Ton en Wilma in Ohio en Arizona
Broer weer on tour
1 september komt ons maatje Broer weer,
en dat betekent VAKANTIE.
Ook dit jaar gaan we weer op reis.
Het programma ziet er ongeveer zo uit:
Van Beavercreek naar Toronto Canada, de Niagara-watervallen, New York waar we een paar dagen blijven, dan langs de kust naar Virginia Beach en Norfolk de grootste Marinebasis van de US. We komen dan door North en South Carolina op weg naar Jacksonville Florida.
Ook daar blijven we een paar dagen om oa naar het Okefenokee Swamp Park te gaan en evt naar het Kennedy Spacecenter, Sint Augustine een van de oudste dorpen van Amerika.
Via de senic routes gaan we vandaar terug naar Beavercreek.
De route is nu 5600 kilometer, we laten zoals het eerste plan was San Antonio en het Big Bend Park maar voor wat het is. Met dat ommetje erbij, worden het 6300 kilometer, dit is net iets teveel van het goede.
Maar we zien wel, we hebben vakantie.
In New York gaan we naar een wedstrijd van de New York Nicks, het schijnt dat deze top ploeg een nieuwe speler uit Nederland heeft gecontracteerd. Als primeur hebben wij een fotos van deze topspeler kunnen bemachtigen.
Dinsdag 1 sept.
Broer is in Amerika.
Gisteravond hebben we hem opgehaald in Cincinnati.
Van het vliegveld is het een dik uur rijden naar ons huis in Beavercreek. Nadat we de koffer hadden uitgepakt en de rookworsten hadden gekregen was het tijd voor een lekkere koude Budweizer.Maar na 1 biertje begonnen Broer al een beetje te knikkebollen, niet verwondelijk wat tenslotte was hij 20 uur van huis naar huis onderweg geweest. Het was tijd voor hem om zijn mandje op te zoeken.
Woensdag 2 sept
Na een goede nachtrust van 10 uur !!!, is Broer weer helemaal fit. Vandaag en morgen ook, doen we het rustig aan. Vrijdag gaan we rijden, dan is het richting Toronto in Canada.
Donderdag 3 sept
Vandaag was het een relex dag, we hebben wat boodschappen gedaan voor de BBQ van vanavond. We hebben trouwens heerlijk weer de temperaturen liggen net tegen de 30 graden aan. Ja, en wat doe je als je keuze hebt, dan ga topless boodschappen doen. Morgenvroeg gaan weom 8 uur rijden, richting Toronto, Canada.
Vrijdag 4 sept.
Via Detroit zijn we Canada in gegaan op weg naarToronto.
Toronto is de grootste stad van Canada en de hoofdstad van de provincie Ontario. In 2005 had de stad een inwonertal van 2,6 miljoen waarmee het de vijfde stad van Noord-Amerika was, na Mexico-stad, New York City, Los Angeles en Chicago. In Groot Toronto, oftewel de 'Greater Toronto Area' woonden ongeveer 5,3 miljoen inwoners. In het Engels worden de inwoners van Toronto 'Torontonians' genoemd.
Toronto is het economische centrum van Canada en is de belangrijkste stad van het land op het gebied van financin, telecommunicatie, media, softwareontwikkeling en medische wetenschap. De beroemde CN Tower is n van de hoogtepunten van Toronto's skyline. Toronto heeft een gemleerde bevolking, omdat de stad veel immigranten van over de hele wereld heeft aangetrokken. Toronto wordt vaak geroemd als een van de meest leefbare steden ter wereld, onder andere door de milieuvriendelijkheid, hoge welvaart en relatief weinig misdaad (vergeleken met andere grote steden).
De naam Toronto komt uit het Iroquois en betekent letterlijk 'plaats waar bomen in het water staan'.
We slapen in het Royal York, het uit 1929 oude hotel heeft een schitterende lobby, waar het wel lijkt of de tijd heeft stilstaan
De CN Tower (Canadian National Tower) is een toren in Torontodie dienst doet als zendmast en toeristenattractie. Met 553 meter was de toren tot 13 september 2007 het hoogste vrijstaande bouwwerk ter wereld op land, waarna ze werd gepasseerd door de Burj Dubai. Er zijn wel diverse masten die nog hoger zijn, maar die worden met tuien in evenwicht gehouden.
De toren is in 1976 gebouwd door de Canadese nationale spoorwegmaatschappij Canadian National Railway (CN) om aan te tonen waartoe de Canadese industrie in staat was. Toen CN bij haar privatisering in 1995 besloot zich enkel te richten op haar kerntaak (het rijden van goederentreinen) werd de toren afgestoten aan een federaal bedrijf dat staatseigendom beheert. Later is de toren geleased door een bedrijf TrizecHahn Corporation, die de toeristenfaciliteiten uitbreidde.
Sinds het afstoten door CN heet de toren officieel Canada's National Tower, waardoor de populaire aanduiding CN Tower in gebruik kon blijven.
De toren is grotendeels 'hol' van binnen. Op een hoogte van ongeveer 350 meter is een uitbouw met een aantal verdiepingen, waar zich de meeste toeristenfaciliteiten bevinden: een restaurant (consumptie verplicht), een caf, en diverse uitkijkruimtes, waaronder een uitkijkplatform aan de buitenkant. Doordat de uitbouw breder is dan de kern van de toren werd het mogelijk op de laagste verdieping van de uitbouw glazen vloeren te maken, waardoor toeristen ongeveer 350 meter recht naar beneden kunnen kijken.
Vanuit deze uitbouw brengen liften toeristen nog hoger, naar de SkyPod op een hoogte van 447 meter. Dit is het hoogste uitkijkplatform ter wereld.
Naast de beroemde CN-tower staat de Rogers Centre, de thuisbasis van de baseball club Toronto Blue Jays.
Zaterdag 5 sept.
We zijn nu in Niagara Falls. We slapenop een basis van de Air National Guard, en de faciliteiten zijn uitstekend. Hier houden we het wel 2 dagen vol.
Zondag 6 sept
Deze ochtend zijn we vroeg opgestaan, we willen met de Maid Off Mist een boottocht maken. Na een stop bij Starbucks voor een kop koffie was het nog maar een paar minuten naar de waterkant.
De Niagarawatervallen behoren tot de grootste en bekendste watervallen ter wereld. De waterval bestaat uit drie delen: de Horseshoe Falls, de American Falls en de Bridal Veil Falls. Ze liggen op de grens tussen de Verenigde Staten en Canada tussen de gelijknamige steden Niagara Falls in de Amerikaanse staat New York en Niagara Falls in de Canadese provincie Ontario. De steden zijn verbonden door de Rainbow Bridge, een brug over de rivier de Niagara.
Het verval van de watervallen is niet erg groot, gemiddeld ongeveer 60 meter totaal, maar de breedte en de hoeveelheid water die de Niagarawatervallen passeert maken ze tot een groot spektakel. Vanaf de Amerikaanse kant sta je naast het water dat over de rand naar beneden valt. Vanaf de Canadese kant kun je niet alleen de American Falls maar ook de Horseshoe Falls in hun volle glorie bewonderen.
Er wordt in Niagara veel elektriciteit opgewekt en de hoeveelheid water die over de watervallen naar beneden stort is dan ook vrij nauwkeurig geregeld. De watervallen hebben zich in geologisch ijltempo door het dal van de rivier de Niagara heen bewogen en een stukje verder stroomafwaarts is te zien met welk een kracht de maalstroom van het gevallen water de rotsen aan de voet van de val heeft uitgehold. Er zijn nauwe sleuven van vele meters diep in de rotsen gevonden zij zijn zo nauw dat er nauwelijks een mens in past.
Toeristen kunnen de watervallen van dichtbij bekijken door plaats te nemen op de Maid of the Mist, een bootje waarmee zeer dicht langs de watervallen wordt gevaren.
De Horseshoe Falls, ook bekend als Canadian Falls, is het bekendste deel van de Niagarawatervallen. Ongeveer 90% van het water van de rivier de Niagara stroomt over de Horseshoe Falls, terwijl ongeveer 10% over de American Falls stroomt. De naam 'hoefijzerwaterval' komt van de halfronde vorm die deze waterval heeft. Dit deel van de Niagarawatervallen ligt op de grens van de Verenigde Staten en Canada, voor het grootste deel op Canadees grondgebied, om precies te zijn tussen Terrapin Point op Goat Island in de staat New York en Table Rock House in Ontario.
De Horseshoe Falls zijn 671 meter breed. In het midden van de Horseshoe Falls is het water ongeveer 3 meter diep en passeert het de rand van de waterval met 32 km/u. De hoogte van de waterval is 53 meter. De diepte van de rivier aan de voet van de watervallen is zelfs meer dan de hoogte van de waterval, namelijk 56 meter naar schatting.
De boottocht is een aanrader, ben je hier toch dan moet je dit zeker doen. Een nadeel als je het zo wilt zien, je wordt nat. ERG NAT.
Maandag7 sep.
We zijn in New York.
De rit van gisteren viel wel mee, we hebben wel de hele dagin de auto gezeten, maar dat kon niet anders.
Zeker niet als je iets vanAmerkawilt zien.De route ging vanNiagara Fallsviahet Catskill State Park naar Staten Island. 
Het onderste stroomgebied van de rivier de Hudson waar nu New York City deel van uitmaakt werd ten tijde van de ontdekking door Giovanni da Verrazzano in 1524 bewoond door ongeveer 5.000 Lenape-indianen. Da Varrazzano, die in dienst van de Franse Kroon voer, noemde het gebied "Nouvelle Angoulme" (Nieuw Angoulme) De Nederlanders vestigden zich in 1614, in Lower Manhattan, wat later Nieuw Amsterdam werd genoemd, om te handelen in beverhuiden met de indianen. In 1626 "kocht" Peter Minuit Manhattan van de Indianen voor snuisterijen ter waarde van 60 gulden, nu zo'n 700 euro of duizend dollar waard.
In de aanloop naar de Tweede Engels-Nederlandse Oorlog in 1664 werd Nieuw Amsterdam veroverd door de Engelsen, die het New York noemden naar de hertog van York. In 1673 had Nederland het weer even in bezit, maar al gauw nadat ze de naam veranderden in "Nieuw-Oranje" werd het bij de Vrede van Westminster in 1674 definitief overgedragen aan de Britten.
We logeren op een Marine basis die vlak onder de Verrazano brug ligt, op de foto de brug die12 banenheeftin 2 verdiepingen. Toen de brug geopend werd in 1964, was het de grootste hangbrug van de wereld.
Vandaag gaan we met de ferry van Staten Island naar Manhatten waar we een bustoer door New York gaan maken.
Maar eerst gaan we naar Starbuck's voor een kopje koffie, daarna gaan we op pad.
Dinsdag8 sept.
Gisteren zijn we de hele dag in New York geweest. Toen we met de Ferry van Staten Island op Manhatten aankwamen was er gelijk al een verrassing.
Een Hollands dorp.
In het kader van de 400 jaar betrekkingen tussen de VS en Nederland, stonden wein een keer tussen een poffertjeskraam en een haringkar.
Nadat we onder de vrolijke klanken van de Marine band de kraampjes hadden bekeken was het tijd voor het echte werk.
Het eerste wat je opvalt in dezestad is het lawaai. Het verkeer, honderden auto,sbussen en vrachtwagens en natuurlijk de taxi's. Die trouwens niet meer mogen claxoneren, vroeger was het helemaal een gekkenhuis. Wie nu zijn toetergebruikt kan rekenen op een boete van 350 dollar.
Bij de New York Stock Exchange, is alles afgezet de veiligheidsmaat- regelingen zijn enorm. Op elke hoek staat wel een agent. Het is niet alleen hier maar ook bij de Ferry, Ground Zero, Pier 17 enz enz.
Dit Dit is de plaats waar ooit de Twin Towers stonden, Ground Zero. Nu wordt er druk gebouwt aan de Freedom Tower die op dezelfde plaats komt te staan.
De toren zal worden gebouwd in de noordwesthoek van het 6,5 hectare grote World Trade Center gebied. De toren zal een hoogte krijgen van 1776 voet (541 meter) wat het jaar 1776 symboliseert, het jaar waarin het Amerikaanse Congres de onafhankelijkheidsverklaring aannam. De hoogte tot het hoogste dak zal 415 meter bedragen. Op 27 april 2006 is de bouw van de funderingen officieel begonnen, de bouw zal naar verwachting worden afgerond in 2012 of 2013.
Wat je ook op elke hoek van de straat vindt, zijnhotdog karretjes. De dame hieronder heeft wenigklanten, en zat lekker te slapen op haar krukje.
Dit is Pier 17, een gezellige gedeelte van de stad met restaurants en terrasjes. Ook vertrekken hier de rondvaartboten voor een tocht over de Hudson rivier.
Vandaag hebben we een behoorlijk eind gelopen en veel gezien. Morgen pakken we de bus, een open dubbeldekker en gaan we de rest van de stad bekijken.
Woensdag 9 sept.
We hadden geluk. Toen we met de Ferry aankwamen in Manhatten was er een grote drukte. Niemand minder dan Willem Alexander en Maxima waren op Battery Island (het was hier waar de eerste Nederlanders voet op Amerikaanse bodem zetten) om daar een monument te onthuldigen. Ondanks de vele politieagenten en erg veel grote mannen in zwarte pakken allemaal met een oortje, lukte het Wilma om deze foto te maken.
Als je New York wilt zien en je hebt niet veel tijd, moet je de bus nemen. Dit is ideaal, voor 44 dollar brengt deze je naar alle plaatsendie de gemiddelde toerist wil zien. Ground Zero, Broadway, Times Square, Empire State Building, China Town, Central Park, Rockefeller Center, Litlle Italy, Soho enz enz.
Je kunt op 24 plaatsen op en af stappen, waar je maar wilt en als je de bus weer op wilt,hoef je niet te wachten want er rijden er genoeg.
Op verschillende plaatsen in de stad wordt er gefilmd, wij hebben drie filmcrews gezien, een van deze waren bezig met de opname's van Sex in the City.
Broadway en Times Square. Hetisafgesloten voor al het verkeer, de afsluiting heeft tot vele demonstraties geleid.Taxichauffers hebben dagen lang geprobeerd dit tegen te houden. Het is hier waar alle grote theater shows zijn ook staat hier op een van de daken de bal die we altijd zien met Oud en Nieuw als het nieuwe jaar ingeluid wordt.
Op Broadway is veel te zien en te doen. Natuurlijk zijn er de Shows, de Lion King en Mama Mia draaien hier al jaren. In de zijstraatjes zijn de kleinere theaters waar je een van de vele showskunt zien. Kaarten kun je hier op de straat kopen, deze zijn niet veel duurder dan het bestellen via het internet. Het goedkoopste is om bij een show die je wilt zien te wachten tot dat deze bijna begint. Als deze niet uitverkocht is worden de laatste kaarten voor weinig aangeboden.
De dame hiernaast is een van de artiesten die muziek stonden te maken. Naked People making Music, op verschillende hoeken van de straat zagen we van dit soort figuren. Hier is altijd wel wat te doen je komt ogen en oren te kort want het is een gekkenhuis. Maar wel een mooie.
Als laatste hebben we een stop gemaakt in China Town en Little Italy, ook dit is zeker de moeite waard. Mocht je ooit in China Town komen laat je dan niet verleiden om mee te gaan naar een plaats achteraf met een van de verkopers van de winkeltjes, die je bv een Rolex aanbieden voor weinig geld. Er gaan verhalen rond dat er daneenredelijke kans is datje beroofd wordt.
Morgen laten we New York achterons en gaan richting Norfolk, het wordt hier wat kouder, we gaan de zon opzoeken.
Jaren lang was het een groot geheim, wie isSpiderman. Toen we op een van de wolkenkrabbers stonden en in de verte een schreeuw horen van iemand in nood, waren we Broer ineens kwijt.
Even later toen "Spiderman" weer tegen de muren van de wolken- krabber omhoog kwam was er een windvlaag, deze rukte het masker van het gezicht van deze volksheld. Het toeval wil dat ik neteen foto maakte.Jaren lang was het een mysterie, wie schuilt er achter dat masker. Nu weten jullie het,het is Broertje.
Donderdag 10 sept.
Gisteren zijn we afscheid genomen van New York. En zijn op weg gegaan naar Norfolk. Op de kaart hieronder kun je de route zien die we gereden hebben.
Het laatste stukjemoesten we met de boot. De Cape May Ferry bracht ons in 1 uur en 20 minuten van Cape May naar Lewes.
We hebben slecht weer gehad, vanochtend was het in New York al een stuk frisser, verder onderweg werd het alleen maar erger, slagregens en harde wind op de boot was het niet veel beter en toen we in Lewes aankwamen viel de regen met bakken uit de lucht.
Gelukkig was er net tegenover het hoteleensteakhouse, waar we een steak gegeten hebben. Eerlijkheid gebied te zeggen dat de steaks van bijzondere kwaliteit waren. Het smaakte heerlijk.
Morgenvroeg gaan we van Lewes naar Norfolk, we nemen dan een route die via een eilandloopt die voor de kust ligt in de Atlantische oceaan. Norfolk is 5 uur rijden en het weer daar is rond de 25 graden.
Vrijdag 11 sept.
Op weg naar Norfolk werd het weer steeds beter. Rond 12 uur kwam het zonnetje er door en de temperaturen liepen op naar de 27 graden.
Deroute die we gereden hebbenwas mooi. Via de eilanden kwamen we bij de Chesapeake Brige en tunnel.
De 37 km lange brug heeft 2 tunnels die elk 1.6 km lang zijn. Op de foto zie je een van de twee tunnels.
De tunnelszijn gemaakt voor het scheepvaartverkeer.Net als vele Amerikaanse bruggen moet jetol betalen, voor deze was het 12 dollar.
Norfolk in de staat Viginia, ligt in de Chesapeake Baai. De stad heeft een oude militaire achtergrond. De Norfolk Marine basis is de grootste van de wereld ook is het hier, waar de NAVO zijn hoofdkwartier heeft.
Wij slapen op Navel Air Station Oceana, een grote Marine basis, en ook nu weer hebben we een prachtige kamer. Het voordeel van slapen op een basis is simpel. De prijs, voor de suite de we nu hebben betalen we 56 dollar, iets vergelijkbaar in de stad komt toch wel op een 170 dollar.
Aan het strand, in Virginia Beach onder toezicht van Neptunes hebben we heerlijk zitten eten.
Morgen gaan we de stad Norfolk bekijken en een rondvaart maken in de haven. Met een beetje geluk liggen er een paar vliegkampschepen.
Zaterdag 12 sept.
Het weer wordt steeds mooier. Gisteren hadden we 27 graden, een mooie dag
om op het water te zijn.
We zijn begonnen bij hetmuseum Nauticus,waar het 240 meter lange Battle Shipde USS Wisconsin ligt.
Dit oorlogsschip wat nog dienst heeft gedaan in de golfoorlog is open voor het publiek. Het is groot, erg groot de kanonnen zijn bijna 21meter lang.
Dat Norfolk een marine haven werd nog eens onderstreept door de rondvaart dewegemaakt hebben. Een flink aantal oorlogschepen in elk soort en formaat hebben we gezien.
De grootste was het vliegkampschip de Theodore Rooseveld. Een uit de zgn Nimits klasse, de US Navy heeft 10 van dit soort vliegkampschepen.
Dit in 1984 te water gelaten schip is 333 meter lang. Aan boord van de door kernreactoren aangedreven boot, staan 90 vliegtuigen. Datzijn ernet zoveel als de Nederlandse luchtmacht in haar bezit heeft.
De dag hebben we afgesloten met een heerlijk seafood buffet in Viginia Beach.
Voor morgen hebben we nog geen echte plannen gemaakt.Broer wil naar de kapper, maarik weet zeker datdit geen dag duren. We zien wel wat wedoen, en morgen kunt uhet weer lezen.
Speciaal voor Jody: nog even dit.
Zondag 13 sept.
Na het vaste ochtend ritueel, het halen van een kop koffie bij Starbuck zijn we zijn naar het Great Dismal Swamp gereden.
Het Great Dismal Swamp (letterlijk vertaald Groot Akelig Moeras) is een moerasachtige regio op de kustvlakte van zuidoost Virginia en noordoost North Carolina, tussen Norfolk en Elizabeth City, North Carolina. Het is een van de vele moerassen langs de kust van de Atlantische Oceaan.
Essentieel voor het ecosysteem van het moeras zijn de waterreserves, de lokale vegetatie en de vele diersoorten die er leven. Zijn ecologische significantie en zijn rijke geschiedenis maken van het Great Dismal Swamp een unieke wildernis. Het is een van de grootste stukken natuur in het oosten van de Verenigde Staten.
Houtkap en vele andere menselijke activiteiten hebben in de afgelopen eeuwen het ecosysteem aangetast. In 1973 werd het Great Dismal Swamp National Wildlife Refuge opgericht. Het moeras is nu een beschermd natuurgebied met een oppervlak van 500 km aan moerasland. Lake Drummond, een meer met een oppervlak van 13 km, bevind zich in het hart van dit natuurgebied.
Wetenschappers geloven dat het Great Dismal Swamp is ontstaan toen het continentaal plat zijn laatste grote verschuiving maakte. Het moeras bestaat vooral uit veen en water.
In het gebied leven meer dan 200 verschillende vogelsoorten er lopen ook herten, wasberen, ottersen volgens de laatste schatting 400 zwarte beren. Opde foto een van de boardwalks,dezehouten wandelpaden lopen in een circeldoor het park. Wij hebben er een paar gelopen, maar ondanks de opsomming hierboven van de dierendie hier leven hebben wij er maar weinig gezien. Muggen, die hebben we wel gezien en gevoeld.
Morgen gaan we van Norfolk richting Jacksonville Florida. Ook dan nemen we weer de toeristischeroute, we komen dan ook langs het plaatsje Kitty Hawk, hier werd door de gebroeders Wright wereld geschiedenis geschreven.
Maandag 14 sept.
We hebbben langs de kust van de Atlantische oceaan een schitterende route gereden. Deze weg die een van de Nationale Byways is, ging via een aantal eilanden die met elkaar verbonden door bruggen of je moet, en wij hadden dat 2 keer een stuk met de boot. De laatste boottocht van Ocracoke naar Ceder Island duurde 2 uur en 25 min. Meer dan de moeite waard want we werden getracteerd op een prachtige zonsondergang en een tiental dolfijnen die al springend boven het water uitkwamen
Onderweg kwamen we door het plaatsje Kitty Hawk, het was hier waar de gebroeders Wright de eerste vlucht met een vliegmachiene maakten dit was om precies te zijn op 17 dec. 1903. Wli je meer weten over deze 2 bijzondere broers kijk dan op de pagina Wright Brothers.
Wij zijn nu in het plaatsje Beaufort (North Carolina). Een gaan morgen op weg naar Charleston (South Carolina).
Onderweg kom je van alles tegen je kunt het niet opnoemen of het is er wel. Maar een UFO hadden we nog niet gezien.
Dinsdag 15 sept
Broerhad deze ochtend het Zwitserlevengevoel. Het hotel waar wede nacht hadden doorgebracht was op een prachtige locatie. Aan hetwater bij een jachthaven zat hij te genieten van de morgenzon op een schommelbank. Na het verrassende ontbijt, moesten we op pad.
De route langsde kust bracht ons via Myrtle Beach, een vande grootste stranden van Amerika, naar Charleston in South Carolina. Omdat het toch lunchtijd was hebben we daar aan het strand een broodje gegeten. Broer had een BLT, dit staat voor Bacon, Lettuce and Tomato. Iets wat hem zo te zien erg goed smaakte.
Wij zitten nu in Charleston, South Carolina. Een mooie stad met een groot verleden. De stad is in 1670 gesticht als Charles Town en werd in 1680 verplaatst naar de huidige locatie. In 1800 was de stad de op vier na grootste stad in Noord-Amerika. Piraten hadden vroeger hun oog laten vallen op deze stad. Helaas kwamen we hier te laat aan, maar wat we er van gezien hebben lijkt het ons zeker de moeite waardom hier nog eens een keer te komen.
Morgen gaan we naar de oude plantagesdie hier in de buurt liggen. Daarna is het richting Jacksonville Florida.
Woensdag 16 sept.
Is er een mooier woord voor prachtig. Schitterend misschien.
Dit zijn onze belevenissenopdeMagnolia Plantage die we bezocht hebben. Om 9 uur s' morgens stonden we op de stoep en het was over vieren toen we het landgoed verlieten.
2000 hectare terug gebracht naar 28. In testamenten van de oude bewoners staat dat er nooit iets gebouwdof veranderd mag worden aan de gebouwen. De rijstplantage is en blijft zoals het vroeger was.
Hieronder een van de nog5 orginele slavenhuisjes, er woonden er werkten meer dan 300 slaven op deze plantage. In deze huisjes woonden gezinnen met soms wel 13 kinderen.
In deze huisjes woonden gezinnen met soms wel 13 kinderen.
De plantage is een grote flora en fauna tuin, er staan meer dan 250 soorten Magnolia's.
Morgen komt er meer over deze mooie plantage, en Jacksonville Florida want daar zitten we nu.
Donderdag 17 sept.
Ook vandaag was het weer een leuke dag. We zijn naar de oudste stad van de Verenigde Staten geweest. Dit is St. Augustine. Het was hier in 1865 dat de Spanjaarden aan land kwamen.
De kolonie werd hier gesticht voor de Spaanse schepen die met hun schatten (gebruik maakten van de golfstroom), op weg waren naar huis. Toen piraten in 1668 St. Augustine plunderen werden er 60 kolonisten vermoord. Kort na de aanval werden Spaanse ingenieurs en werklui naar St. Augustine gebracht om van het houten fort een stenen bouwwerk te maken.
De oorlog tussen de Spanjaarden en de Engelsen zorgde ervoor dat St. Augustine de inzet werd van een hevige strijd. 5 weken lang hebben de Engelsen het fort belegert, zonder succes. Om hun gram toch te halen werd toen, zij zich terug trokken, de stad die verlaten was (alle bewoners zaten veilig in het fort) aangestoken.
In 1835 werd het fort tijdelijk gebruikt als gevangenis, het Amerikaanse leger had het stamhoofd van de Osceola indianen en zijn 300 mannen en vrouwen gevangen genomen.
In 1942 werd het fort op de lijst van Nationale monumenten geplaatst.
Tegen het eind van de middag zijn we naar een van de stranden van
Jacksonville gereden.
Dit om mede om Broertje zijn zin te geven, hij moest en zou naar het strand. Nu ook was een kinderhand snel gevuld, met een schepje en een emmertje was hij helemaal in zijn sas. We hadden geen kind meer aan hem. Broer had het hier helemaal naar zijn zin.
De fotos spreken voor zich.
Vandaag gaan we naar Cape Canaveral.
Vrijdag 18 sept.
Het wordt misschien eentonig, maar ook vandaag was het weer een prachtige dag. Langs de kust via Daytona Beach naar het Kennedy Space Center. Het gebied van NASA is een groot natuurpark.
Het Kennedy Space Center is de lanceerbasis van de NASA bij
Cape Canaveral op Merritt Island .Vanaf deze lanceerbasis werden in het verleden de Apollo-vluchten voorbereid. Tegenwoordig worden er de Space Shuttles gelanceerd.
Het complex ligt vlakbij Titusville -halverwege Miami en Jacksonville- en is ongeveer 55 bij 10 kilometer groot. Daarmee heeft het complex een oppervlakte van ongeveer 56.600 ha, hetgeen te vergelijken met de oppervlakte van de Nederlandse provincie Flevoland. Dit is inclusief een groot deel aan 'ongebruikt' natuurgebied, strand en duinen.
Het gebied werd in 1949 onder de Amerikaanse president Harry S. Truman in gebruik genomen als testterrein voor de lancering van raketten. De locatie was daar (ondanks het hoge risico op orkanen) ideaal voor omdat het dicht bij de evenaar ligt en bovendien de mogelijkheid bood om testraketten in de richting van de Atlantische Oceaan te lanceren.
Na de oprichting van de NASA in 1958 werd het gebied als belangrijkste NASA-lanceerbasis in gebruik genomen. Met de start van het maanprogramma nam de activiteit flink toe en werd het oppervlak in de loop der tijd uitgebreid. Kort na de aanslag op president John F. Kennedy werd het complex officieel hernoemd tot John F. Kennedy Space Center.
De Space Shuttles worden gelanceerd vanaf de platforms LC-39A en LC-39B. Ongeveer zes kilometer van deze platforms ligt het Vehicle Assembly Building. In dit enorme gebouw -waar de Empire State Building viermaal in schijnt te passen- worden de shuttles geassembleerd en vervolgens op het voertuig gehesen dat ze naar het platform transporteert. Acht kilometer verderop ligt de KSC Industrial Area waar alle ondersteunende faciliteiten en het hoofdkwartier zich bevinden.
Natuurlijk werd de dag weer afgesloten met een klein hapje. Vandaag hadden een Sea Food restaurant uitgezocht. Op het menu stond oa het Captains Diner, was een schaaltje met daarop 8 verschillende soorten vis.
Morgen gaan we naar Okefenokee.
Zaterdag 19 sept.
Het Okefenokeemoeras is een ondiep 1770 km grootmoeraslandschap op de grens van Georgia en Florida. Een groot deel van het moeras wordt beschermd door het Okefenokee National Wildlife Refuge en de Okefenokee Wilderness.
Het is het grootste uit veen bestaande zwartwater-moeras in Noord-Amerika. De naam is afkomstig van het Hitchiti okifan:ki, wat bubbelend water betekent Het moeras is vernoemd naar het cherokee/swanee/creek woord dat "land van de trillende aarde" betekent. Dit refereert aan de trillingen in de turf indien hier overheen wordt gelopen.
Het moeras ontstond in de afgelopen 6500 jaar door veenvorming in een ondiep basin. De St. Mary's River en de Suwannee River ontstaan beiden in het moeras. Eind negentiende eeuw werd door het moeras het Suwaneekanaal gegraven in een poging het moerasland droog te leggen.
Nadat het bedrijf dat het kanaal aanlegde failliet ging, werd het merendeel van het moeras opgekocht door de familie Hebard uit Philadelphia, die er grote houtkap liet uitvoeren. Verschillende houthakbedrijven legden zelfs treinrails aan in het moeras tot aan 1942.
Veel toeristen bezoeken het park elk jaar. Het moeras is een belangrijke economische bron voor Zuidoost Georgia en noordoost Florida. Ongeveer 400,000 mensen komen jaarlijks naar het moeras toe, waarvan veel toeristen uit Europa en Azi.
(Broer kijk eens achterom, vlak bij het zwemvest)
Een 50 jaar durend project om titanium te gaan winnen in het moeras werd opgezet door DuPont in 1997. Dit had veel protesten van burgers en weerstand uit de politiek tot gevolg. In 2000 moest het bedrijf het project opgeven, en haar rechten om titanium te winnen in het gebied voor altijd opgeven.
Het Okefenokee moeras is thuis voor vele watervogels zoals reigers en roerdompen, ibissen, lepelaars en kraanvogels. Verder komt de Amerikaanse alligator er veel voor, en is het gebied een belangrijke woonruimte voor de zwarte beer
Een bosbrand die op 5 mei 2007 begon door toedoen van een blikseminslag in het midden van het gebied, legde samen met een andere bosbrand die begon in Waycross op 16 april een gebied van 2400 km in de as.
Wij hebben geluk gehad, qua dieren hebben we veel gezien, natuurlijk de alligators maar ook: schildpadden, een slang, diverse watervogels waaronder reigers eneen lepelaar, en als toetje, of zoals ze hier in Amerika zeggen, de "Cherry on the cake" 3 beren. Een moeder met twee jonkies staken de weg over net toen we het park uit reden.
Nu zitten we in Cordele een plaatsjein het noorden van Georgie. Morgen gaan we de Cherokee Foothills Scenic route rijden.
Zondag 20 sept.
Vandaag hadden we na alle dagen volop zon, een regenachtigedag.Ondanks dat besloten we tochdeCherokee Foothills Scenic Highway te nemen. Het is hier bijzonder mooi.
We hebben mede door de weersom- standigheden onze plannen ietsaangepast en hebben slechtseen deel van de route gereden.Over een ding zijn we het eens, we moeten hier met mooi weer nog eens naartoeom hem helemaal uit te rijden.
Gelukkig klaarde het aan de eind van de middag een beetje op, en konden we genieten van omgeving.
De route die we hebben gereden is een oude Indianen trail. Vroeger waren het de Cherokee indianen, de Engelse en Franse bonthandelarendie deze weg gebruikten.Deoude routeliep toen van Tennessee naar Charleston inNorth Carolina.
We hebben een motel gevonden aan de zuidoost kant van de Smokey Mountains.
Morgenvroeg gaan we als we een Starbuck's koffie gevonden hebben nog een stuk "weg van de snelweg" daarna is het richting Beavercreek of ook wel naar huis. We houden u op de hoogte
Maandag 21 sept.
Toen we deze ochtend wakker werden, werd het weer duidelijk hoe deSmokey Mountens aan hun naam komen. Door de mist die door de bergen hangt lijkt het wel of de bergen in brand staan.
Nadat we een tijdje van door de bergen hadden gezeten, werd het tijd om de snelweg te nemen. In wisselvallig weer, met af en toe een klein buitje, zijn we richting Beavercreek gereden.
In Kentucky zijn we nog een keer van de snelweg gegaan om wat te eten. Dit was in het gebied van de bekende Amerikaanse pionier Daniel Boone.
Dit is de derde keer dat Broer bij ons is. Diverse malen heeft hij vanaf de snelweg een enorm groot Jesus beeld zien staan. Het beeld is een onderdeel van de Solid Rock Church net buiten Cincinnati. Nu kun je de pastoor vragen of je een foto mag maken, of gewoon het terrein oprijden het het gewoon doen. Voor dit laatste hebben wij gekozen.
Het beeld is 62 voet (een dikke negen meter) hoog. Het beeld gemaakt door een kunstenaar uit Las Vegas heeft 250000 dollar gekost.
Na deze foto sessie, die ons ruim een uur heeft gekost zijn we weer thuis. De komende dagen gaan we nog wel enkele dingen doen. Dus blijf kijken op de site. Er komt nog een opsomming van de Staten die we gehad hebben het aantal kilometers die we gereden hebben en als laatste een lijst van alle dieren die we gezien hebben.
Dinsdag 22 sept
Vandaag hadden we een heerlijke relax dag. Na dat we eerst een kopje koffie hadden gehaald, zijn we naar de Mall (overdekt winkelcentrum) gegaan. Dit om dat Broernog enkele inkopen moest doen. Je kunt niet naar Amerika gaan en zonder cadeautje terugkomen.
Nadat we een lekker broodje hadden gegeten zijn we ook nog naar een Factory Outlet gereden. Een openlucht winkelcentrum waar de winkels hun producten tegen fabrieksprijzen verkopen, ook hier zijn weer een dikke honderd winkels. Voor zijn kleindochter Jody, is er maar een merk waarmee Broer mag terugkomen en dat is Nike. In de Nike winkel werd de keus toch wel erg moeilijk. Welke zou zij mooi vinden. Na veel wikken en wegen, werd de keus bepaald, we denken dat Jody,blij is met de gemaakte keuze.
Op de terugwegzijn we gestopt bij een locale boer die Pumpkens (pompoenen) verkoopt. Tegen de herfst als de oogst binnen gehaald wordt, worden de tuinen hier opgevrolijkt met pompoenen, stro,poppen en Mums. (Dit zijn potchrysanten). Nadat we de auto hadden volgeladen hebben we ook onze tuin opgevrolijkt.
We hebben tijdens de vakantie nogal wat kilometers gemaakt. Om precies te zijn: 6888.7. Om u een idee te geven, dit is meer dan 2 keer op en neer naar Barcelona.
De Staten waar we door hen gereden zijn: Ohio, Michigan, Quebec (Canada) New York, Pennsylvania, Delaware, Virginia, North Carolina, South Carolina, Georgia, Florida, Kentucky.
De dieren die we gezien hebben zijn er ook nogal wat: Hieronder een aantal van deze.
In het Okefenokee moeras.
Een zwarte beer met 2 jonkies. Een flink aantal alligators. Naast enkele roofvogels hebben we ookIbissen, en de zilver, witteen de roodnek reiger gezien. En ik heb foto's van een slang, we zijn nog aan het uitzoeken wat voor een dit is.
In Florida in het Merrit Island willfe refugee een aantal Manetee,s (zeekoeien) ook hier weer de diverse soorten reigers, lepelaarsen roofvogels. Pelikanen en dolfinen.
Wat we ook veel onderweg gezien hebben zijn gieren.
Het gaat hier om de zwarte gier en de Turkey Vulture. De laatsteis de kalkoen of roodkopgier. De spanwijdte van deze vogel kan wel 1.80 worden. Kalkoengieren worden tussen de 12 en 17 en is naast de zwarte gier een van de meest algemene Amerikaanse roofvogels
In Jacksonville, op de basis waar we een huisje hadden, kregen we elke avond bezoek van een paar Raccoons (wasberen). De wasberen zie je veel in Amerika. Ze kunnen tot 90 cm groot worden en komen s' nachts tot leven waar ze op zoek gaan naar voedsel.
Vandaag gaan we nog wat boodschappen doen en Broer en ik gaan naar het Air Force Museum
Woensdag 23 sept.
We zijn niet naar het Air Force Museum geweest. De reden?. Boodschappen.
Broer is nog niet klaar met zijn boodschappen. De grote keuze die je hier in de winkels vindt, maakt het moeilijk. We hebben gisterenin de winkel foto's gemaakt en deze digitaal opgestuurd. Nu weten we wat er gekocht moet worden, dus ook vandaag gaan we shoppen.
Vanavond gaan we met enkele vrienden BBQen, Ton gaat zijn inmiddelswereldberoemde spareribs maken.
Donderdag 24 sept.
Ook vandaag was het weer "Shop Till You Drop". We hebben eindelijk alles wat op Broer zijn lijstje stond. De voetbalschoenen zijn omgeruild, het geluk is dat dit hier erg gemakkelijk gaat. Alles kun je terug brengen als het niet goed is.
De BBQ was gezellig, en de ribjes waren heerlijk. We hebben alleen niet buiten kunnen zitten, dit door de regen die met bakken uit de lucht kwam vallen.
Ton had de foto, die hij gemaakt had van een slang opgestuurd naareen slangenkenner, met de vraag wat is dit voor een. Het antwoord was dat het hier om een ratelslang ging.
De Pigmy Rattlesnake, is een giftige slang. Voor zover bekend zijn er geen dodelijke incidenten geweest na een beet van deze slang, maar een volwassen persoon kan wel enkele dagen behoorlijk ziek worden na een beet. Ook zijn er rapporten van necrose ( afsterven van huid en weefsel) De slang wordt maximaal een 80 cm lang en leeft van kikkers, vogels en kleine dieren.
Vrijdag 25 sept.
Vandaag zijn we naar het grootste Luchtmachtmuseum van Amerika geweest. Dit is het Airforce Museum in Dayton.
En het is groot, heel groot. Liefhebbers van vliegtuigen kunnen hier hun hart ophalen. 3 hangars staan vol met alles wat hier ooit of nog steeds rondvliegt. Er staan meer dan 400vliegtuigen, zo kun je de Fokker D-VII zien, maar ook het proto-type van de Y-22 staat hier. Voor de liefhebbers die meer willen weten kunnen opde onderstaande link klikken.
http://www.tonenwilmainohio.com/airforce_museum
Vanavond gaan we naar het favoriete restaurant van Broertje. De Red
Lobster. De naam zegt het al, het is een visrestaurant. Maar een van de betere. De menukaart hebben we niet nodig we gaan voor het Ultimate Feast, dit is een schaal met daarop: Snowcrab, knoflook garnalen, kokos garnalen en een Lobster tail. (kreeft).
Geserveerd met een Baked Patato, en een salade. Heerlijk ! ! !
Morgen moeten we weer winkelen, Gerard moet Crocs hebben. Dus gaan we maar weer op pad.
Het weekend.
We hebben het kalm aangedaan. De Crocs voor Gerard hebben we gevonden. Verder zijn we naar Tradersworld geweest, een soort vlooienmarkt als in Beverwijk. Maar dan veel groter en erg netjes, honderden kleine winkeltjes met te veel handel om op te noemen, je beter vragenwat wordt daar niet te koop aangeboden. Het is groot.
Maandag 28 sept.
Morgen om drie vliegt Broer terug naar Nederland, deze avond
hebben met hem het laatste avondmaal genuttigd. Hier in Beavercreek kun je bij de Longhorn een uitstekende steak eten. Bij een goede maaltijd hoort een biertje, op de foto zie je links John, een vriend (en inmiddels ook van Broer) van Ton en Wilma. 
Dinsdag 29 sept.
Broer is onderweg naar Nederland. We hebben hem deze middag naar het vliegveld gebracht. Via Atlanta vliegt hij naar Amsterdam. Op de foto:de eerste controle op het vliegveld.
Deze ochtend hebben we samen nog even lekker een Amerikaans ontbijt genoten, gebakken eitjes (Sunny Side-up) bacon,gebakken aardappelenen toast.
Daarna nog even naar Starbuck's voor een kop koffie en toen op weg naar het vliegveld.
De vakantie was uitstekend, veel dingen gezien en gedaan.Het is moeilijk om te zeggen wat het mooiste was van wat we gezien of gedaan hebben. Net wat Broer zegt; je kunt New York niet vergelijken met Okefenokee. Beide hebben hun charme's. Je moet het gezien hebben.
We hebben het weerbijzonder goednaar onze zin gehad, het is altijd weer een plezier als ons maatje komt. Broer bedankt en wat ons betreft, tot volgend jaar.
De deur staat open.
