Wings over Willcox, heette het officieel. In het dorpje aangekomen zag het er niet naar uit dat hier iets te doen was.

Alles was gesloten, alleen een huiskamermuseum van een vroegere lokale cowboy filmster was geopend. Daar maar eens vragen. We hadden geluk de dame had er van gehoord en zei; als hier wat te doen is, moet je in het community center zijn. En inderdaad daar was het te doen. In het gebouwtje waren een aantal standjes met informatie over fauna en flora.

Ook daar aanwezig was een vereniging die zorg op zich nam voor roofvogels die het in de natuur niet meer konden redden, bv. door dat ze onder een auto hadden gezeten. En van de vogels die gelijk opviel was de Bald Eagle. Deze imposante jongen was groot, heel groot. Ze kunnen een meter zijn in lichaams- lengte en deze zat daar niet ver van af.

Met een aantal folders en nieuwe boeken in de tas zijn we opzoek gegaan naar de kraanvogels. En we wisten waar we moesten zijn om de kraanvogels te zien.

Niet in het dorp, hier was alleen het festival.

De vogels zaten op meer dan een uur rijden van het dorp. Op zich geen ramp, het was een mooie tocht dwars door de woestijn. Na een dik uur kreeg ik toch wel twijfels, in de verste verte was er geen water te bekennen. Maar nadat we een stoffig zandpad waren ingeslagen kwamen we uiteindelijk bij een grote waterpartij midden in de woestijn.

Duizenden kraanvogels zaten hier, volgens het infobordje komen hier ongeveer 30.000 vogels overwinteren. Via een op gepaste afstand aangelegen wandelpad kon je half rond de plas lopen. Wat opviel was de herrie, de beesten maken een hoop lawaai. Hieronder meer informatie over de Canadese kraanvogel.
De Canadese kraanvogel of prairiekraanvogel (Grus canadensis) is een soort kraanvogel die voornamelijk in Noord-Amerika en Noordoost Siberië voorkomt. De Canadese kraanvogel heeft de grootste populatie en geografische verspreiding van alle kraanvogelsoorten. Het is, voor zover bekend, de oudste nog bestaande vogelsoort: van de soort is een 10 miljoen jaar oud fossiel exemplaar gevonden. De Canadese kraanvogel is een beschermde diersoort in Nederland.

Er zijn zes ondersoorten, waar onder de: Canadese kraanvogel, Cubaanse prairiekraanvogel, Florida Sandhill-kraanvogel en de Mississippi-prairiekraanvogel.

Tussen de verschillende ondersoorten van de Canadese kraanvogel is een grote variëteit in grootte. Een vrouwtje van de kleinste ondersoort, Grus canadensis canadensis, is gemiddeld 98 cm lang en weegt 3,34 kg, terwijl een mannetje van Grus canadensis canadensis een gemiddelde lengte van 119 cm heeft en 5 kg weegt.

Volwassenen zijn grijs gekleurd, met een rood voorhoofd, witte wangen en een lange, donkergekleurde snavel. Ze hebben donker gekleurde poten die tijdens het vliegen achter de vogel hangen, en een lange nek die tijdens de vlucht recht wordt gehouden. Juvenielen zijn bovenaan roodbruin en onderaan grijzig.
De Canadese kraanvogel broedt in draslandgebieden in centraal- en Noord Canada, Alaska, het midwesten en zuidoosten van de Verenigde Staten, Siberië en Cuba. Koppels blijven levenslang samen en blijven ook het hele jaar bij elkaar. De Canadese kraanvogel kan in het wild een leeftijd van 25 jaar bereiken; in gevangenschap kunnen ze twee keer zo lang leven. Ze zijn omnivoor en voeden zich met onder meer insecten, waterplanten en -dieren, knaagdieren, zaden en bessen.

Sommige ondersoorten blijven het hele jaar in hetzelfde gebied zoals de Grus canadensis pratensis in Florida en in Georgie de; Grus canadensis pulla langs de kust van de Golf van Mexico de Grus canadensis nesiotes in Cuba. De drie andere ondersoorten migreren 's winters naar het zuidelijk deel van de Verenigde Staten en naar Mexico. De soort is een zeldzame dwaalgast in China, Zuid-Korea, Japan en zelfs in West-Europa, waaronder Nederland.
De vogel speelt een belangrijke rol in een mythe van het Indiaanse Miami-volk, dat ook wel Twightee of Twaatwaa wordt genoemd, een onomatopee die refereert aan de roep van de Canadese kraanvogel.

De Canadese kraanvogel wordt door de IUCN aangemerkt als Least concern, wat wil zeggen dat de soort momenteel veilig is, maar dat de populatie snel afneemt en de soort in de nabije toekomst bedreigd kan worden.