Ton en Wilma in Ohio en Arizona
Els on tour
Woensdag 13 apr.
We zijn onderweg.
Natuurlijk hoe kan het ook anders hebben we eerst een Starbucks gehaald. Via Phoenix zijn we naar Sedona gereden, de omgeving daar is schitterend. De zon kleurde de bergen mooi rood.
In het dorp hebben we een stop gemaakt, even lekker rondgeslenterd en een flink aantal van de vele winkels in en uit gelopen.
Nu zitten we in Williams, het Route 66 dorp op ongeveer een uur rijden van de Grand Canyon, wat morgen onze bestemming is.
In een van de Diners, Cafe 66 hebben een lekker hapje gegeten.
Tot morgen, ps Ellen ik kom niet eten.
Donderdag 14 apr.
Vandaag hebben we de South Rim van de Grand Canyon gedaan. De bedoeling was om morgen de North Rim te bezoeken, maar de weg daar naar toe is gesloten. Deze blijft dicht tot 15 mei door sneeuw, de wegen zijn nog niet schoon.
Diverse malen zijn Wilma en ik in de Canyon geweest, maar elke keer is het weer anders, de kleuren veranderen, lijkt wel elk uur. Voor Els was het het eerste bezoek aan de Grand Canyon en als het aan haar ligt zeker niet haar laatste.
We zitten nu in Page, een plaatsje aan Lake Powell. Morgen gaan we naar Vermilion Cliffs National Monument.
Tot Morgen, ps Ellen ik kon niet eten.
Vrijdag 15 apr.
Vandaag was wederom een prachtige dag. De weg naar de Vermilion Cliffs is bijzonder mooi, je komt over de Navajo Bridge die de Colorado river overspant.
Op de foto onder een zgn rotswoning, in de jaren 50 strandde hier een familie met hun T-ford. Omdat er weinig meer beweging in de auto zat en het fenomeen wegenwacht nog niet bestond, moesten zij nood gedwongen hier een "huisje" bouwen.
De rots werd gekozen omdat deze al een halve overkapping heeft.
We zijn helaas niet in het Nationale park The Waves geweest.Er mogen maar 20 personen per dag het park binnen. Wat we gedaan hebben is omdraaien, veel keuze was er niet, de weg zelf loopt door naar de North Rim van de Grand Canyon en deze is dicht. De weg moet nog sneeuwvrij gemaakt worden.
Zoals je ziet waren er weinig mensen die de zelfde gedachten hadden, om richting het Petrified Forrest te gaan.
Onderweg zijn we gestopt bij een plaats waar fossielen en pootafdrukken van dinosaurisen zijn gevonden. Al het "mooie" is al weggehaald door archeologen en ligt nu in de diverse musea. Op de foto nog de restanten te zien van een versteende dino.
We zitten nu in Holbrook. Dit is een half uur rijden van de Painted Dessert en Petrifid Forrest waar we morgen naar toe gaan.
Holbrook ligt aan de oude Route 66. Een van de actracties uit die tijd was het Wigwam Motel. 15 wigwams uit de jaren vijftig staan hier in een halve circel.
Ze zijn bijna 10 meter hoog en binnen is plaats voor twee 2 persoonsbedden. Op het terrein staan ook een tiental klassiekers uit de jaren vijftig en zestig.
Zoals gezegd morgen naar de Painted Dessert en het Petrified Forrest.
Zaterdag 16 apr.
Door een probleem op de pc, was het niet mogelijk om gisteren een up-date te geven. Zoals u ziet is dit opgelost.
De vorige plaatsen waar we geweest zijn hebben al eens een uitvoerige omschrijving gehad, De twee hieronder waren ook voor ons nieuw, vandaar dat er nu wat meer info over geschreven wordt.
Het Petrified Forest National Park is een nationaal park in het noordoosten van de staat Arizona.
Het park heeft (met de Painted Dessert) een oppervlakte van 225.500 hectare.
Petrified Forest National Park is bekend door de vele versteende bomen, vooral van de soort Araucarioxylon arizonicum, die zich in het park bevinden en opvallend gekleurd zijn. Maar er worden ook tal van andere fossielen gevonden, zowel van planten als dieren.
Tegenwoordig is het gebied voornamelijk een woestijnlandschap. Dit was ongeveer 225 miljoen jaar geleden, heel anders. Enorme bossen met gigantische sequoia’s bedekten laaggelegen moerasgebieden. Vermoedelijk een grote vulkaanuitbarsting heeft dit gebied uiteindelijk verwoest.
Boomstammen werden onder water door een dikke laag vulkaanas en modder begraven. Door de jaren heen drong water met silicium, een mineraal dat veel voorkomt in vulkaanas, door in de stammen. Het silicium werkte als een natuurlijke conservering en zorgde ervoor dat het hout in kwarts veranderde
Toen het zuidwesten van de Verenigde Staten begon te stijgen en het huidige landschap werd gevormd kwamen op enkele plaatsen, waaronder in Petrified Forest National Park in Arizona, de versteende boomstammen mede door wind- en watererosie weer aan de oppervlakte kwamen te liggen.
Er liggen 2 parken tegen elkaar aan, de tweede is de Painted Desert.
De Painted Desert beslaat een oppervlakte van zo'n 378 km² en strekt zich oostwaarts uit van de Grand Canyon tot aan het Nationaal Park Petrified Forest.
De Painted Desert dankt zijn naam aan de gekleurde (zand) steen formaties die rode, paarse en bruine tinten aannemen, onder andere afhankelijk van de lichtinval die gedurende de dag verandert. De werking van erosie hebben verschillende lagen van de rotsbodem blootgelegd die geologen helpen bij de vaststelling van de geologische geschiedenis van het gebied. In de woestijn zijn vele verschillende soorten fossielen aangetroffen waaronder voetafdrukken van dinosaurussen.
Indianenstammen als de Hopi en de Navajo bewonen het gebied al zo'n duizend jaar. De Spanjaarden die de Painted Desert in de 16e eeuw en later verkende noemde het el desierto pintura. Een groot deel van het gebied ligt in het Navajo Reservaat en de bewoners gebruiken de rode klei van de woestijn voor het vervaardigen van souvenirs die aan de toeristen in het gebied aan de man worden gebracht.
Zondag 17 apr.
We zijn weer thuis, vandaag doen we het kalm aan, en laten de wasmachine het werk doen. Natuurlijk zijn we de deur uit geweest en hebben we een klein rondje gereden.
In het Saguaro park beginnen de cactussen te bloeien, reden genoeg om daar even te kijken.
Op de foto de schijfcactus. Iin de saguaro cactus zitten al dikke knoppen, het duurt nog een maand voordat deze gaan bloeien. Aan de andere kant van Tucson staan al enkele in bloei, dit komt omdat het daar 3 tot 400 meter lager is. En daar door is het op die plaatst warmer.
Maandag 18 apr.
Vandaag zijn we onder de grond geweest. We hebben een bezoek gebracht aan de Colossal Cave. Dit is een groot grottenstelsel, het ligt ongeveer 35 km ten zuidoosten van Tucson. De grotten werden herontdekt in 1879.
De grotten werden bewoond vanaf 900 tot 1450, door de Hohokam, Sobaipuri en Apache indianen. In de cowboy jaren werd de grot gebruikt door “outlaws” die daar hun schuilplaats hadden gevonden.
In de Lime stone grotten zijn 5.6 km aan paden en er is een constante temperatuur van 21 graden C.
Onder begeleiding van een gids ga je ongeveer 6 verdiepingen onder de grond. De toer duurt ongeveer 45 minuten en kost 11 dollar pp. Hou er wel rekening mee, dat je trappen op en af moet lopen, om precies te zijn 386 treden. Maar de eerlijkheid gebied te zeggen dat het best meevalt.
De grotten hebben centraal gestaan in enkele derde rangs horrorfilms, Sesamstraat en natuur documentaires. Binnenkort komt National Geographic er, om een reportage te maken over de vleermuizen die in een ander gedeelte van de grotten wonen.
