Op 18 mei komen 3 vrienden van ons naar Beavercreek. Nadat ze een paar dagen bijgekomen zijn van de reis, gaan we op pad.

Wij hadden diverse opties gegeven om iets te zien van Amerika, de keuze is gevallen op het Yellowstone Park. Op de route liggen diverse beziens-waardigheden dit zijn oa: Devils Tower, de Grand Tetons, Mount Rushmore, Crazy Horse Memorial, oude cowboy- stadjes zoals Cody en Sheridan, de Badlands we gaan met de auto en zullen ongetwijfeld veel leuke dingen gaan zien en doen.            

Dinsdag 18 mei.

Na een uitstekende vliegreis die ondanks de grote afstand, reuze meeviel zijn Jan, Annie en Broerin Amerika. Ondanks dat het vliegveld in Washington enorm groot is, washet niet al te moeilijk om de gate van de binnenlandse vlucht naar Dayton te vinden.

Een half uur eerder dan gepland kwamen ze aan op het vliegveld van Dayton.

Omdatin Washington alle douane formaliteiten al afgehandeld warenkonden ze in Dayton, waar wij op onze ' gasten' stonden te wachten,zo doorlopen.

Morgen hebben we natuurlijk een rustdag, we gaan uit ontbijten, iets wat hier heel normaal is. Nadat we wat eitjes en spek op hebben gaan we een beetje de omgeving verkennen en naar de Mall. Een overdekt winkelcentrum met een slordige 120 winkels.

Donderdag 19 mei

Zoals jullie weten gaan we morgen rijden, dus vandaag hebben we het nog "kalm" aan gedaan. Na een ontbijtje zijn we een kopje koffie gaan halen, de lekkerste koffie van Amerika krijg je bij Starbucks coffee. Ook hier is het weer heel normaal dat je een kop koffie buiten de deur haalt.

De dames moesten nog enkele winkels bekijken, wij de mannen waren hier natuurlijk weer erg blij mee, want laten we eerlijk zijn, wat is er mooier dan winkelen. Wat schrijf ik nu allemaal, sorry was even de weg kwijt.

Op de foto kun je duidelijk dat wij het ook wel naar onze zin hadden.

Bepakt en een paar dollar lichter, werd het tijd om naar huiste gaan, even bij de supermarkt gestopt, want met dit mooie weer, het was vandaag 26 graden hadden we besloten om de BBQ aan te steken.

De keuze viel op een T-bone. De slager sneed voor ons een paar mooie exemplaren af, een beetje groot maar wat is hier in Amerika klein, heel weinig.

Ton had al gezegd als Annie die op eet, krijgt ze een medaille van mij. En wat denk je? Op een klein stukje na, werd het op gegeten, een teken dat het goed gesmaakt heeft.

Morgen om een uur of acht gaan we rijden, morgenavond als we in een motel zitten en we hebben internet, danweer een verslag.

Vrijdag 20 mei.

Vandaag was een reisdag, vanmorgen zijn we om een acht gaan rijden, natuurlijk eerst even gestopt bij Starbucks voor een kop koffie en toen de snelweg op. Vier Staten hebben we nu al gehad, Ohio, Indiana, ILLinios en nu zitten we in Des Moines in Iowa.

959 kilometer hebben we gereden, het lijkt veel, wat het natuurlijk ook is maar het was niet vervelend. Regelmatig werd een stop gemaakt, bv bijde grootste vrachtwagen chauffeurs cafvan de Wereld. 800 vrachtwagens kunnen op de parkeerplaatsstaan, er zijn verschillende restaurants, een bioscoop, museum, kapper en eentandarts. De winkel is zo groot dat tussen de handel, die te teveel is om op te noemen,3 grote vrachtwagens staan, een zelfs met een trailer.

Jan heeft een nieuwe cowboy jas en hoed gekocht.

Nadat we lekker een hapje bij Applebee's hadden gegeten, was iedereen toch wel een beetje moe. We gaan op tijd naar bed, want morgen hebben weer een dag van 8/900 kilometer. Het tijdsverschil met Nederland is inmiddels 7 uur geworden.

Tot morgen.

Zaterdag 22 mei.

Ook vandaag hebben we weer een flink aantal kilometers gemaakt. En we zitten in een nieuwe staat; Zuid Dakota. Nadat we een kop koffie hadden, was het richting Mitchell. Daar staat het grootste mas paleis van de wereld. Al het bruine wat je op de foto ziet zijn maskolven. Sinds 1918 bestaat het al, en elk jaar hebben ze een nieuw thema. Een enorm karwei, maar het trekt wel toeristen.

De route die we vandaag hebben gereden gingdoor een mooi gevarieerd landschap,op eenwegwaargeen einde aankomt. Zoals je op de foto ziet is het rijden hier iets rustiger dan in Nederland.

Regelmatig maken we een stop, zoals bijdezeTrading Post. Een handelspost,is een post (ook wel plaats) waar vroeger handel gedreven werd met de Indianen. In het begin vooral ruilhandel. Wanneer het begrip handelspost is ontstaan is niet met zekerheid vast te stellen.

Op dit moment zitten in Wall een oud cowboy stadje. Waarvan je er in Zuid Dakota vele kunt vinden, we hebben we wat gegeten en brengen de nacht door in een motel.

921 kilometers hebben we gereden vandaag, morgen worden dat een stuk minder, naar Cody een dorp waar we een paar dagen willen blijven is het nog maar 700 kilometer. Maar of we daar morgenavond al zijn....., er is nog zoveel moois te zien onderweg.

Het tijdsverschil met Nederland is nu al 8 uur geworden.

Morgen meer.

Zondag 23 mei

Vandaag hebben we veel gezien. De eerste stop was in Deadwood, Deadwood is bekend vanwege de moord op Wild Bill Hickok in 1876. Hickok ligt nog steeds in Deadwood begraven, evenals Calamity Jane.
Deze personen worden tegenwoordig gezien als symbolen van het Wilde Westen. Deadwood zelf was destijds een wetteloze plaatsmoorden waren aan de orde van de dag en bestraffing verliep vaak niet eerlijk. Nadat we het stadje hadden bekeken zijn we naar de Boot Hill gegaan, hier ligt Wild Bill begraven.

Op de foto rechts, de deurklinken van een van de saloons, onder Boot Hill met het graf van Buffalo Bill.

Na een mooie rit door de Black Hills waar we op de terugweg nog een keer stoppen,zijn we via Sundance doorgereden naar Devil's Tower.

Op de foto links Sundance en rechts een waterval in de Black Hills

Het vreemde is dat er verder geen rots partij in de buurt is.

De legende zegt, dat een grote beer, Indianen in het nauw had gedreven, door hard te stampen op de grond kwam de rots uit de grond omhoog, zo hoog dat ze uit het bereik van de klauwen van de beer waren.

Maandag 24 mei.

Vannacht is er door de regen behoorlijk wat water uit de hemel komen vallen. Ook toen we deze ochtend op pad gingen regende het een beetje veel.

We zijn door het Big Horn National Park gereden, een aanrader voor iedereen die hier in de buurt komt. Wat een prachtig gebied met een enorme variatie. Qua kleur enafwisseling van de omgeving. Helaas hebben we hiervan de eerste helft van de rit niet veel kunnen zien vanwege de laaghangende bewolking en dichte mist.Op de foto de weg naar het park, hier zitten we op 2700 meter en zo als je ziet nog dik in de sneeuw.

In de afdaling van de berg hadden we regen en natte sneeuwbuien, voor de rest van de middag bleven we dit weer houden.

Wel was er nog een verrassing, toen het tijd werd om wat te lunchen zagen we dit bord.

Dirty Annie's Country Store

Nooit geweten dat Annie hier in de bergen een boerenwinkel had. Natuurlijk zijn we even gestopt, wat drinken,hapje eten en even de benen strekken.

Zonder te overdrijven hebben we alleen vandaag al, zeker een 60/80 herten gezien. Nee nog geen beer die komt misschien nog wel.

We zitten nu in Cody, morgen zal ik hier meer over schrijven. Over morgen gesproken, we kunnen nog niet zeggen dat we morgen het Yellowstone park ingaan. We moeten morgenvroeg eerst bellen of de wegen in hetpark wel open zijn. Vandaag is er nl weer een pak sneeuw gevallen.

Tot morgen

Dinsdag 25 mei.

Yellowstone heeft een oppervlakte van bijna 9000 km, waardoor het meteen ook een van de grootste nationale parken is in de Verenigde Staten. De gemiddelde hoogte in het park is 2440 meter. Het grootste gedeelte van het park bestaat in Wyoming uit bos, waarvan een gedeelte in 1988 door een grote bosbrand is verwoest. In het park leven vele diersoorten, waaronder bizons, herten, verschillende beer soorten, coyotes en wolven. Het park bevat ruim 800 km verharde wegen en dubbel zoveel kilometers in wandelpaden.

Ondanks dat er zoveel dieren leven en wonen inhet parkis het geen garantie dat je ze ook ziet.Op de foto hieronder een Big Horn Sheep, als ik mij niet vergis is het juiste woord in het Nederlands muflon.

Hieronder een Elk (rendier), een van de grotere herten in het park

De vulkaan onder Yellowstone kan gelden als de grootste op Aarde. In Het park heeft ongeveer 10.000 warme bronnen en meer dan 200 geisers in het opper Geyser Basin, waarvan Old Faithful de beroemdste is. Deze geiser spuit elke 92 minuten een 45m hoge kolom van water en stoom omhoog, hoewel deze tijd soms kan variren tussen de 45 en 125 minuten. Andere beroemde geisers spuiten maar eens per 6 tot 8 maanden. In feite is het gehele nationale park n grote caldera met een doorsnede van bijna 65 km.

De Amerikaanse bizon heeft een schouderhoogte van 1,90 meter en de lengte van de stier is bijna 3 meter. De bizon kan een snelheid tot 50 km/per uur halen. Heden ten dage is de bizon een beschermd dier; er zijn er nog zo'n 30.000 over.

Old Faithful is de beroemdste geiser in het park. Van de vele geisers is deze de meest actieve; hij blaast om de 60 tot 80 minuten hete dampen in de lucht. Old Faithful geldt als de grootste attractie van het park.

Een uitbarsting kan tot 32.000 liter kokend water zo'n 56 m hoog spuiten. Reeds meer dan 137.000 uitbarstingen werden genoteerd, die anderhalve tot 6 minuten duren, met tussen iedere uitbarsting een half uur tot twee uur.

Morgen gaan we weer het park, wie weet wat we dan weer zien, een ding is zeker, het is mooi erg mooi.

Woensdag 26 mei

Het was vandaag een beregoeie dag. Inhet Yellowstone park hebben we de Noordelijke route gereden. Alle wegen in het park zijn inmiddels open, en de wegen zijn prima te rijden.

Op de foto hiernaasteen van de vele watervallen in het park.
Doordat de sneeuw flink aan het smelten is zijn de watervallen spectaculair. Met enorm geweld stort het water naar beneden.

Bij de waterval was een Osprey nest.Een Osprey is een visarend,een vrij grotedie graag boven water stilstaand 'bidt' en dan met uitgestoken klauwen op een vis duikt. De visarend is in vlucht goed te herkennen door zijn geheel witte onderkant en zijn enigszins 'geknikte' vleugels. Andere arenden hebben meestal rechte vleugels.

In het park lopen 800 zwarte beren en 400 grizzly beren, wij hadden het grote geluk dat we 10 beren hebben gezien vandaag. Zeven jaar geleden zijn wij hier 3 dagen geweest en hebben geen enkele beer gezien.

Op de foto boven een jonge zwarte beer van ongeveer 8 maanden oud. Onder de moeder. Volwassen vrouwtjes wegen tussen 40 en 180 kg en volwassen mannetjes wegen tussen 114 en 274 kg.

Op de foto boven de Mammoth Hot Springs, opvallend bij al deze vulkanen is de doordringende geur van zwavel en salpeter. Het water dat uit het binnenste van de aarde komt is kokend heet.

Bijzonder was dat we een grizzly beer met 4 jonkies hebben gezien. Normaal hebben ze 1 of 2 jongen.

De omnivore grizzlybeer is een gulzig dier; vaak verstoppen ze voedselvoorraden in ondiepe holen. Hoewel het in de eerste plaats vegetarirs zijn, eten ze alles wat ze lekker lijkt. Hun dieet varieert per seizoen en bestaat zowel uit dierlijk als uit plantaardig voedsel: gras, wortels, bessen, noten, insecten, vis, reptielen en zoogdieren. Als ze honger hebben, kunnen ze andere dieren aanvallen, en ook aas zullen ze niet laten liggen. Het zijn uitstekende zwemmers, en in het juiste seizoen vissen ze zalm uit de rivier.

Toen we bijna het park uit waren, zagen we nog een eland met jong, de kop is net te zien op de foto recht. Vroeger kwam de eland ook in Nederland voor. Volgens een Drentse jachtvergunning zou de eland nog tot in 1025 in Nederland rondgelopen hebben.

Het was een lange dag, tegen tienen waren we terug in Cody, maar het was er wel een om nooit te vergeten.

Morgen weer een dag

Donderdag 27 mei.

Vandaag zijn we naar het Big Horn National park geweest. Dit park ligt voor een derde in het Crow Indianen reservaat. Door het gebied loopt in een Canyon de Bighorn river, die uitmondt in het Bighorn meer. het meer is 114 kilometer lang. Het parkligt in 2 staten, Montana en Wyoming. In het park lopen o.awilde mustangs en berggeiten.

Op de foto hieronder,Jan en Annie die vandaag 46 jaar getrouwd zijn, zo te zienkomen er nog heel wat jaren bij.

Hier moesten we even wachten voor het overstekende wild. Dit zijn de muflons die in het park leven.

Deze slang, een Bull snake lag op het asfalt op te warmen. De slang kan 2.4 meter lang worden, en het klinkt raar maar deze slang wil je graag rondom je huis hebben, zeker in woestijnachtig gebied. Naast muizen eet hij nl ook ratelslangen.

Na afloop van weer een mooie dag hebben we een biertje gedronken in de saloon van de dochter van Buffalo Bill in Cody.

Morgen gaan we via het Yellow Stone park naar de Grand Tetons om vervolgens de nacht door te brengen in het dorp Jackson Hole.

Tot morgen

Vrijdag 28 mei.

Ook vandaag was het weer een beregoeie dag.

Vanuit Cody zijn we door het Yellowstone park, naar Jackson Hole gereden. Het mooie is dat van het Yellowstone park in een nieuw park rijdt nl de Grand Tetons. Wat jammer was dat het tegen een uur of 4 begon te regenen, de Grand Tetons waren niet goed te zien, ze waren gehuld ineen laag hangende bewolking.

Op de foto boven, een weide met tientallen bizons. Broer zat goed
op te letten en hij zag eenElk stier.

Wederom hadden we geluk, dit maal was het een zwarte beer die een honderd meter van de weg zat. Maar met de telelens kon Ton er toch een mooi plaatje van maken.

We zitten nu zoals gezegd in Jackson Hole, in de cowboy saloon hebben we een biertje gedronken, het leuke van de saloon is dat je op zadelsipvvan krukkenaan debar zit.

Morgen gaan we richting Rapid City, ook daar is veel te zien,de Badlands,Mount Rushmore, Crazy Horse Memorial en veel meer.

Tot morgen.

Zaterdag 29 mei.

Vandaag zijn we vroeg opgestaan, want de bedoeling was om wat kilometers te maken richting Mount Rushmore. En dat is prima gelukt, ook vandaag was het wederom een mooie dag. Vanuit Jackson Hole zijn we de Togwotee pas,dit ligt in het Teton National Forrest, overgestoken.

Toen we op een kleine 3 kilometer hoogte zaten begonnen we in de Kerstsfeer te komen.Helemaal toen het begon te sneeuwen, Annie was helemaal in de wolken van het prachtige witte landschap, en eerlijkheid gebied te zeggen dat het inderdaad erg mooi was.

Voor de foto is Broer even uit de auto gekomen, de temperatuur van -1 was hem net iets te koud.

Qua temperaturen was het vandaag wel een erg gevarieerd. We vertrokken van ochtend toen was het 6 graden, in de bergen was het -1, vervolgens werd het 17 graden en later in de middag zelfs 21.

En eindelijk hebben (Wilma helemaal blij) we weer een kop koffievan Starbucks gehad, bij de Mall hebben Jan en Annie in een cowboy winkel nieuwekleren gekocht.

Op de foto hiernaast heeftiemand wel erg veel werkgemaakt van de ingang van zijn huis.

We hebben vandaag 763 kilometer gereden enzittennu in een motel in Hot Spring, South Dakota. Morgen gaan we naar de Black Hills om daar naar o.a. Mount Rushmore te gaan.

Alles is goed met iedereen, en we hebben erg veel zin om nog meer te zien, iets wat zeker gaat gebeuren.

Tot morgen

Zondag 30 mei

Het was een Bizon(dere) dag.

Deze ochtend zijn we begonnen in het Custer State Park, een 287 vierkante kilometer groot park. In het park lopen verschillende dier soorten maar het is vooral bekend door de prachtige route die door het park loopt. De meeste bewoners zijn de bizons, 1500 in totaal.

De bisons krijgen in deze tijd een nieuwe vacht, door lekker in het zand te woelen wordt het proces iets versneld.

De Pronghorn (gaffelbok) is een dier van de wijde prairies van Amerika.
De gaffelbok is het snelste hoefdier en n van de snelste zoogdieren ter wereld. Hij haalt met gemak 70 km per uur. Zonder te overdrijven hebben we er zeker een honderdtal gezien.

Het Crazy Horse Memorial is een monument dat op dit moment wordt uitgehakt in de Black Hills in South Dakota, ter ere van de 19e eeuwse Lakotaleider Crazy Horse.

De bouw van het monument startte in 1948. Wanneer het af is zal
het Crazy Horse uitbeelden, rijdend op een galopperend paard. Het beeld zal 195 meter lang worden en 172 meter hoog.

Op de foto, is goed te zien hoe het moet worden. Dat dit nog heel wat jaren gaat duren mag duidelijk zijn.

De tweede stop was; Mount Rushmore, een nationaal monument, gelegen in de Black Hills nabij Keystone, South Dakota. Het herdenkt de geboorte, groei en ontwikkeling van de Verenigde Staten van Amerika. De oppervlakte bedraagt zo'n 5 km.

Tussen 1927 en 31 oktober 1941 hebben zo'n 400 arbeiders onder leiding van Gutzon Borglum de 18 meter hoge busten van de presidenten van de Verenigde Staten George Washington, Thomas Jefferson, Theodore Roosevelt en Abraham Lincoln uitgehakt. Het symboliseert de eerste 150 jaar van de geschiedenis van de Verenigde Staten.

Mount Rushmore is controversieel onder de Amerikaanse Indianen omdat de Verenigde Staten het gebied van de Lakota veroverden na de Black Hills War in 187677. Het Verdrag van Fort Laramie (1868) had eerder de Black Hills of Zwarte Heuvels aan de Lakotatoegewezen.

We zitten nu in een motel in Rapid City, in het historische centrumhebben we inde voormalige brandweer kazerne, wat nu een kleine bierbrouwerij is, een biertje gedronken eneen hapje gegeten.Broer en Jan weten nu hoe een Rib-eye smaakt.

Morgen gaan we naar de Badlands. Tot morgen.

Maandag 31 mei

Met een lekkere temperatuur (korte broekenweer) en dit al vroeg in de morgen, zijn we richting de Badlands gereden.

Het Nationaal park Badlands is een park in het zuidwesten van South Dakota in de Verenigde staten, het bestaat sinds 1978. Het park heeft een oppervlakte van 982 km met ravijnen, kloven en hoodoos (Hoodoos zijn smalle rotspilaren die op de bodem van kloven staan. Ze bestaan uit lagen zachte rots met daarboven hardere rotslagen).Het park staat verder bekend om de paleontologische vondsten uit het eoceen en het oligoceen.( ja,ja je leert nog eens wat tijdens de vakantie)In de Badlands zijn fossielen van paarden, schapen, neushoorns en varkens gevonden. Menselijke bewoning, vanaf 11.000 jaar geleden, heeft eveneens zijn sporen nagelaten in het landschap.

De Badlands zijn ontstaan door water- en winderosie van lagen sediment. De Badlands zijn een droog gebied met weinig frequente, maar erg heftige neerslag, weinig begroeiing en zachte rots. Daardoor zijn de hellingen steil, met losse, droge aarde, gladde klei en diep zand.

Gedurende het late eoceen en tijdens het oligoceen 37 tot 28 miljoen jaar geleden was het gebied van de Badlands vruchtbaarder, vochtiger en warmer dan nu. Veel dieren, vooral zoogdieren, die de vlakten bevolkten kwamen om bij overstromingen en raakten snel begraven onder riviersediment.

Toen 5 miljoen jaar geleden de erosie begon, kwamen ook fossielen van zoogdieren weer aan de oppervlakte.

Kennis over paleontologische vondsten bestond al bij de Lakota-indianen. Ze hadden grote, versteende botten, versteende schelpen en schildpadschilden gevonden. Ze gingen er vanuit dat hun land ooit onder water gestaan had en dat de dieren waartoe de botten behoorden, niet meer leefden.

Pelsjagers namen wel eens botten mee van hun jacht. Zo kwam er een bot terecht bij een arts in St. Louis genaamd Dr. Hiram. A. Prout. Hij publiceerde hierover in 1846 een artikel in het American Journal of Science, waarna fossielen zoeken in de Badlands erg populair werd.

Vanaf 11.000 jaar geleden zijn de Badlands bewoonddoor verschillende indianenstammen. De eerste stammen woonden in beschutte valleien waar het hele jaar voldoende water en wild beschikbaar was. Tegenwoordig worden door de erosie de resten van hun kampvuren, pijlen en andere gereedschappen gevonden.

Later kwamen de Lakota en het Arikaravolk, waarvan de nakomelingen in het huidige North Dakota leven, nadat de Sioux ze hadden verdreven uit South Dakota.

Tegen het eind van de 19e eeuw kregen Amerikanen van de regering onder de Homestead Act stukken land om een boerderij op te bouwen. Dit had tot gevolg dat de indianen alleen in speciaal aangewezen reservaten mochten leven. In de winter van 1890 voorspelde de Indiaanse profeet Wovoka dat de blanken zouden verdwijnen en ze hun land terug zouden krijgen als ze de Ghost Dance zouden uitvoeren. Ze droegen daarbij kleding waar kogels niet doorheen zouden kunnen gaan. Dit leidde uiteindelijk tot het Bloedbad van Wounded Knee, waarbij 150 indianen omkwamen.

De 2de stop van de dag was in 1880 Town. Dit is een nagebouwde cowboy stad, maar al de gebouwen zijn echt. De eigenaar koopt ofkrijgt al jaren lang oude historische houten gebouwen, schuren, kerken enz.

Deze worden in zijndorp weer opgebouwd, Naast de gebouwen zijn er honderden voorwerpen die uit de tijd van het Wilde Westen stammen. Veel van deze, waaronder een aantal huifkarren zijn gebruikt in de film Dances with the wolves, met Kevin Koster. In het dorp is een expositie van de filmset.

Het gebouw boven op de foto is gebruikt voor een reclame van het
sigarettenmerk Marlboro.

Broer en Jan, hebben met de kar een rondje door het dorp gemaakt.

Jan, wist aardig goed om met de teugels om te gaan. Alleen het paard wou niet luisteren.

Nu zitten we in Chamberlain, South Dakota. Morgen wordt de eerste van de tweereisdagen richting Beavercreek.

Tot morgen.

Dinsdag 1 juni

Vandaag was het een reisdag. We hebben heel wat kilometers gemaakt, 911 om precies te zijn. Broer gelooft het niet, maar toch is het zo. Veel foto's zijn er vandaag niet gemaakt, Jan zei al mijn camera weet niet wat hem overkomt.

We hebben op zoek naar een Starbucks koffie een tijd langs de Missisippie rivier gereden. De Mississippi is, op de Missouri na, de langste rivier (3766 kilometer lang) van Noord-Amerika. De naam komt van het Ojibweg-woord Messipi, wat groot water betekent.

De Mississippi heeft zijn bron in het Itascameer in Noord-Minnesota. De rivier is hier nog niet meer dan een beekje van hooguit drie meter breed met helder water dat door de moerassen loopt.

Bij Minneapolis komen de eerste zijrivieren bij de Mississippi. Dit heeft tot gevolg dat het beekje een steeds grotere en bredere rivier wordt.

Na de plaats Cairo in Illinois begint de rivier echter te meanderen. Dit houdt in dat deze bochtiger wordt en dat de loop meer gelijk blijft. De bochten worden slechts traag wijder.

De rivier zwelt pas echt uit naar zijn grootheid als de grootste zijrivier erbij komt, de Missouri. De Mississippi wordt dan in een keer een stuk breder en het water wordt ook troebeler door al het sediment dat toegevoegd wordt aan het water.

Als ook de Missouri erbij gekomen is, stroomt de rivier nog een stuk door totdat deze eindigt in de Mississipidelta in de golf van Mexico.

Vlak bij ons motel, op een parkeerplaats was een autoshow. Jan vond de auto op de foto hieronder wel iets om daar mee rond Heeswijk te toeren.Deze Ford, heeft meer dan 400 pk onder de motorkap liggen.

We zitten nu in de staat Wisconsin, in de stad Madison. In het restaurant, Chili's genaamd hebben we lekker een hapje zitten eten en zoals je op de foto ziet, met een koude Budweiser erbij. Iets dat erg goed smaakt na zo'n lange rit.

Morgen rijden we het laatste stuk richting Beavercreek.

Tot morgen

Woensdag 2 juli

Broer, Jan en Annie dachten dat we naar huis gingen. Maar we hadden nog een verrassing. Wilma had on-line in Chicago een hotel geboekt. Als je in Amerika bent dan moet je ook wolkenkrabbers gezien hebben.

Via een site Priceline, kun je bieden op kamers in een stad, het enige wat je kunt aangeven zijn het aantal sterren van het hotel en de omgeving. Wij hadden gekozen voor Downtown, midden in het centrum. Het hotel waar we in zitten is perfect en luxe.

We zijn begonnen met een wandeling door de stad, het busje van het hotel bracht ons gratis naar de Pier. Het uitgaanscentrum van de stad.

Broer was het allemaal wel een beetje "gewend"om tussen de wolkenkrabbers te lopen. In een van zijn bezoeken naar ons waren we als eens in New York geweest. Voor Annie en Jan, was het allemaalnieuw, en zijkeken hun ogen uit. De hoogte van de gebouwen en het leven in een grote stad. Honderden taxi's, sirenes van ambulances en brandweer, en dedrukte van eenechte grote stad. We hebben Migichan Avenue gelopen, de winkelstraat van Chicago, Boss,Cartier, noem ze maar op ze zitten hier naast elkaar.

Wie de film de Blues Brothers heeft gezien,hier was de scene dat Elwood, Jake net had opgehaald uit de jail, aangekomen op zijn kamer kwam er elke minuut een metro voorbij. Op de foto de plaats waar dit is opgenomen.

Chicago is een mooie stad, met een groot verleden in de jaren twintig was Chicago het werkterrein van een aantal beruchte gangsters de bekendstewasAl Capone diede baas van deze stadwas. 2 maal is hier een wereldtentoonstelling geweest. En met de Willes Tower, voorheen de Sears Tower heeft het na de val van de Twin Towers het hoogste gebouw van Amerika. Het is 527 meter hoog, morgenvroeg gaan we naar boven van het 110 verdiepingen hoge gebouw, als er niet al te veel bewolking is hebben we een prachtig uitzicht over de stad en Lake Erie.

Morgen meer, veel meer.

Donderdag 3 juni

Deze ochtend zijn we rustig wandelend, en genietend van alle drukte die deze stad met zich meebrengt,naar de Willes Tower gegaan.

De Willis Tower (voorheen Sears Tower) is een 442,14 meter (met antenne mee- gerekend 527 meter) hoge wolkenkrabber. Officieel telt het gebouw 110 verdiepingen. Maar de eigenaars tellen het dak als de 109^e verdieping en de liftopbouw als de 110^e, terwijl deze niet meegeteld worden bij standaard tellingen.

Na de val van de Twin Towers is dit nu het hoogste gebouw van Amerika.

De wolkenkrabber bereikte zijn hoogste punt op 3 mei 1973 en werd toen het hoogste gebouw ter wereld. In 1998 namen de Petronas Towers deze titel over. Het ontwerp in de Internationale Stijl is van een team van Skidmore, Owings and Merrill onder leiding van architect Bruce Graham en bouwkundig ingenieur Fuzlur Khan. De toren had zijn oude naam te danken aan het postorderbedrijf Sears, Roebuck and Company dat al zijn zevenduizend werknemers op n plaats wilde laten werken, maar intussen de toren heeft verlaten.

Op de foto de voeten van Broer enJan. Op de 103 derde verdieping zijn 4 glazenerkers. Wie durft kan hier op gaan staan. Eerlijk gezegd maakt iedereen het eerste stapje wel erg voorzichtig.

Hoewel de naamslicentie van Sears al in 2003 was verlopen bleef de toren zo heten, vanwege de internationale naamsbekendheid. De Britse verzekeringsmaatschappij Willis Group Holdings heeft er anno 2009 zijn intrek genomen en sinds juli 2009 draagt de toren ook de naam van die maatschappij. Onder het grote publiek is de toren nog steeds bekend onder de naam "Sears Tower".

Enkele opmerkelijke feiten:

De toren heeft 110 verdiepingen waarvan er 108 gebruikt kunnen
worden om te werken.

De toren was van 1974 tot en met 1997 het hoogste gebouw ter wereld en sindsdien het hoogste gebouw in Noord-Amerika.

De Willis Tower bestaat uit 9 torens van verschillende hoogtes die drie bij drie tegen elkaar aanstaan. Op de 55e verdieping eindigen twee diagonaal tegenover elkaar liggende hoektorens. Op de 66e verdieping eindigen de andere twee hoektorens zodat de plattegrond er dan als een plusteken uitziet. Op de 90e verdieping eindigen drie torens en gaan slechts de centrale toren en n van de aanliggende torens door tot de top.

De toren is geheel bedekt met een gordijngevel van zwart aluminium en glas met een zwarte glans.

De Willis Tower heeft 104 liften voor de werknemers en voor de verticale verplaatsing is het gebouw verdeeld in drie zones. Snelle liften stoppen slechts in de hal van iedere zone, langzamere liften bedienen een zone.

Voor bezoekers van het uitkijk- punt op de 103e verdieping zijn er twee supersnelle liften met een snelheid van 9,15 meter per seconde.

Inmiddels zijn we weer thuis, tegen een uur of 7 waren we terug in Beavercreek. De stop in Chicago was een groot succes.

Morgen doen we het rustig aan,een keer uitslapen. En een beetje bijkomen, want we hebben heel wat gezien, meegemaakten vele kilometers gemaakt. Morgen zet ik alle staten en de kilometers die we gemaakt hebben op de site.

Vrijdag 4 juni

Zoals ik gisteren al schreef, een lekkere rustige dag. We hebben wat winkels bekeken. .

De Staten die we doorgekomen zijn op onze reis naar het Yellowstone park zijn; Ohio, Indiana, Illinois, Iowa, South Dakota, Wyoming, Montana, Minnesota, Wisconsin. Kilometers, heel veel om precies te zijn 7400. Om u een idee te geven dit is meer dan 14 keer de route Den Bosch naar Parijs.

Deze avond hebben weop de "Greene" dit is een groot openlucht
winkelcentrum lekker zitten eten. Op de foto boven het winkelcentrum, in de weekenden is hier altijd wel wat te doen. Deze avond was het een band die met muziek het publiek vermaakte. Het was qua weer een prachtige dag vandaag de temperatuur liep in de middag op naar 31 graden. Net toen we in de auto zaten om wat te gaan eten barstte de hemel open. Met bakken kwam het de lucht uit. Het buitje was wel erg plaatselijk want na 10 minuten rijden zaten we al weer lekker in de zon.

Morgen gaan we een bezoek brengen aan de basis waar Ton werkt, voor Wilma is er dan een verrassing.

Tot morgen

Zaterdag 5 juni.

Deze ochtend hebben we een bezoek gebracht aan de Air National Guard. Hier worden deNederlandse F-16 piloten opgeleid. De verrassing voor Wilma was dat ze een rondje mocht maken in een F-16. Niet dat ze de lucht in ging, maar wel naar de kop van de baan waar met de afther burner aan vol gas werd gegeven, zo krijg je wel goed een idee met wat voor geweld dit gaat, je wordt letterlijk in je schietstoel gedrukt.

Vervolgens werd er uit gerold, om daarna naar het eind van de baan te taxin. Een bijzondere ervaring, die maar enkelen mogen meemaken.

Bij de oude water- molen in Clifton hebben we een hapje gegeten, vooral
in de winter is dit een grootste attracties hier in de buurt. De molen en het gebouw, maar ook de omgeving worden dan verlicht door miljoenen lichtjes.

Nu we het toch over lichtjes hebben, als we s' avonds buiten zitten zien we vuurvliegjes. Glimwormenof gloeiwormen, zijn vooral gekend voor hun licht geven. Over de hele wereld komen ca. 2000 soorten voor en er wordt regelmatig een nieuwe ontdekt. Minder bekend is dat deze insecten in feite kevers zijn en geen wormen of vliegen. Het licht wordt geproduceerd door de oxidatie van het pigment luciferine door het enzyme luciferase, een biochemische reactie waarbij licht ontstaat. Onder de laag lichtproducerende cellen zit dikwijls een laag cellen waarin kleine kristallen zitten die het licht naar buiten reflecteren.

Morgen gaan we naar een honkbal wedstrijd.

Zondag 6 juni

De mannen, Broer, Jan en Ton zijn deze middag, naar een honkbal wedstrijd geweest.

De Dragons spelen in Dayton, in de eerste divisie. Naast de wedstrijd staat alles in het teken van een plezierige middag uit voor het hele gezin. Op allerlei manieren wordt het publiek, als de wedstrijd even stil ligtbetrokken en bezig gehouden.

Op de foto boven een school jazzband die het publiek vermaakte voor de ingang van het stadion. Het stadion biedt plaats aan 7500 toeschouwers. Uniek is dat al 15 jaar lang, de seizoenskaarten zijn uitverkocht voor aanvang van het lopende seizoen. Ondanks het feit dat de Dragons niet in de hoogste divisie spelen, is een bezoek van een van de wedstrijden zeker de moeite waard.

De avond werd afgesloten in Ton's " stamkroeg" Cadillac Jack. Dit is een sports bar metongeveer 30 hele grote en kleineretv's. Naast een grote keuze uit diverse biersoorten, kun je er goed eten.

Als er een wedstrijd is van welke sport dan ook, dan kun je het hier zien.Zaterdag bv gaan weer de WK wedstrijd, Amerika tegen Engeland kijken.

Tot morgen.

Maandag 7 juni.

Een Amerikaans gezegde is: Shop Till You Drop.

Nou dat hebben we gedaan vandaag. De eerste stop was in een Outlet center.

100 winkels en natuurlijk is het allemaal goedkoop. Jan en Ton hebben een nieuwe Tommy Hilfiger jas. Als de dames geld uitgeven dan kunnen wij dat ook. Broer heeft een nieuw overhemd, Wilma heeft 2 paar nieuwe schoenen en een tas, en Annie heeft, mhn euh wat heeft Annie gekocht.

Na al datwinkelen zijn we naar de Levee in Newport Kentucky gereden. Dit is een uitgaan- en winkelcentrum aan de Ohio rivier. Hier hebben we tussen de middag wat gegeten en gedronken.

De derde stop was bij Jungle Jim, dit is eenis een enormeinternationale
supermarkt. Met zelfs een Hollandseafdeling waar o.a.Wilhelmina pepermunt, Honig producten, slasaus en speculaas wordt verkocht. Het is natuurlijk wel wat duurder maar het is er. Je kunt het niet op noemen of het is hier te koop, een fles wijn van bijna 5000 dollar, brood, potten pannen, groenten en fruit, er is zelfs een bank en een postkantoor. Ook. een apotheek, een bakker, verse visafdeling ontbreken niet verder worden er ook kook- lessen gegeven. Bier is in 300 verschillende soorten te koop, enz enz en niet te vergeten.............Mexicaanse hoeden.

Morgen gaan we weer rijden. We gaan 3 dagen op pad. Broer, Jan en Anniehebben geen idee waar we naar toe gaan. Dit wordt een verrassing.

Dinsdag 8 juni.

We zitten bij de Niagara-watervallen. Jan, Annie en Broer hadden het vermoeden dat we naar Canada gingen. Dat klopt ook wel, maar dat doen we morgen.

De Niagara-watervallen behoren tot de grootste en bekendste water-vallen ter wereld. De waterval bestaat uit drie delen: de Horseshoe Falls, de American Falls en de Bridal Veil Falls. Ze liggen op de grens tussen de Verenigde Staten en Canada tussen de gelijknamige steden Niagara Falls in de Amerikaanse staat New York en Niagara Falls in de Canadese provincie Ontario. De steden zijn verbonden door de Rainbow Bridge, een brug over de rivier de Niagara.

Het verval van de watervallen is niet erg groot, gemiddeld ongeveer 60 meter totaal, maar de breedte en de hoeveelheid water die de Niagara-watervallen passeert maken ze tot een groot spektakel. Vanaf de Amerikaanse kant sta je naast het water dat over de rand naar beneden valt. Vanaf de Canadese kant kun je niet alleen de American Falls maar ook de Horseshoe Falls in hun volle glorie bewonderen.

Er wordt in Niagara veel elektriciteit opgewekt en de hoeveelheid water die over de watervallen naar beneden stort is dan ook vrij nauwkeurig geregeld. De watervallen hebben zich in geologisch ijltempo door het dal van de rivier de Niagara heen bewogen en een stukje verder stroomafwaarts is te zien met welk een kracht de maalstroom van het gevallen water de rotsen aan de voet van de val heeft uitgehold. Er zijn nauwe sleuven van vele meters diep in de rotsen gevonden zij zijn zo nauw dat er nauwelijks een mens in past.

Het is al laat en ook dit was weer een mooie dag, morgen veel meer, dan gaan we o.a. een stukje varen. Dat wordt lachen. Tot morgen

woensdag 9 juni

Deze ochtend geen stralend zonnetje, toe we wakker werden.Het miezerde een beetje, maar dat was niet erg, nat zouden we toch wel worden.

Wederom zijn we naar de Falls gereden, dit maal om een met de boot de "Maid of Mist" de watervallen in te varen. We hadden geluk, we hoefden niet lang in de rij te staan,om op de boot te komen. Dit is een voordeel van er op tijd zijn.

Als je ooit naar de watervallen komt, moet je de boottocht nemen. Het is leuk, je vaart als warein het neerstor- tende water. Iedereen wordt nat, door en doornat. Op de foto rechts is het Broer die je ziet, de witte achtergrond op de foto isde waternevel waar je invaart.

De Horseshoe Falls, ook bekend als Canadian Falls, is het bekendste deel van de Niagarawatervallen. Ongeveer 90% van het water van de rivier de Niagara stroomt over de Horseshoe Falls, terwijl ongeveer 10% over de American Falls stroomt. De naam 'hoefijzerwaterval' komt van de halfronde vorm die deze waterval heeft. Dit deel van de Niagara-watervallen ligt op de grens van de Verenigde Staten en Canada, voor het grootste deel op Canadees grondgebied, om precies te zijn tussen Terrapin Point op Goat Island in de staat New York en Table Rock House in Ontario.

De Horseshoe Falls zijn 671 meter breed. In het midden van de Horseshoe Falls is het water ongeveer 3 meter diep en passeert het de rand van de waterval met 32 km/u. De hoogte van de waterval is 53 meter. De diepte van de rivier aan de voet van de watervallen is zelfs meer dan de hoogte van de waterval, namelijk 56 meter naar schatting

Na dit leuke avontuur zijn we via debrug naar Canada gereden. Daar staatde160 meter hoge Skylon toren, inhetlangzaam380graden ronddraaiende restaurant kun je goed eten en je hebt er een prachtig uitzicht op de watervallen.

Wij hadden gekozen voor het restaurant en niet voor het lopende buffet. Wat trouwens niet goedkoop is maar de soep was lekker. Later in de middag zijn we naar Buffalo gereden waar we nadat we eenstuk door de Mall waren gelopen en lekker stukje hebben gegeten.

Morgen rijden we weer richting Beavercreek.

Nadat we een Starbucks hadden gevonden, zijn we gaan rijden.

De eerst stop was in hetdorp Volant, Pennsylvania.Hier wonenAmisch, of ze waren allemaal aan het werk of er wonen er maar een paar want we hebben er maar een paar gezien. We zijn toen doorgereden naar Berlin in Ohio, hier woont een grote gemeenschap.

Amishzijn volgelingen van de Zwitser Jacop Amman, die in 1693 brak met het anabaptisme (Mennonieten)

DeAmish wonen in Amerika in 24 van de 52 staten. Dit zijn:o.a. Ohio,
Pennsylvania, Indiana, New York, Maine, In Ohio wonen de meeste. Voor wie dit onder- werp leuk vindt, verwijs ik deze naar de pagina Amish op onze site. Op deze pagina staan veel foto's en jekunt alles lezen over deze groep mensen

In Ohio zijn tientallen zogenaamde"covered bridges" dit zijn houten bruggen diezowel in delengte als langs dezijkanten dicht zijn.

De reden datde bruggen overdekt zijn issimpel. Door de weers- invloeden gaat eenniet overdekte houten brugongeveer 9 jaar mee, een overdekte 80 jaar of langer.Daarnaast was het bij een storm of een zware regenbui een schuilplaats. Heel vroeger werden de overdekte bruggen ook gebruikt alsgemeentehuisof ontmoetings- plaats.

De moderne bruggen kunnen ook van beton of metaal zijn. Wij hebben een stop gemaakt bij de langste overdekte houten brug van Ohio.

Morgen hebben we een rustdag, en blijven in de buurt van Beavercreek.

Vrijdag 11 juni.

Zoals gezegd een lekkere rustige dag. Dat is maar goed ook want de mussen vallen vanhet dak. 32+graden is het, warm en daar komt nog eens bij dat de luchtvochtigheidsgraad hoog is.

Na de brunch, zijn de mannen naar het Air Force Museum, hier in Beavercreek gegaan. Dit is het grootste Luchtmacht museum van Amerika. Meer dan 400 vliegtuigen zijn hier te bewonderen. Vanaf de eerste dit was de Wright Flyer tot aan het laatste modernste vliegtuig de F-22 Raptor.

Het leuke van het museum is, dat hetmooiaan gekleed is. Overal staan tv's waar beelden van vroeger en nu worden afgespeeld. Voor water allemaal te zien is verwijs ik u naar de pagina van het Airforce museum op onze site.

Als je alles wilt zien ben je een dag bezig naast de vliegtuigen is er een hal met raketten,en een ruimtevaart afdeling. Buiten staan ook nog een aantal vliegtuigen. Natuurlijk is er een restaurant en een grote winkel, waar alles op het gebied van de luchtvaart te koop is.

Morgen gaan de mannen weer op pad, bij Cadillac Jack gaan we de wedstrijd Amerika tegen Engeland kijken. Wilma en Annie gaan shoppen. Tot morgen.

Zaterdag 12 juni

Nadat we deze ochtend getracteerd werden op een fikse regenbui, vloog de temperatuur omhoog. Later in de middag werd het 35 graden.

Broer, Jan en Ton zaten lekker bij Cadillac Jack naar de voetbalwed- strijd te kijken. Met de nodige Budweisers, chickenwings hebben we ons uitstekend vermaakt. De dameshebben met de credit cardde Fairfield Mall opgezocht.

Vanavond laten we een steak op de grill gooien. We gaan we naar de Longhorn, dit is een uitstekend steakhouse en een aanrader als je ooit in de States bent. Voor Annie hebben we een speciaal toetje besteld.

De Caramel Apple Goldrush. Appel schijfjes met kaneel, boter en bruine suiker, geserveerd in een soort warm gebak met daar bovenopvanille ijs met een whisky karamel saus.

We gaan niet echt meer op pad, morgen gaan we weer wat voetballen kijken en we moeten nog even naar de Nike winkel, Broer heeft nog een bestelling gekregen.

Zondag 13 juni

Nadat we wat voetbal hadden gezien zijn we naar Jeffersonville gereden. Hier is het Prime Outlet Center, een openlucht winkelcentrum met een dikke 100 winkels. Broer was de grote klant in de Nike winkel.

Later op de avond heeft Ton zijn kookkunsten laten zien, een kleine rijsttafel met sambalboontjes, sat met eigen gemaakte satsaus en nasi.

Morgen is gaan we natuurlijk het Nederlands elftal kijken, we moeten er wel voor om 7 uur opstaan.Laten we hopen dat dit de moeite waard is.

Tot morgen.

Maandag 14 juni

Buiten het voetbal kijken, hebben we niet veel gedaan. Ja, de koffers werden gepakt want het is alweerbijna de laatste dag van 4 weken vakantie. De tijd is voorbij gevlogen en wat hebben we veel gezien.De kilometerteller staat op 6040 mijl. Dit is omgerekend bijna 10.000 kilometer. En dat zijn heel wat keertjesvan Heeswijk naar Veghel of van Oss naar Den Bosch.

Wat al een traditie met Broer is geworden,is, dat we de laatste avond gaan eten bij de Red Lobster. Een gezellig visrestaurant van uitstekende kwaliteit.Het menu hebben we niet nodig want we weten al wat we nemen.

Het Ultimate Fest.

Gefrituurde opengevouwen grote garnalen, garnalen in knoflook saus, Snowcrab poten en een kreeften- staart.

Na het voorafje, dit waren garnalen in kokos, liet ook Jan liet zijn oog vallen op deze heerlijke schotel.

Op de foto is hij een van de poten aan het kraken, dit is even werk maar het wordt wel beloond, met een heerlijk stuk krab. En misschien klinkt het raar maar het is leuk om te doen. Met een glaasje wijn voor de dames en een koude Bud voor de mannen werd het een leuke en gezellige avond.

Dinsdag 15juni

De vakantie zit er op.

Deze ochtend hebben we afgesloten zoals we de tweede dag begonnen zijn. Een stevig ontbijt bij Big Boy.

Als ik dit schrijf zijn onzevakantiegangers al weg. Sterker nog ze zitten al op het vliegveld van Chicago.De reis terug is van Dayton naar Chicago en dan naar Brussel.

Op het vliegveld van Dayton werd de tas van Annie eruit gehaald. Het alarm van de scanner ging af en de dame van de security, wou weten hoeveel tubes en potjes crme, zalf, lotion, en shampoo Anniebij zich had.De regel is dat dit soort artikelen apart in een plastic zak verpakt moeten worden als je het in je handbagage meeneemt. Waarom, weet ik ook niet, maar het is nu eenmaal zo. De dame legde netjes uit dat alles dat in twee zakken kon door Anniemeegenomen mocht worden.Achteraf viel het allemaal wel mee, als we het thuis in plastic zakjes hadden gedaan was het goed geweest. O ja,Jan is zijn spuitbus scheerschuim kwijt, deze kon hij achter laten op het vliegveld.

We hebben veel plezier gehad, verschrikkelijk veel gezien. Ons doel was omBroer, Jan en Annie iets van Amerika te laten zien,en een mooie vakantiemet veel herinneringen te geven. Ikdenk ik dat we hier in goed geslaagd zijn.

Het is erg moeilijk om te zeggen wat het mooiste was. De schoonheid van het Yellowstone Park, Devils Tower,het woeste landschap van deBadlands, de Amish, de Canyon, Cody of Chicago, alles heeft zijn eigen charme. Maar iets dat mij altijdbij blijft is het zien van 10 beren, in hun eigen omgeving, en dat allesin n dag.

Janen Annie,we hebben het uitstekend naar onze zin gehad. Je weet nu waar we wonen, en de deur staat open. Broer,je kamer in Tucson is al besproken, volgend jaar rekenen we weer op jouw gezelschap.