

begonin Chicago, en eindigde aan het strand van de Stille Oceaan in Santa Monica bij Los Angeles.

De totale lengte was 3940 km. US66 loopt door Illinois, Missouri, Kansas, Oklahoma, Texas, New Mexico, Arizona en Californi.

In 1985 werd US66 officieel opgeheven, nadat het Interstate Highway System het langeafstandsverkeer had overgenomen. Veel toeristen volgen nog steeds het oude traject van Route 66.

Route 66 speelde een belangrijke rol in de Amerikaanse cultuur van de 20e eeuw. In de jaren dertig werd de weg gebruikt door mensen die naar Californie reisden, om de Dust Bowl, grote stofstormen op de vlakten van het midden van de Verenigde Staten, te ontvluchten.

Na de Tweede Werelsoorlog gebruikten vele nieuwe autobezitters de weg om van de ene kant van het land naar de andere te rijden. De weg is een nostalgisch symbool voor de rol van de auto in de Amerikaanse samenleving in de periode van de jaren dertig tot zeventig van de vorige eeuw.

Route 66

In 1946 schreef de jazzcomponist en pianist Bobby Troup zijn meest bekende nummer (Get Your Kicks On) Route 66, nadat hij zelf de highway had gebruikt om naar Californi te reizen. Hij gaf het aan Nat King Cole die het tot een van de grootste hits van zijn carrire maakte. Het werd later een hit voor Chuck Berry, en is daarna door vele andere artiesten uitgevoerd, zoals de Rolling Stones.

Dinsdag 30sept.

Vandaagis het,Grand Canyon National Park.

De eerste Europeaan die de canyon zag was de Spanjaard Garcia Lopez de Cardenas die het gebied in 1540 verkende. Lang voor die tijd was het gebied reeds bewoond door Indianen, waarvan sommigen hun nederzettingen bouwden in de wanden van de Canyon. Momenteel leven nog steeds zo'n 500 indianen in de Grand Canyon.

Het Park was een van de eerste nationale parken in de Verenigde Staten. President Roosvelt was een groot voorvechter voor het behoud van het gebied en kwam er vele malen om er op poema's te jagen en te genieten van het overweldigende uitzicht.

De Grand Canyon is een grote toeristische attractie, vooral op de bekende uitzichtpunten langs de South Rim en in wat mindere mate langs de North Rim, maar er zijn ook bijzonder rustige plekken te vinden. De canyon is meer dan 1600 meter diep. Het is mogelijk er in af te dalen maar dit vergt, vanwege de grote diepte en de enorme hitte, een goede conditie en nog betere voorbereiding. Hoe lager men komt, des te hoger de temperatuur wordt

De Grand Canyon is een zeer brede en diepe kloof in het noorden van destaat Arizona. In de loop van miljoenen jaren heeft het water van de Colorado deze kloof in het landschap doen ontstaan. Deze extreme erosie werd mogelijk doordat het gebied waarin de kloof ligt steeds verder omhoog rees. De Colorado erodeert ongeveer 16 cm per 1000 jaar. De canyon is ongeveer 435 kilometer lang en heeft een breedte die varieert tussen 15 en 29 kilometer.

Ondanks de grote breedte is de overkant van de Canyon vanaf vrijwel elk punt goed te zien. Dit komt door de extreem lage luchtvochtigheid in het woestijnachtige gebied waardoor de lichtabsortie hier uitermate gering is.

De wanden van de Grand Canyon zijn roodachtig gestreept, door de verschillende samenstelling van de lagen in de successie. Het rode gesteente van de Grand Canyon is op haar mooist vlak na zonsopkomst en even voor zonsondergang. Het verdient dan ook aanbeveling om rond deze tijden de Canyon te bezoeken.

Woensdag 1 Okt.

Van de Grand Cayon is het vandaag naar Monument Valley.

Monument Valleyis een gebied in de VS dat bekend staat om de unieke rotsformaties die er te vinden zijn. Monument Valley is gelegen op het Colorado Plateau.

De vallei, gelegen op het Colorado Plateau op een hoogte van zo'n 1700 meter boven zeeniveau, bestaat uit zandsteen en siltsteen en heeft zijn karakteristieke rode kleur te danken aan de in de bodem aanwezige ijzeroxide. Door erosie van de bodem hebben zich zandsteenformaties gevormd die tussen de 100 en 300 meter hoog zijn en namen als East and West Mitten, Totem Pole en Three Sisters hebben.

Het gebied rond Monument Valley was eens een laagland waar gedurende miljoenen jaren materiaal, dat door middel van erosie van de toen nog jonge Rouky Mountains afkomstig was, werd gedeponeerd waardoor langzaamaan een plateau ontstond. De verschillende lagen vormden zo een hoogland dat bijna 5000 meter boven zeeniveau reikte.

Gedurende de laatste 50 miljoen jaar is veel van dit materiaal op hun beurt door erosie weer afgebroken. De zachtere lagen werden meer gerodeerd dan de hardere gesteenten waardoor de nu te bezichtigen formaties overbleven.

Monument Valley, dat in het reservaat der Navajo-indianen ligt, is wellicht het meest gefotografeerde gebied van Amerika. Het decor van de rode rotsformaties en de omringende woestijn heeft als set dienst gedaan in menige western en documentaire over het Wilde Westen. Enkele films waar Monument Valley in voor komt zijn defilm Stagecoach uit 1939 met John Wayne in de hoofdrol (Ford zou nog 9 andere films in het gebied maken) en Clint Eastwoods The Eiger Sanction. Ook Back to the Furture is hier deels opgenomen. Ook heeft Monument Valley gefigureerd in TV-films en -series, advertentie campagnes en reisbrochures als ht symbool van het Westen.

Goulding, gesticht als handelspost in 1923, is het enige stadje van betekenis en huist het bezoekerscentrum van het Monument Valley Tribal Park. Het wordt beheerd door de Navajo-stam.

Bezoekers kunnen de meeste bezienswaardigheden van Monument Valley zien door de Valley Drive te volgen, een ruim 27 km lange onverharde weg die het park doorkruist. Behalve de rotsformaties zijn er ook zandbogen en rotstekeningen te zien langs de route.

Van dit schitterend gebied zijn we naar het volgende park gereden, dit is het Canyon Chelley. Dit park ligt midden in Navajo gebied en is 339 vierkante kilometer groot, Het momnument bewaart overblijfselen van de vroege inheemse stammen die in het gebied leefden, waaronder de Pueblo's en de Navajo.

Canyon de Chelly is uniek omdat het volledig aan het Navajo volk toebehoort. De toegang tot de bodem van de kloof is beperkt en bezoekers kunnen de kloof enkel in wanneer ze vergezeld worden door een park ranger of een officile Navajo gids. De enige uitzondering op deze regel is het White House Ruin pad. De meeste bezoekers bezoeken het park met de wagen en bekijken Canyon de Chelly vanaf de randen, waarbij ze zowel de North Rim Drive en de South Rim Drive volgen. Oude runes en geologische structuren zijn enkel van op afstand zichtbaar, vanaf de afslagen van deze wegen. Een bezoek aan de canyon zelf kan worden geboekt in het bezoekerscentrum. Het bezoek aan de kloof is gratis.

Het Nationaal Monument werd op 25 augustus 1970 op de lijst van het National Register of Historic Places geplaatst.

Een spectaculair geologische kenmerk is Spider Rock een zandstenen toren die 240 meter uit de bodem van de kloof oprijst waar Canyon de Chelly en Monument Canyon elkaar ontmoeten. Spider Rock kan worden gezien vanaf de South Rim Drive.

Toen we het park uitreden op weg maar Santa Fe, kwamen we langs de Hubbell Tradding Post. In 1878 begon John Hubbell hier zijn "winkeltje".

In 1868 mochten de Navajo'sIndianen terug keren naar hun gronden nadat zij eerder verjaagd waren.Hubbell liet de Indianen kennis maken met suiker, koffie, bloem, tabak en gereedschappen. In ruil voor kleden, manden en juwelen begon er een handel.

Donderdag 2 Okt.

Op weg naarSanta Fe, hebben we de oude weg, Route 66 genomen. Bijna 200 kilometer door een afwisselend landschap.

Van Route 66 bestaan enkele stukken niet meer, dit door nieuwbouw en de industrie. Toch hebben we weer enkele oude bewaarde gebouwen gevonden. Vooral de stad Albuquerque heeft veel gedaan aan het behouden van deze historische monumenten.

Route 66is moeilijk te vinden, en soms is het toch wel even zoeken. Wij zijn een beetje afgedwaald, dat wil zeggen niet rechtstreeks naarSanta Fe. We hebben een stukje omgereden maar tot onze verrassing was dit ook weer een prachtige weg om te rijden. Eindeloze graslanden methier en daar een boerderij.De mooie plaatjes hieronderzijn genomen in Stanley een dorp met 10 huizen en een kerk.

Stanley

stanley 2

Santa Fe is een stad die in het teken staat van kunst, op elke hoek van de straat staat wel een kunstwerk de ene nog mooier dan de andere. Er zijn verschillende straten waar de Art Galleries huis aan huis staan.

Santa Fe

Santa Fe is de hoofdstad van de staat New Mexicomaar is niet de belangrijkste, of grootste stad van de staat dat is Albuquerque. Santa Fe had in 2000,62.203 inwoners. Santa Fe staat vooral bekend om zijn mooie natuur en landschap.

Santa Fe artshop

Santa Fe betekent Heilig geloof in het Spaans. Het werd gesticht in 1607 door Juan Martinez de Montoya. Het werd de hoofdstad van de provincie Santa fe de Nuevo Mexico. In 1821 kwam het bij het onafhankelijk geworden Mexico dat het in 1848 afstond aan de Verenigde Staten.

Vrijdag 3 Okt.

Vandaag hebben we redelijk veel in de auto gezeten. De reis vanSanta Fenaar Dodge City, via de oude Sante Fe trail was bijna 700 kilometer. Vooral het eerste stuk was de moeite waard een afwisselend landschapwaar veelleuke dingen te zienwaren.

Het is moeilijk te beschijven hoeveel grasland we hebben gezien.In het landschap stonden boerderijen die naar onze schatting zeker eenpaar duizendkoeien hadden.

Ook hebben we antilopes gezien, bij de eerste die we zagen zijn we gestopt om deze op de foto te zetten, we dachten dat dit wel bijzonder was, maar Broer is opgehouden met tellen toen hij over de 400 was. Volgens een Park Ranger lopen er in New Mexicozoveel in het wild dat er een aantal moet worden afgeschoten.

Een stop hebben we gemaakt bij het Fort Union National Monument. Hier staan de restanten van Fort Union, dit fort was een voorpost van de US Army in 1851. De soldaten beschermden de cowboys op de trail tegen aanvallen van de Indianen. Het fort bestond uit 3 gedeeltes waaronder een hospital.

Fort Union

Fort Uniun 2 Onderweg zagen we een aantal Ranches. Bij de ingangstondenmooie smeedijzer werken met de naam van de eigenaar.

ranch1 De Santa Fe trail bestaat al sinds 1821, de trail was een handels route van Amerika naar Mexico. Later werddeze route gebruikt voor de invasiein de Mexican-American oorlog. Toen dit deel bij Amerika hoorde werd het gebruikt om de koeien naar Dodge City te brengen. Dit was niet zonder gevaar, zowel de Apaches en de Comanches Indianen lieten geen "vreemden" toe op hun gronden. Wie de aanvallen van de Indianen overleefde kreeg ook nog te maken met uitzonderlijke weersomstandigheden, waaronder grote onweersbuien.Op deze grote open vlaktes was geen plaats om te schuilen waardoor velen getroffen werden door de bliksem. En als laatste maar zeker niet het minste gevaar, deratelslangen, in alle soorten en matenwaren, en zijn deze, nog steeds aanwezig.

Zaterdag 4 Okt.

Welcom to Dodge City

Op dit moment zitten we in de oude cowboystad, Dodge City. We blijven hier 2 dagen, op het programma staan oa. Boothill en het grote cowboy museum.

Ook in Dodge City was vroeger een fort dat diende om de reizigers op de Santa Fe Trail te beschermen. Fort Mann werd gebouwd in 1847 maar werd kort daarna, verwoest door deIndianen. In 1850 werd op de restanten een nieuw fort gebouwd, dit was Fort Atkinson. Toen in 1865 de Amerikanen de oorlog tegen de Indianen opvoerde werd een tweede fort gebouwd, dit was Fort Dodge.

Mede door de komst van de trein, en de duizenden koeien die naar Dodge City werden gedreven groeide de stad explosief. De Saloons, waaronder de beruchte Long Branch Saloon en het China Doll brothel (een mooi woord voor een hoerenkast) en de vele gokhuizen deden goeie zaken. De cowboys die langonderweg warengeweest hadden wel zin in koud biertje en een een pleziertje.

Long Branch Saloon

Het was dan ook geen wonder dat ook al het gespuis naar deze stad trok. Ook werden beroemde "Gunfighters" naar deze stad gehaald, die als een soort uitsmijters in desaloons werkten.

In 1885 was het gebeurd met al deze drukte, de cowboys, de saloonbazen, de gokkersen de dames van plezier trokken richting het "Nieuwe Westen" en de eens zo bruisende stad werd niet meer dan een slaperig stadje.

Boot Hill Museum

Dodge Cityis niet de stad die wij verwacht hadden, om eerlijk te zijn er is niet veel te doen. Er is niet veel veranderd sinds 1885, de stad slaapt nog steeds. Het Boot Hill museum is wel de moeite waard, Leuk is de opzet van de replica van de oude hoofdstraat.De gebouwtjes zijnmooi ingericht met spulletjes uit de"oude tijd"

Boot Hill 2

De naam Boot Hill ( Cowboys werden met hun laarzen aan begraven) komt van het kerkhof dat op een heuveltje ligt. Het museum staat op deze oude plaats.

Boot Hill cementary

Nadat we het museum hadden gezien, was er niet veel meer in de stad wat de moeite waard was. In het oude centrum waren bijna alle winkeltjes gesloten, en het grote cowboy museum was niet te vinden. Sterker nog het was er helemaal niet.

Dus hebben we onze spulletjes maar gepakt en zijn gaan rijden. Op dit moment zitten we in Wichita. Morgen rijden we naar Kansas City.

Zondag 5 Okt.

Kansas City is een leuke stad aan de Missouri rivier, het is wel groot en met ongeveer 450.000 inwoners is het de grootste stad in de Staat Missouri.

Kansas City heeft een groot verleden als het gaat om Trolleys, van 1870 tot 1957 kon men met de Trolley door en ver buiten de stad komen in totaal was er 480 kilometer aan Trolleybaan. Alle Streetcars zoals de Amerikanen ze noemen zijn verkocht aan andere steden in Amerika. In 2007 waren er plannen omdeze oude traditie weer te beginnen.

Op de foto hierboven zie het Sprint Center, waar dit jaar de finales van de NBA(basketbal) worden gehouden. We hebben de oude markt bezocht aan de rivier. Het Jazzcentrum, waar welater naartoe zijn gereden was leeg en verlaten, normaal bruist het hier. Tientallen cafeetjes en natuurlijk de diverse Jazz clubs maken dit een gezellige buurt. Maarhet is zondagmiddag waarschijnlijkis het drukker in de kerken.

We zijn maar doorgereden richting St. Louis. Onderweg kwamen we terecht in Nostalgia Ville, USA.

http://www.nostalgicstuffusa.com/servlet/StoreFront

Een winkel voor liefhebbers van de jaren 50, 60 en 70. Er is een grote collectie van o.a. Betty Boob, Coca Cola, de Beatles, John Deere, Lucy Ball, James Dean, Marilyn Monroe, John Wayne, Batman, Chevroleten natuurlijk Elvis Presley.

Van keukengordijnen tot glazen, oude bowlingshirts tot pettycoats het is hier te vinden.

Voor de liefhebbers hier boven staat de link van het internetadres van de winkel.

Op dit moment zitten we in een dorpje langs de snelweg vlak voor St. Louis. En we hebbengenoten van een lekkere steak en een koud biertje. Broer aan tafel

Morgen gaan we de Gateway to the West bekijken.

Maandag 6 Okt.

Op weg naarSt. Louis, hebben we een stop gemaakt bij een auto- dealer. Niet zo maar een, deze verkoopt alleen maar klassiekers. De een nog mooier dan de andere. We hebben ons lekker staan te maken bij een Chevy Bel Air, of was het die Plymouth, of de Dodge Coronet uit 1949. Prachtige auto'sdie tot in de puntjes toe gerestaureerd zijn. Dat hier een prijskaartje aanhangt mag duidelijk zijn. Maar voor Europeesche begrippen valt het nog wel mee. Kijk zelf maar, hieronder staat de link van in de Fast Lane.

http://www.fastlanecars.com/Public/FastLaneHome.aspx

Fast Lane

Saint Louis werd in 1764 gesticht als handelspost door Pierre Laclede Liguest uit New Orleans. Hij koos deze locatie vanwege de nabijheid van de grote rivieren Mississippi en Missouri. Het merendeel van de oorspronkelijke bewoners was van Franse afkomst. In 1770 werd St. Louis verkocht aan Spanje; in 1803 werd het onderdeel van de Verenigde Staten en in 1809 werd de nederzetting officieel een stad.

In de 19 eeuw ontwikkelde St. Louis zich tot een belangrijk handels- en industriecentrum. Vele immigranten, vooral van Ierse en Duitse afkomst trokken naar de stad, later gevolgd door immigranten uit andere landen, waaronder Libanon.

In 1904 hadden zowel de Werelstentoonstelling als de Olympische Spelen plaats in St. Louis.

In 1965 kwam de Jefferson Westward Expansion Memorial (zie foto), ook bekend als 'St. Louis Arch' of 'Gateway Arch' gereed. Deze roestvrij stalen paraboolis 192 meter hoog, en aan de basis 192 meter breed is een gedenkteken aan depresident Thomas Jefferson ent evens een gedenkteken voor de trek naar het westen van de Verenigde Staten. Dit grootste monument van de Verenigde Staten werd in 1967geopend voor het publiek.

Sindsdien zijn er 11 kleine vliegtuigen onderdoor gevlogen. Een zekere Kenneth Swywers is uit een vliegtuig gesprongen, heeft toen zijn parachute geopend en had de bedoeling om boven op de boog te landen, om er vervolgens weer van af te springen. Na de landing op de boog gleed hij naar beneden en heeft hij zijn stunt met de dood moeten bekopen. Een andere "gek" heeft geprobeerd om met zuignappen aan zijn handen en voeten over de boog te klimmen. Maar hij werd na lang praten (hij was een meter of 6 onderweg)er van overtuigd datdit geen goed plan was.

Hierboven op de foto een blik van uit de top van de boog. We kunnen op de daken van de wolkenkrabbers kijken.

Als laatste was er een John Vincent, die zich uit een helicopter naar beneden heeft laten zakken boven op de boog. Om er vervolgens met een parachute vanaf te springen. Een zgn Base Jump,na een veilige landing op de grond werd hij gearresteerd en kon vervolgens 3 maanden de cel in.

De foto hierboven laat het "eitje" zien waarmeeje mee naar boven wordt gebracht. In deze cabine zitje met 5 personen. Als de deur dichtgaat word je op een rail door kettingen omhoog getrokken.20 jaar geleden, was het anders,toen was het 1 grote open wagon. Maar omdat er een aantal personen het nodig vonden om uit deze wagon te springen zijnveiligheidsmaatregelingen genomen.Veel ruimte is er niet, je zit met je knieen tegen elkaar aan. En je hoofd moet je buigen. Zelfs Broer moest dit, dan weetu het wel.

Mocht U ooit in de buurt komen van deze mooie stad dan is een bezoek aan de boog zeker een MUST.

Morgen gaan we naar Indianapolis, we gaan het race circuit op waar elk jaar de beroemde Indy 500 wordt verreden. Waar ooit een Nederlander 2 keer wist te winnen, wie was dat ook al weer.

Dinsdag 7 Okt.

Ook deze morgen zijn we de dag weer goed begonnen, met een kop koffie van Starbucks.

Rond een uur of 12 waren we aangekomen op het circuit van Indianapolis. Het Mekka van de motorsport.

De Indianapolis 500 is de belangrijkste autorace van het jaar in de VS. De race behoort samen met de 24 uur van Le Mans en de Grand prix van Monaco tot de bekendste races van de autosport..

De "Indy 500" wordt elk jaar gereden op Memorial Day. De winnaar van de race wordt vereeuwigd op de Borg-Warner trofee.

De Indianapolis Motor Speedway is een initiatief van Garl. G. Fisher, James A. Allison, A.C. Newby en Frank H. Wheeler en werd geopend in 1909. De ovale baan is 2 mijl lang (bijna 4 kilometer). Ze draagt de bijnaam The Brickyard (de klinkerweg); de pitstraat wordt ook wel Gasoline Alley (benzinelaantje) genoemd. Het wegdek bestond aanvankelijk uit een mengsel van teer en steenslag, maar werd al snel vervangen door klinkers. Tot op de dag van vandaag liggen er bij de start als herinnering hieraan nog enkele rijen klinkers dwars over de baan. Onder de asfaltlaag liggen nog steeds de originele klinkers.

Er werden vanaf 1909 al enkele nationale wedstrijden met auto's georganiseerd, maar in 1911 volgde de eerste 500 mijlsrace. Deze werd gewonnen door Ray Harroun in een Marmon Wasp, een 7820 cc zescilinder.

Nu waren er vandaag geen races. Maar we hadden verschrikkelijk veel geluk. 1 keer per jaar worden er 2 weken lang(1 voor de Formule 1 en de andere voor de Indy Cars) banden getest. Vandaag waren het de Indy Cars die aan het testen waren.

Hierboven Boven de Home Depot, en onder de Car Quest Indy Car. Aan de wielen kunt u de test-apparatuur zien zitten.Voor ons was het een bijzonderen ervaring die we niet graag gemist zouden hebben. De auto's reden met hoge snelheden over de baan. Een door ons geklokte ronde duurde maar 48 sec.

Voor Voor slechts3 dollar kun je het prachtige museum in. Een groot scala van auto's, en motoren van de winnaars staan hier opgesteld. Daarnaast zijn er trofeeen, tekeningen en schilderijen van de winnaars.

Racing Broertje.( geen winnaar)

Op de vraag die we gisteren stelden weten de race fans wel het antwoord, maar om toch een antwoord te geven, Het was Arie Luijendijk.

Arie Luyendyk (geboren in Sommelsdijk). Hij werd geboren als Arie Luyendijk, maar veranderde de spelling van zijn achternaam na zijn verhuizing naar de VS.

Luyendyk begon met autoracen in de jaren 70. Hij werd driemaal Nederlands kampioen in zijn klasse en in 1977 Europees kampioen in de Super Vee. Daarna stapte hij over naar de Formule 3. In 1984 verhuisde hij naar de Verenigde Staten, waar hij onmiddellijk het Super Vee kampioenschap won en Rookie of the year werd. In 1985 maakte hij de overstap naar de IndyCar, waar hij eveneens Rookie of the year werd. Hij maakte ook indruk tijdens de Indianapolis 500, ook daar kreeg hij deze prestigieuze titel toegewezen.

Broer bij de auto waar mee Luyendyk in 1990 de race won.

Luyendyk won tweemaal de belangrijkste Indy Car-race, de Indianapolis 500, in 1990 (nog steeds de snelste Indy 500 aller tijden) en 1997. Twee jaar later nam hij afscheid, maar in 2001 en 2002
maakte hij een redelijk succesvolle comeback. Ook won hij drie keer de prestigieuze pole op Indy (1993, 1997 en 1999) en was hij de snelste qualifier (20e op grid) in 1996 in een nog steeds actuele recordtijd. In de CART series won hij naast Indy 1990 ook nog de Phoenix 200 en Nazareth 200, beiden in 1991. In de IRLwon hij 4 races. Phoenix 200 (1996), Texas 500k (1997), Las Vegas 500k (1998) en natuurlijk Indy 1997. Hij was de eerste in deze series die 4 wedstrijden op zijn naam schreef. Tevens staat hij met ruim $ 5.000.000 nog steeds aan de leiding van de "purse list" (portomonee lijst).

Op de erelijst van Luyendyk prijken ook de 24 uur van Daytona en de 12 uren van Sebring. Zijn zoon, Ariejr., is tegenwoordig ook actief als coureur.

Hieronder de website van Luijendijk

http://www.arieluyendyk.com/Site/Arie_Luyendyk_Sr..html

We zijn weer thuis in Beavercreek. Derondreis zit er op, morgen nog een eindverslag van deze prachtige reis die we gemaakt hebben.

Woensdag 8 Okt.

Op onze reis zijn we door heel wat Staten gekomen 10 in totaal, we zijn begonnen in Arizona, vervolgens zijn geredendoor; Nevada, Utah, New Mexico, Oklahoma, Kansas, Missouri,ILLinois, Indianaen als laatsteOhio.

Kilometers hebben we ook gemaakt veel, om precies te zijn 6487.

Het is erg moeilijk om te zeggen wat het mooiste was. Op de vraag waar Broer hetmeestevan onder de indruk was zei hijde Grand Canyon.

Broer hadmaar een wens toen wij van hem wilden weten wat hij graag wou zien tijdens de vakantie.Het antwoord was kort; Elvis.

Als, zeg maar een toetje. Zijn we naar Graceland in Memphis gereden. Grace Land is 10 uur rijden vanaf Beavercreek. We hebben de eerste nacht een stop gemaakt in Nashville. Het hart van de Country en Western muziek.

Hieronder een aantal foto's van Broer in Grace Land. Het verhaal van Grace Land, met nog meer foto'skunt u lezen op de pagina Grace Land. Deze staat onder "Broer on Tour"

De ontvangsthal van Grace Land. Hier kun moet je de kaarten ophalen die je via het internet besteld zijn. Iets wat aan te raden is, het zou zonde zijn na een lange reis en de kaarten voorrondleiding zijnuitverkocht.

Hier staan we te wachten op het busje, dat ons naar het huis van Elvis brengt. Je krijgt een apparaatje met een hoofdtelefoon. In elke ruimte kan je deze laten afspelenvoor een verhaal dat bij het thema hoort.

Broer en Ton bij de ingang van Elvis zijn huis. Elk kwartier vertrekt er en tour van de overkant van de weg.

De ingang van het huis,pal boven de entree is de badkamer, de plaats waar het ontzielde lichaam van Elvis op 16 aug. 1977gevonden werd. De gehele bovenverdieping wordt continu door twee bewakers bewaakt, n onderaan en n bovenaan de trap. Ze is hermetisch afgesloten en niet toegankelijk voor het publiek.

Sinds Elvis' dood hebben nog maar een handvol mensen de boven- verdieping betreden. Alleen de curator van Graceland, Priscilla Presley en Lisa Marie Presley mogen er komen. En fan is er tot nu toe in geslaagd dat ook te doen. Acteur Nicolas Cage, destijds de man van Lisa Marie, mocht in het geheim het 'Heiligdom' betreden in 2002.

De slaapkamer en de badkamer van Elvis zouden al die tijd onaan- geroerd gebleven zijn zoals hij ze het laatst gezien heeft. Ondergoed, kousen, pyjama's, truien en andere dingen liggen nog steeds in de lades van de kasten. In de badkamer zouden nog steeds handdoeken, eau-de-cologne, tandpasta, deodorant en andere persoonlijke zaken staan die Elvis gebruikt heeft.

De eetkamer, het huis is niet echt groot. Maar heeft wel veel kamers en een grote basement. Tijdens de rondleiding mag je in elke kamer of ruimte net zo lang blijven staan als je maar wilt. Er is niemand die zegt dat je door moet lopen.

In een van de bijgebouwenhangen de Gouden platen. Hits die Elvis gescoord heeft door de jaren heen. En dat zijn er veel, erg veel. Broer staat hier bij het gouden exemplaar van "Don't Be Cruel"

Dit wasvroeger een racket ball court, de muren zijn nu volgehangen met de diverse Awards die Elvis heeft gekregen. Ook hier weer gouden platen maar ook een aantal kostuums die op de diverse Tours zijn gedragen.

In de " Meditation Garden" is het graf van Elvis. Ook liggen hier begraven zijnouders en oma.

Voor slechts 12 dollar heb je een Elvis zonnebril. Souvenirs kun je hier genoeg kopen. Je kunt het niet bedenken of het is wel te koop, alles natuurlijk met een foto van Elvis er op geplakt.

Bij het ontvangst center zijn meerdere tentoonstellingen zo is er de verzameling van de auto's en motoren van Elvis te zien. In een ander gebouw zijn de kostuums van de diverse optredens te bezichtigen. Ook de 2 prive vliegtuigen zijn open voor het publiek.

Deze foto's en veel meer staan op de pagina Grace Land.

Elk gebouw, museum, natuurpark enz enz. had zijn eigen schoonheid enkarakter. Van alle dingen die we bezocht hebben staan hieronder de links van de internet site. Dit voor diegene die iets meer wil weten.

Tucson

https://www.visittucson.org/send/