Ton en Wilma in Ohio en Arizona
Mississippi
Voor een kleine vakantie zijn we naar Biloxi gereden dit plaatsje ligt aan de Golf van Mexico, en was een aantal jaren geleden wereld- nieuws, want het was hier waar de orkaan Katrina aan land kwam.
Vanaf Beavercreek tot Nashville hebben we de Highway genomen, net onder de hoofdstad van de Country en Western muziek zijn we de Natchez Trace Parkway opgegaan.
Dit is een 715 kilometer lange weg die voor vrachtverkeer is verboden en loopt door Tennessee en Mississippi. Het pad werd gebruikt door indianen, ontdekkers en pelshandelaren. In die tijd was de bizon nog volop aanwezig in dit gebied. Het was in 1800, toen de Trail een Nationale postroute werd, Generaal Andrew Jackson voerde zijn troepen langs deze route op weg naar de Battle off New Orleans. Een van Amerika's bekenste ontdekkers, Lewis werd op de trail in een herberg vermoord.
Toen wij op zoek waren naar een plaats voor de nacht kwamen we in het plaatsje Tupelo. Wat ons opviel in het restaurant waren de vele foto's van Elvis aan de muren. De ober reageerde nogal verbaast dat wij niet wisten dat Elvis hier geboren was. Elk jaar komen er 10 duizenden fans naar dit plaatsje o.a voor het geboortehuis en het museum de Harware Store en het Elvis Presley festival.
Het was in de Tupelo Hardware Store waar Gladys, de moeder van Elvis met haar toen 10 jarige zoon naar binnen ging om een cadeautje te kopen. Binnen in de zaak viel het oog van Elvis op een geweer aan de muur en zie dat hij dat voor zijn verjaardag wou hebben. Toen zijn moeder zei dat hij dat niet kreeg, begon Elvis te huilen. Om de jongen te troosten pakte Forrest L. Bobo een medewerker een gitaar begon er op te spelen en vroeg aan Elvis of dit niets voor hem was.
Ik ben in de zaak geweest op de vraag of ik voor Elvis kwam en antwoordde met ja, kreeg ik een rondleiding en het hele verhaal in geuren en kleuren te horen.
Het geboortehuis van Elvis
Net boven New Orleans langs de rivier de Mississippi staan nog de riante huizen van de plantage eigenaren. Vroeger werd hier katoen en suikerriet verbouwd. Een van deze hebben we bezichtigd het is de Oak Alley Plantation.
Gebouwd in 1837 voor de Roman familie. Oak Alley is een suiker plantage Volgens de Records From Inventory uit april 1848 waren er 113 slaven. 20 waren er voor het huishouden en 93 werkten op de velden. Toen die tijd was een "goede" slaaf tussen 1000 en de 1200 dollar waard. Op de lijst staat ook Toby die slechts 25 dollar waard was maar dit kwam omdat achter zijn naam staat dat ziekelijk is. Achternamen worden niet genoemd, wel de leeftijd en de caterogie waarin zij verdeeld waren dit was:
African Negro/Negress - geboren in Afrika
American Negro/Negress - geboren in Amerika
Creole Negro/Negress - geboren in de West Indies
Mulatto - geboren uit een mix van het bovengenoemde
Dit is een foto van een slaven huisje, van een plantage in de buurt. Bij Oak Alley staan geen slavenhuizen meer, deze zijn verwoest door een brand. Dit was ook een van de redenen dat de huisjes ver van het Plantagehuis stonden.
In het worden rondleidingen gegeven. Hier naast een foto van de dinerroom, boven de tafel hangt een waaier die in de hoek door een slaaf bedient werd. Om het eten en de diverse drankjes koud te houden werden er door schepen over de Mississippi rivier blokken ijs aangevoerd.
http://www.oakalleyplantation.com/
New Orleans is een stad die dag en nacht leeft en bruist van de aktiviteiten. Rond het French Quarter is van alles te doen en te zien.
Zo zijn er de kunstenaars die hun tekeningen en schilderijen verkopen en de vele waarzeggers en de Tatrot kaartlezers die je de toekomst kunnen voorspellen.
Bourbon Street in New Orleans is de grootste toeristische trekpleister van deze stad. Elke avond is het hier feest. De straat is een aaneenschakeling van bars eethuisjes, cafe's en sexhuizen.
De balkonen staan vol met schreeuwende mannen die de dames die beneden op straat lopen vragen om hun borsten te laten zien, als dank, als zij dit doet worden er kralen naar beneden gegooid
En geloof het of niet de sporen van Katrina zijn nog duidelijk aanwezig. Langs de kustlijn staat zeker 70 % van de huizen te koop. Fysiek is er geen huis meer, maar het is de grond die te koop aangeboden wordt. Een kale betonplaat is het enige wat er nog is wat vroeger ongetwijfeld een mooi huis geweest moet zijn.
Het is moeilijk om een voorstelling te geven van hoe hoog het water heeft gestaan, langs de kust was dit 3 verdiepingen. Kilometers landinwaarts stond het nog 2 en een halve meter hoog
De buitenwijken van New Orleans zijn nog erger hier is niets opgeruimd. Er wordt wel gewerkt en overal staan of worden nieuwe huizen gebouwd, maar niet in de arme buurten waar voornamelijk Afro-amerikaanse mensen wonen. Hele woonwijken met dicht getimmerde ramen met hier en daar een motel waar de restanten van de gordijnen nog in de wind wapperen.
In New Orleans slapen, onder de bruggen van de grote wegen honderden mensen in tenten. Een buurt waar je beter niet kunt komen, want moord is daar een bijna dagelijks ritueel.
Slechts een kwart van al de miljoenen die er toen die tijd zijn ingezameld is besteed aan de restauratie, de rest staat nog op de banken of wordt beheerd door fondsen.
Bij de Gulf Coast Ranch hebben we met een airboot een tocht gemaakt door het moeras. Een tocht door een mooi stuk natuur die toch wel hele mooie plaatjes heeft opgeleverd.
De ranch heeft maar een doel en dat is het fokken van alligatoren. Op dit moment zijn er ongeveer 350 stuks op de ranch.
De Amerikaanse alligator wordt ongeveer tussen de 4 en de 4.5 meter lang. Exemplaren van 5 meter zijn bekend. De Amerikaanse alligator heeft 5 rijen voortanden en 13 tot 15 rijen tanden in de bovenkaak en 19 of 20 rijen kiezen in de onderkaak, het totale aantal tanden varieert van 74 tot 80.
Tijdens onze uitstapjes kwamen we onderweg kleine natuur- reservaten tegen. Bird sanctuary gebieden zoals de Amerikanen het noemen. Een bescherm gebied met een groot aantal verschillende vogels die daar in alle rust kunnen leven. Het mooie is dat er door de moerassen wandelpaden zijn aan gelegd.
Naast de vogels vind je er ook kleine hagedisjes die liggen te zonnebaden, schidpadden en aligatoren
De rode cardinaal, op de foto rechts is het vermoeden dat het een osprey is maar dat weten we niet zeker. We hebben een expert gevraagd, en volgens hem is dit een Ferruginous Hawk. Maar die hoort hier normaal niet te zijn. De foto is doorgestuurd naar kenners, dus moeten we nog even wachten voordat we zeker zijn om wat voor vogel het hier om gaat.
Wel duidelijk herkenbaar is de pelikaan
Een schildpad en een Great Egret, de witte reiger. Schildpadden staan trouwens op het menu van de aligators. Zoals deze hier onder die even kwam kijken wat wij aan het doen waren.
Hier rechts een Cattle Egret, (Koe reiger)
Ook op het gebied van de flora zijn de gebieden prachtig. De mangrove die met zijn voeten in het water staat, maar ook vind je er waterlelies, magnolia's,
Op de weg weer richting huis hebben we de Cherohala Skyway genomen. Nu hebben we al veel van dit soort Skyway's en Byway's gereden maar deze was wel heel erg mooi.
De Skyway begint in Tellico Plains, dit is een klein plaatsje net onder de Smokey Mountains
In Tellico Plains moet je de TN-165 volgen om op de Skyway te komen. Wij zijn aan het einde via de us-129 naar het noorden gereden richting de "Tail of the Dragon"
Meer info kun je vinden op de website, waar je ook een kaart vindt van dit gebied.
http://www.cherohala.org/index.html
